Japończycy opracowali materiał, który oprócz świetnych właściwości plastycznych, pozwalających na pokrycie niemal dowolnego kształtu, oferuje wysoką „czułość”. Elektroniczna skóra dla robotów w jednym bloczku o wymiarach 10 x 10 cm posiada bowiem aż tysiąc czujników. Mogą one rozpoznawać nacisk i przesyłać do systemu informacje o nim. Skóra zbudowana jest z umieszczonych na plastikowym podkładzie organicznych tranzystorów powleczonych warstwą gumy. Każdy z tranzystorów ma powierzchnię zaledwie kilku milimetrów kwadratowych. Organiczne tranzystory są wykonane z pentacenu – zbudowanej z węgla i wodoru substancji chemicznej o właściwościach przewodnika. Całość pokryta jest jeszcze metaliczną warstwą przewodzącą i kolejną warstwą ochronną. Proces rozpoznawania dotyku odbywa się następująco: przy nacisku warstwa gumy ulega odkształceniu i w uciskanym miejscu obniżeniu ulega wartość oporu elektrycznego. Obwód dekodujący, umieszczony w warstwie tranzystorów, lokalizuje miejsce zmian i przesyła dane do systemu sprzężonego ze skórą.
Technologia wciąż nie jest doskonała - w chwili obecnej „przeskanowanie” wszystkich tranzystorów zajmuje sekundę, urządzenie może mieć więc problemy z rozpoznaniem dotyku który trwa krócej. Poprawa parametrów wydaje się jednak kwestią czasu, a wtedy elektroniczna skóra trafi do robotów opiekujących się ludźmi. Chętnych nie zabraknie, w Japonii maszyny do opieki nad dziećmi i ludźmi starszymi cieszą się bowiem ogromnym zainteresowaniem.
Źródło:4Press
