Koronawirus uderzył w wyniki banków, trzeci kwartał 2020 roku okazał się jednak lepszy od drugiego. Co istotne najwięksi przedstawiciele sektora biją także oczekiwania analityków.
Do 2,25 mld zł wzrósł w III kwartale 2020 roku zysk netto siódemki banków (Pekao, PKO BP, Alior, Santander, mBank, ING, Millennium) notowanych w indeksach WIG20 i mWIG40. To o 0,9 mld zł więcej niż przed kwartałem, jednak rok do roku możemy mówić o wyraźnym spadku (z 3,6 mld zł). Zysk w minionym kwartale był także niższy niż w IV kwartale 2019 roku, gdy mocno o sobie dały znać odpisy frankowe i tzw. małe TSUE.
Te czynniki nadal odbijają się na wynikach sektora, w 2020 roku pierwsze skrzypce zaczęła grać jednak pandemia koronawirusa. Na saldzie rezerw zaczęła wyraźnie ciążyć więc nie tylko wspomniana dwójka, ale i kwestia odpisów związanych z pogorszającym się w związku z zamknięciem gospodarki portfelem kredytowym. To właśnie saldo rezerw ciążyło bankom najbardziej w II kwartale. W III wydać wyraźną poprawę, jednak rok do roku nadal jest to czynnik mocno obciążający wyniki banków.
Pandemia to jednak nie tylko odpisy. W związku z wiosennym lockdownem Rada Polityki Pieniężnej aż trzykrotnie obniżyła stopy procentowe. III kwartał był pierwszym, który całościowo pokrywany był przez nowy reżim monetarny. Efekty obniżki stóp widać na wyniku odsetkowym badanych banków, który spadł zarówno rok do roku (z 9,4 mld zł do 8,4 mld zł), ale i kwartał do kwartału (z 8,8 mld zł). Ograniczone możliwości budowania wyniku odsetkowego banki zaczęły sobie jednak odbijać w prowizjach. Wynik z tej kategorii wyraźnie wzrósł z 3,0 mld zł do 3,4 mld zł kwartał do kwartału. Jak informowaliśmy w lipcu, podwyżki zaczęły się jeszcze w I półroczu, podrożały m.in. średnie opłaty za prowadzenie rachunków osobistych, przelewów zlecanych w placówkach i przez telefon oraz za obsługę kart.
Co warte uwagi, analitycy przewidywali, że rok do roku III kwartał będzie słabszy, a także że kwartał do kwartału będzie on lepszy. Wyniki okazały się jednak lepsze od oczekiwań. Konsensus dla badanej siódemki mówił o zysku netto na poziomie 1,9 mld zł, tymczasem udało się osiągnąć 2,25 mld zł. Mocniej od oczekiwań wypadła część odsetkowa, główną różnicę zrobiły jednak niższe od oczekiwań rezerwy.
Bank bankowi jednak nierówny i także wśród czołówki widać spore rozwarstwienie. Najjaśniej w III kwartale świeciła gwiazda ING, który jako jedyny zdołał poprawić zysk nie tylko kwartał do kwartału (+39 proc.), ale także rok do roku (+6 proc.). Bank aż o 40 proc. pobił konsensus i publikacja raportu zaowocowała sporymi wzrostami notowań jego akcji. Co istotne poprawił on się nie tylko na poziomie salda rezerw, ale i na odsetkach i na prowizjach. Z drugiej strony wyniki mBanku i Millennium rok do roku spadły o blisko 70 proc. Ten drugi bank okazał się także jedynym z badanych, który pokazał zysk netto gorszy od konsensusu (o 7 proc.).
Notowania banków znalazły się w ciekawym punkcie. Z jednej strony obawy związane z konsekwencjami trwania kolejnego lockdownu pchały notowania w dół, z drugiej lepsze o konensusu wyniki i poprawa nastrojów na zagranicznych rynkach związana m.in. z nadziejami na szczepionkę od Pfizera wyraźnie pozytywnie wpłynęły na sektorowy indeks. Indeks, który - przypomnijmy - jako jeden z niewielu po wiosennym lockdownie nie znalazł w sobie sił na odbicie. Póki co banki wciąż mogą pozostawać pod presją widma słabego IV kwartału i kolejnego roku bez dywidend (KNF nie podjęła jeszcze decyzji, ale takie podejście zaleca np. prezes NBP). Analitycy dostrzegają jednak przecenienie sektora i możliwe przesilenie w najbliższym czasie, o czym świadczy choćby niedawny raport Trigon DM.
