Rząd Uzbekistanu wyburza historyczną zabudowę Buchary, której centrum wpisane jest na listę światowego dziedzictwa UNESCO; na jej miejscu władze zamierzają wybudować nowoczesny kompleks turystyczny. UNESCO protestuje - poinformował portal eurasianet.org.
Projekt uzbeckiego rządu przewiduje wyburzenie dziesiątek budynków zlokalizowanych w strefie buforowej wokół historycznej dzielnicy miasta. Zwykle powściągliwe w takich sytuacjach UNESCO pod wpływem protestów miejscowych aktywistów wezwało władze do powstrzymania się od realizacji projektu "do czasu przeprowadzenia dalszych konsultacji". Przypomniano, że historyczne centrum Buchary zostało w 1993 r. wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO ze względu na "wysoki poziom kultury urbanistycznej".
Zagorzałym przeciwnikiem rządowego projektu jest też Alerte Heritage, organizacja pozarządowa działająca na rzecz ochrony architektonicznego dziedzictwa kulturowego Azji Środkowej. "Projekt jest katastrofalny pod każdym względem" - oceniła organizacja w oświadczeniu. "Takie podróbki mogą wyglądać zabawnie w Las Vegas lub Makau. Ale to (...) jest skazane na odstraszanie mieszkańców i turystów" - dodano.
Lokalne władze odpierają oskarżenia o niszczenie historycznego dziedzictwa kraju. Twierdzą, że historyczne centrum i strefa buforowa, która obejmuje 3,39 miliona metrów kwadratowych, "nie harmonizują ze sobą".
"Napływ turystów (...) ogromnie wzrósł w ostatnich latach (...). Decyzja o budowie etnograficznego centrum turystycznego +Wieczna Buchara+ została podjęta w celu stworzenia komfortowych warunków dla mieszkańców Starego Miasta i zmniejszenia obciążenia (...)" - powiedział architekt Zuhriddin Muhiddinow.
Opinie mieszkańców Buchary są podzielone, lecz przeważają te krytyczne. "To, co się dzieje, przypomina mi ostatnie dni Pompejów. Moje serce krwawi" - powiedział Eurasianet.org jeden z miejscowych mieszkańców.
Historia leżącej na trasie historycznego jedwabnego szlaku Buchary sięga IV w. n.e. Początkowo rządzona była przez różne dynastie arabskie, w XIII wieku spalił ją Czyngis-chan. Od XVI w. do czasów podbicia przez imperium rosyjskie była samodzielnym chanatem. W 1924 r. leżała w granicach ZSRR, a od 1991 r. znajduje się na terytorium niepodległego Uzbekistanu.
sm/ akl/
