Cygaro można wypalić o dowolnej porze dnia. Ogólna zasada głosi, że we wcześniejszych godzinach należy palić gatunki lżejsze, a wraz z upływającymi godzinami – mocniejsze. Cygaro możemy zapalić po dowolnym posiłku – lunchu lub kolacji. Tytoń sprawia większą przyjemność, gdy żołądek jest pełny, a choćby drobna przekąska gwarantuje, że palenie nie wywoła nudności.
W kwestii doboru właściwego cygara do potrawy nie ma zasad, kluczowe znaczenie ma przeznaczenie na tę przyjemność odpowiednio długiego czasu. Na ogół trudno znaleźć go po śniadaniu lub lunchu, gdyż posiłki te spożywa się w porze załatwiania rozmaitych spraw. Jeśli jednak mamy ochotę na dopełnienie go cygarem, odpowiedni będzie niewielki format, który zajmie nam do pół godziny. np. Demi Tasse. Kolacja, jako ostatni posiłek dnia, stwarza na ogół najlepszą okazję do wypalenia cygara. Przed głównym posiłkiem możemy wypalić mniejszy format, jak Perla czy Coronita. Natomiast już po kolacji możemy pozwolić sobie na większe cygaro, takie jak Churchill czy Robusto. Również cygara mocniejsze należy raczej zachować na czas po głównym posiłku. Jeśli mamy ochotę pogryzać coś w trakcie palenia, wybierajmy lekkie, proste przekąski, które nie będą kolidować ze smakiem cygara, jak na przykład solone migdały lub winogrona.
Cygaro nie lubi słodkości
Słodki deser często stanowi zwieńczenie posiłku. Niestety, cygara i słodycze to dość niedobrana para. Jeśli mimo wszystko mamy ochotę i na deser, i na cygaro, to powinniśmy unikać takich słodkości, których istotnym składnikiem jest śmietana (wszelkie kremy lub lody). Zostawiają one na ogół trwały posmak, który kłóci się z aromatami wydobywającymi się z cygar. Zasada jest prosta: im mniej słodko, tym lepiej. Oto przykłady deserów nadających się na „kolację cygarową”: winogrona, sery, orzechy, ciemne i gorzkie czekolady lub lekki sorbet. Zaleca się jednak, aby deseru nie jeść w trakcie palenia. Najpierw konsumujemy deser, następnie spłukujemy podniebienie wodą lub drinkiem i dopiero zapalamy cygaro. Dla prawdziwych koneserów najlepszym deserem jest wyłącznie dobre cygaro.
Alkohol – dopełnienie smaku
Różnorodne alkohole mogą dopełniać smaku cygara, choć w tej kwestii zdania, w zależności od osobistych upodobań i preferencji, są podzielone. Wielu smakoszy twierdzi na przykład, że cygaro i wino to połączenie niestosowne, ale są i tacy, którzy z wielką przyjemnością je łączą. Istnieje też grupa palaczy, którzy twierdzą, że pewne cygara doskonale współgrają z piwem, kawą, a nawet wodą sodową.Klasyczne uzupełnienie tytoniu stanowią mocne, destylowane alkohole. Sącząc (np. koniak), powinniśmy pić je czyste, w temperaturze pokojowej, ogrzane tylko ciepłem dłoni. Również whisky cieszy się opinią doskonałego kompana cygar. Whisky, podobnie jak koniak, z wiekiem zyskuje bardziej zrównoważony smak oraz bogatszy i bardziej złożony bukiet, dlatego do obu trunków stosuje się ta sama zasada generacyjna: starszy pasuje lepiej do cięższych cygar, młodszy – do lżejszych. Wyjątek stanowią jedynie niektóre whisky, które mają nadzwyczaj wyrazisty, indywidualny charakter, jak na przykład posmak jodyny czy palonego torfu. Te specyficzne esencje mogą przytłaczać łagodniejsze cygara. Zatem tego rodzaju whisky niekiedy kojarzyć można tylko z prawdziwie mocnym tytoniem. Dla tych, którzy lubią pić whisky z lodem, ważna będzie informacja, że zimny trunek znieczula podniebienie i zmniejsza przyjemność degustacji cygara.
Inne alkohole i koktajle, które mogą również stanowić świetny dodatek do cygara, to rum (stary, dojrzały, którego smak przypomina brandy), tequila (czysta, z najwyższej półki, choć odznacza się pikantnym smakiem, nie tłumi bukietu cygar), grappa (o owocowym bukiecie i chociaż prawdziwie pali podniebienie, bywa doskonała w roli towarzyszki cygara).
Zrównoważony, bogaty i oleisty smak wielu mocnych alkoholi sprawia, że dobre cygaro smakuje jeszcze lepiej. Rytuał sączenia alkoholu wspaniale dopełnia rytm palenia cygara. Jedno jest stworzone dla drugiego i trzeba tylko wybrać ulubiony trunek oraz cygaro i połączyć je ze sobą.
Tradycjonaliści stanowczo wykluczają łączenie tytoniu i wina, czyniąc jedyny wyjątek dla porto. Nie wszyscy są jednak tak kategoryczni. Powszechne jest łączenie cygar z winami czerwonymi – im pełniejsza jego kompozycja smakowa, tym lepiej. Do cygar nie pasują jednak młode, czerwone wina (np. beaujolais nouveau) – mogą przytępić wrażliwość kubków smakowych i stłumić bardziej subtelne smaki większości cygar.Do win stanowiących doskonałą parę dla cygar można zaliczyć: większość hiszpańskich i włoskich czerwonych win stołowych oraz wina z udziałem winogron merlot, a także kalifornijski cabernet sauvignon.
