Styczeń przyniósł kolejny spadek inflacji CPI w Stanach Zjednoczonych – wynika z najnowszych danych Biura Statystyki Pracy. Niemniej jednak regres ten był wolniejszy od oczekiwań ekonomistów i inwestorów.
W styczniu inflacja CPI w USA obniżyła się do 6,4 proc. wobec 6,5 proc. odnotowanych w grudniu, 7,1 proc. w listopadzie oraz 7,7 proc. w październiku. We wrześniu było to 8,2 proc., w sierpniu 8,3 proc. i 8,5 proc. w lipcu - podało Biuro Statystyki Pracy. To rezultat wyższy od rynkowego konsensusu na poziomie 6,2 proc. To także siódmy z rzędu spadek rocznej dynamiki CPI w Stanach Zjednoczonych po tym, jak czerwcowy odczyt na poziomie 9,1 proc. był najwyższy od 41 lat.
Miesięczna dynamika amerykańskiego indeksu cen dóbr konsumpcyjnych (CPI) wyniosła 0,5 proc. mdm względem spadku o 0,1 proc. mdm odnotowanego w grudniu (ale później zrewidowanego do +0,1 proc.). Ekonomiści spodziewali się rezultatu na poziomie 0,5 proc. w ujęciu miesięcznym.
Na „szerokim” wskaźniku CPI w Stanach Zjednoczonych od pół roku obserwujemy procesy dezinflacyjne – roczna dynamika cen wyraźnie maleje, choć wciąż pozostaje na bardzo wysokim poziomie (a same ceny wciąż rosną). Natomiast tzw. inflacja bazowa - która nie obejmuje żywności, paliw i energii – w styczniu ukształtowała się na poziomie 5,6 proc. względem 5,7 proc. w grudniu. W tym przypadku wzrost względem grudnia wyniósł 0,4 proc. mdm i był taki sam jak miesiąc wcześniej.
Pomimo poczynionych postępów, inflacja cenowa w największej gospodarce świata wciąż jest wysoka. Ceny żywności w styczniu były o 11,3% wyższe niż rok wcześniej (i o 0,4% wyższe niż w grudniu). Benzyna kosztowała o 1,5% więcej niż rok wcześniej, ale olej napędowy był droższy aż o 27,7%. W dalszym ciągu mocno rosły ceny energii elektrycznej (o 2,1% mdm i aż 15,6% rdr) oraz gazu (o 6,7% mdm i 26,7% rdr). Koszty mieszkania (głównie czynsze na rzecz właścicieli) były o 7,9% wyższe niż rok temu oraz o 0,7% wyższe niż w grudniu.
Niepokojąca jest zwłaszcza wciąż bardzo wysoka inflacja cen usług z wyłączeniem usług dostawy energii. Dynamika cen w tej kategorii w styczniu wyniosła 0,5 proc. mdm i aż 7,2 proc. rdr (wobec 0,6 proc. mdm i 7,0 proc. rdr w grudniu). To właśnie bazowa inflacja w sektorze usługowym szczególnie niepokoi decydentów w Rezerwie Federalnej, którzy od marca 2022 roku realizują najgwałtowniejszy od ponad 40 lat cykl podwyżek stóp procentowych.
W lutym Fed podniósł stopę funduszy federalnych już tylko o 25 pb. i była to najsłabsza podwyżka od marca 2022 roku, gdy bank centralny USA rozpoczął cykl podwyżek stóp procentowych, podnosząc koszt pieniądza o 25 pb., do 0,25-0,5 proc. W kwietniu członkowie FOMC zdecydowali się już na ruch o 50 pb. w górę i ogłosili, że 1 czerwca rozpocznie się zacieśnianie ilościowe, czyli redukcja sumy bilansowej banku. Na kolejnym posiedzeniu - w czerwcu - podwyżka wyniosła aż 75 pb. i była największa od 1994 r. Także w lipcu, we wrześniu oraz w listopadzie stopy zostały podniesione o 75 pb. W grudniu skala podwyżki wyniosła 50 pb. i obecnie przedział stopy funduszy federalnych wynosi 4,50 -4,75%.
Z obliczeń FedWatch Tool wynika, że rynek kontraktów terminowych oczekuje kolejnych dwóch lub podwyżek stopy funduszy federalnych w obecnym cyklu – łącznie o 50-75 pb. do końca półrocza. W końcówce roku oczekiwana jest już pierwsza obniżka.
