Autograf "Ody do młodości" na co dzień jest przechowywany w Dziale Specjalnym Biblioteki Narodowej w Pałacu Krasińskich. Ten jeden z najcenniejszych zabytków kultury narodowej jest udostępniany niezwykle rzadko - podkreślił w rozmowie z IAR dyrektor Działu Maciej Dąbrowski.
Publikację "Ody do młodości" w wileńskim wydaniu Poezji z lat 1822-1823 udaremniła ingerencja cenzury. Utwór krążył więc w rozmaitych odpisach i na ich podstawie został wydany bez wiedzy autora w antologii Polihymnii w 1827 roku. Był niezwykle popularny i krążył w różnych wydaniach. Doczekał się także specjalnego wydania w okresie Powstania Listopadowego.
Adam Mickiewicz odtworzył utwór dopiero w Paryżu. Zrobił to częściowo z pamięci, a częściowo z zachowanych zapisków. Odtworzona "Oda..." ukazała się w wydaniu poezji w 1838 roku. W ten sposob funkcjonowały dwie wersje "Ody do młodości" : w autografie - wersja tzw. kowieńsko-wileńska i paryska. Wersja, która znamy, jest wersją paryską.
Uważany za zaginiony autograf "Ody..." został z początkiem XX wieku odnaleziony w tajnym Archiwum Filomatów. Do Polski trafił po drugiej wojnie światowej.
Źródło:IAR