Smakowitym i odświeżającym kompanem cygara w upalny letni dzień jest sangria, czyli bardzo lubiany w Hiszpanii napój z chłodzonego czerwonego wina i kawałków owoców. Wina białe są delikatniejsze i właściwie z zasady nie są w stanie sprostać cygaru. Jednakże, eksperymentując, można dokonać ciekawych odkryć: lekkie, rześkie, wytrawne białe wina w rodzaju włoskiego pinot grigio dobrze pasują do cygara. Również dojrzałe, dębowe chardonnay z Kalifornii lub Australii dzielnie stawia czoła wielu cygarom. Także szampan bywa dobrym towarzystwem dla cygara – warto spróbować go z Pléiades. W kwestii łączenia cygar z piwem, nie jest to powszechne, ale jego ciemniejsze gatunki mogą stanowić towarzystwo dla dobrego tytoniu.
Kawa – godna polecenia
Palenie cygar można łączyć też z sączeniem rozmaitych napojów bezalkoholowych, a prawdziwie godną polecenia jest aromatyczna, klasyczna kawa, czyli espresso. Zdecydowanie nie są polecane napoje musujące, gdyż bąbelki dwutlenku węgla przytępiają receptory smakowe, choć są i tacy, którzy z przyjemnością piją do cygara wodę sodową, tonik lub colę. Oczywiście w trakcie palenia niekoniecznie trzeba czymkolwiek popijać, wystarczy od czasu do czasu odświeżać usta i podniebienie odrobiną chłodnej wody. W pełni uzasadnione jest stwierdzenie, że cygaro, podobnie jak perfumy, ma swoją wyjątkową nutę, która dominuje nad pozostałymi. Na zakończenie należy zatem podkreślić, że jedyną drogą do odnalezienia właściwego połączenia są eksperymenty na własnym podniebieniu. Dzięki temu poznamy wszystkie smaki oferowane przez cygara i trafimy na ten jeden jedyny, ulubiony.Vitola
Rozmiar i kształt (vitola) mają kluczowe znaczenie dla walorów smakowych cygar. Po pierwsze, im dłuższe cygaro, tym dłużej można się nim delektować. Cygaro Presidente można palić nawet trzy godziny, Churchilla – półtorej godziny, Robusto – około godziny. Po drugie, długie cygaro posiada większy potencjał do zmian smakowych – cygara najwyższej jakości zmieniają swój smak co najmniej trzy razy w ciągu palenia; takie, które nie posiadają tej właściwości, określane są lekceważąco „nudnymi”. Równie istotna, jak długość, jest również średnica cygara – im mniejsza średnica, tym cygaro pali się intensywniej i tym ostrzejszy jest jego smak. Cygara o dużych średnicach charakteryzują się łagodniejszym, bardziej subtelnym i wyrafinowanym smakiem, dlatego są bardziej popularne wśród koneserów. Istnieją również cygara o tzw. zmiennej średnicy, cenione właśnie za swoją zmienność smaku oraz ze względu na fakt, że technikę ich wytwarzania są w stanie opanować tylko najbardziej utalentowani torcedores.Anatomia cygara
W budowie zewnętrznej cygara można wyróżnić trzy podstawowe elementy: stopę, korpus oraz głowę. Elementem dodatkowym, występującym w cygarach wytwarzanych ręcznie jest kapturek – doklejany na końcu głowy krążek tytoniu, który niejako „zamyka” cygaro, zabezpieczając korpus przed rozwijaniem się. Kapturki są charakterystyczne dla cygar wykonywanych ręcznie („hecho a mano”) – żadna maszyna nie jest w stanie nakleić tego elementu. Cygara wykonane maszynowo nie potrzebują zabezpieczenia w postaci kapturka, ponieważ wykonane są z tytoniu ciętego, nie grozi im więc rozwinięcie. Niemniej jednak niektórzy producenci cygar maszynowych ręcznie doklejają kapturki, w ten sposób roszczą sobie prawo do nazywania swoich wyrobów „hecho a mano”. W celu uniknięcia nieporozumień, producenci cygar wytwarzanych ręcznie zaczęli nazywać swoje produkty „totalmente a mano”, co już nie pozostawia wątpliwości co do sposobu ich wykonania. Kapturek jest właśnie tą częścią cygara, która jest odcinana przed jego degustacją. Zasadnicza różnica pomiędzy cygarami wytwarzanymi ręcznie i maszynowo tkwi w ich budowie wewnętrznej. Cygara „ręczne” określane są mianem „long filler”, ponieważ wypełnia je kilka całych liści zwiniętych równolegle wzdłuż cygara. Cygara produkowane maszynowo – „short filler” – zawierają rozdrobnioną mieszankę tytoniową.Przechowywanie
Cygara maszynowe przechowuje się w temperaturze pokojowej, należy unikać ich zbytniego zawilgocenia (pleśń) i wysokich temperatur, które mogą spowodować pęknięcia w ich pokrywie. Cygar maszynowych nie należy przechowywać w humidorze (zapleśnieją) – w procesie produkcji uzyskują optymalną wilgotność (zwłaszcza jeżeli opakowane są w folię). Jeśli chodzi natomiast o cygara ręczne, te powinny być przechowywane tylko w odpowiednio do tego przystosowanych humidorach. Optymalne warunki to temperatura 18 – 22 oC i wilgotność 65 – 75 proc. Cygara najwyższej jakości pakowane są w pudełka z drewna cedrowego, które niezmiennie od XIX wieku zdobione są kolorowymi ornamentami.Źródło:
