"Czuję, że nadszedł czas na rozstanie się z reprezentacją. Trzeba zrobić miejsce młodszym. W życiu są momenty, kiedy trzeba dokonywać wyborów, czasami łatwiejszych, czasami trudniejszych. Ten był najtrudniejszy w mojej karierze. Nie wykluczam jednak kiedyś powrotu do drużyny narodowej, mój kraj zawsze był dla mnie najważniejszy, a przyszłości nie da się przewidzieć. Jeśli okaże się, że jestem niezbędny, wtedy nie odmówię" - powiedział Figo.
Zdobywca "Złotej Piłki" w 2000 roku Luis Figo był przez wiele lat fundamentem reprezentacji Portugalii. Rozegrał w niej 110 meczów, strzelając w nich 31 goli. Największym sukcesem był finał mistrzostw Europy w tym roku, w którym Portugalczycy przegrali 0:1 z Grecją.
Jego przejście z FC Barcelony do Realu Madryt latem 2000 roku było prawdziwym hitem transferowym sezonu. Po pierwsze, przeszedł on do klubu niezbyt lubianego przez barcelońskich kibiców, po drugie wartość kontraktu przewyższała kwotę 57 milionów dolarów, co uczyniło wówczas z Portugalczyka najdroższego piłkarza na świecie.
Do Barcelony ściągnął Luisa Figo Holender Johann Cryuff, który w 1995 roku nakłonił władze "Barcy" do wpłacenia okrągłej sumki na konto Sportingu Lizbona, gdzie do tego czasu grał Portugalczyk. Okazało się, że była to dobra inwestycja - w krótkim czasie zawodnik ten stał się liderem ekipy Barcelony.
Przybywając do Hiszpanii Figo miał na swoim koncie tylko Puchar Portugalii. Razem z Barceloną sięgnął on jeszcze po Puchar Zdobywców Pucharów, Superpuchar Europy, trzy tytuły mistrza kraju i dwa Puchary Hiszpanii.
Dzięki przejściu do Realu Madryt jego konto wzbogaciło się o kolejne tytuły: (m.in. dwa razy mistrzostwo Hiszpanii i zwycięstwo w Lidze Mistrzów w sezonie 2001/2002). Jednakże wraz z przyjściem do "królewskich" Francuza Zinedine'a Zidane'a jego rola jako reżysera gry w tym klubie nieco się zmniejszyła.
W drużynie narodowej nikt nie mógł mu odebrać funkcji rozgrywającego. 31-letni Figo jest prawdziwym piłkarskim brylantem. Ma znakomity przegląd pola gry, potrafi znakomicie rozegrać piłkę, jak i przeprowadzić indywidualną akcję. Zachwycająca technika, niezwykle silny strzał, szybkość i zwrotność - to jego największe atuty.
Wszystkie te cechy powodują, że Figo przez wiele lat pełnił funkcję "szefa orkiestry" w pierwszej reprezentacji Portugalii - podobnie jak było to w drużynie mistrzów Europy do lat 20 na turnieju w 1991 roku.
Luis Figo w portugalskiej reprezentacji grał 13 lat. Rozegrał w niej 110 meczów, strzelając w nich 31 goli. W 2000 roku był laureatem "Złotej Piłki", przyznawanej przez francuski magazyn "France Football", rok później wygrał plebiscyt FIFA na piłkarza roku.
Sylwetka Luisa Figo:
Luis Filipe Madeira Caeiro Figo Urodzony 4 listopada 1972 roku w Almadzie w Portugalii wzrost 180 cm, waga 75 kg pozycja na boisku - pomocnik
Karierę piłkarską rozpoczynał w Sportingu Lizbona, z którym w sezonie 1989/90 awansował do pierwszej ligi Portugalii. W klubie tym grał przez sześć kolejnych lat. W sezonie 1995/96 przeszedł do FC Barcelona, zaangażowany przez holenderskiego trenera Johana Cruyffa, który szukał zastępcy Duńczyka Michaela Laudrupa. W Barcelonie Figo rozegrał 137 meczów, strzelając 25 bramek.
W lipcu 2000 roku Figo został najdroższym piłkarzem świata. Za sumę 56,1 miliona dolarów przeszedł do innego hiszpańskiego klubu - Realu Madryt, podpisując sześcioletni kontrakt.
Był gwiazdą reprezentacji Portugalii, z którą dotarł do półfinału Euro-2000 i finału Euro-2004. W 2000 roku najpierw wygrał plebiscyt magazynu "World Soccer", a następnie został laureatem prestiżowej nagrody "Złota Piłka", przyznawanej przez francuski magazyn "France Football". Nagroda ta wręczana jest najlepszemu piłkarzowi, grającemu w Europie. W 2001 roku był Piłkarzem Roku w plebiscycie FIFA.
Najważniejsze daty z kariery Luisa Figo: 1989: zdobył z Portugalią mistrzostwo świata drużyn do lat 16 1990: zadebiutował w Sportingu Lizbona 1991: zdobył z Portugalią mistrzostwo świata drużyn do lat 20, zadebiutował w pierwszej reprezentacji kraju 1992, listopad: zdobył pierwszą bramkę dla Portugalii w wygranym 2:1 meczu z Bułgarią 1995, czerwiec: podpisał kontrakt z FC Barcelona 1995, wrzesień: zadebiutował z barwach Barcelony, zdobywając bramkę w meczu z Meridą (2:2) 1996, czerwiec: występował w finałach mistrzostw Europy 1997: zdobył z Barceloną Puchar i Superpuchar Hiszpanii oraz Puchar Zdobywców Pucharów 1998: zdobył z Barceloną mistrzostwo kraju i Puchar Hiszpanii 1999: znacznie przyczynił się do obrony przez Barcelonę mistrzostwa kraju, strzelając w sezonie siedem goli. Zajął piąte miejsce w plebiscycie "France Football". 2000: Zakończył sezon z Barceloną na drugim miejscu w lidze. W sezonie zdobył dziewięć goli. Wystąpił w Euro-2000, awansując z Portugalią do półfinału turnieju. W lipcu podpisał kontrakt z Realem Madryt. 2000: wygrał plebiscyt "World Soccer" oraz zdobył "Złotą Piłkę" przyznawaną przed francuski magazyn "France Football" najlepszemu piłkarzowi, grającemu w Europie. 2001: zdobył z Realem Madryt mistrzostwo Hiszpanii. W barwach tego klubu w sezonie 2000/01 rozegrał 34 mecze, zdobywając dziewięć goli. Dotarł w Realem do półfinału Ligi Mistrzów, a następnie wywalczył Supepuchar Hiszpanii. 2001: wywalczył z reprezentacją Portugalii awans do finałów mistrzostw świata w 2002 roku. 2002: zdobył z Realem Puchar Europy, Superpuchar Europy i Puchar Interkontynentalny; grał w finałach MŚ, w których Portugalia odpadła po pierwszej rundzie. 2003: zdobył z Realem Madryt mistrzostwo Hiszpanii i Superpuchar kraju. 2004: z reprezentacją Portugalii dotarł do finału mistrzostw Europy.
Źródło:
