Kałużyński był związany z tygodnikiem „Polityka” od początku jego istnienia. W 2002 roku zdobył statuetkę Gwiazdy Telewizji Polskiej za "osobowość telewizyjną i ogromny wkład w publicystykę kulturalną".
Zygmunt Kałużyński ukończył wydział reżyserii w Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej, gdzie był wychowankiem Leona Schillera. Studiował także prawo na Uniwersytecie Warszawskim. Był autorem takich książek, jak "Podróż na Zachód", "Nowa fala zalewa kino", "Paszkwil na samego siebie", "Buntownik bywalec", "Wampir salonowiec", "Pamiętnik orchidei czyli zapiski ocalonego z XX wieku".
W latach 1990 – 2000 prowadził w Programie Drugim Telewizji Polskiej, razem z Tomaszem Raczkiem cykl „Perły z lamusa”. Program ten został uznany prze czytelników tygodnika „Polityka” za jeden z najpopularniejszych w czterdziestoleciu.
Kałużyński pasjonował się nie tylko filmem, ale także komiksem, jazzem, muzyką poważną oraz kulturą francuską.
M.D.























































