Powodem niemieckiej dumy jest Reinheitsgebot, prawo czystości warzenia piwa ogłoszone w Bawarii w 1516 roku przez księcia Wilhelma IV. Stanowiło ono o tym, że piwo może być warzone wyłącznie z wody, jęczmienia i chmielu. Później, kiedy odkryto wpływ drożdży na proces warzenia, dodano je do listy dopuszczalnych składników. Kolejny raz zmieniono to prawo, kiedy uznano, że piwo może być również warzone z pszenicy.
Prawo czystości pod obstrzałem
W ostatnich dziesięcioleciach na Reinhetsgebot spłynęła fala krytyki ze strony innych członków Unii Europejskiej, zwłaszcza Francji. W 1987 przeforsowano w Parlamencie Europejskim uchwałę, która uznała, że to prawo to stanowi barierę dla rozwoju handlu. Mimo że Reinhetsgebot nie ma już mocy prawnej, wielu piwowarów nadal trzyma się głoszonych w nim zasad, przez co ich piwa odróżniają się od tanich lagerów produkowanych na masową skalę.Lokalny patriotyzm
Kolejną charakterystyką niemieckiej miłości do piwa jest przywiązanie do jego lokalnych stylów. Specjalnością Monachium są ciemne lagery, w Dortmundzie wysoko ceni się mocne, słodowe piwa export, Kolonia słynie z Kölsch, piwa górnej fermentacji typu ale, natomiast Bramberg może się poszczycić piwem dymnym raubier.Oktoberfest – święto piwa
Mówiąc o niemieckich piwach, nie można nie wspomnieć o monachijskim Oktoberfest, organizowanym na pamiątkę ślubu króla bawarskiego Ludwika z księżniczką Teresą w 1810 roku. To istne święto piwa trwa aż 16 dni, kończąc się zawsze w pierwszy weekend października.W czasie festynu swoje piwa ma prawo prezentować jedynie sześć monachijskich browarów. Spaten, jeden z nich, na okoliczność tego święta opracował w 1882 roku specjalną recepturę, która obecnie jest naśladowana przez wiele innych browarów.
Najsłynniejsze marki
Mimo wielkiej różnorodności niemieckich piw i istnienia niezliczonej liczby większych i mniejszych browarów, jest kilka marek, które żadnemu Niemcowi nie są obce.Należy do nich legendarny Bitburger Premium, aromatyczny, wytrawny pilsner o dużej zawartości chmielu, który poddaje się trzymiesięcznemu dojrzewaniu w browarnianych piwnicach. Erdinger Weissbier, produkowane przez jeden z najstarszych producentów piwa pszenicznego, browar Erdinger, jest klasycznym bawarskim piwem z pszenicy o słodkawym smaku z lekką nutą goryczki.
EKU Pils to klasyczny pilsner o klarownej, słomkowożółtej barwie i cierpkim orzeźwiającym smaku, zaś pijąc pszeniczny Oberdorfer Weissbier, możemy się spodziewać złożonego aromatu korzeni, drożdży i banana oraz doskonałego, pełnego smaku. Do sztandarowych niemieckich piw należy także monachijskie piwo Paulaner Hefe-Weissbier. Jest to lekki lager o korzennym aromacie z dobrze wyczuwalną nutą goździków i cierpkim, orzeźwiającym smaku.
więcej na www.alkohole.foody.pl
Źródło:
