Złoto (jak zwykle) zaskoczyło analityków

Wakacyjny rajd cen złota kompletnie zaskoczył rynkowych analityków. I choć królewski metal zapewne czeka poważna korekta, to raczej i tak zakończy rok dużo wyżej, niż oczekiwano.

Na początku 2019 roku nastroje na rynku złota trudno było uznać za optymistyczne. Notowania kruszcu dopiero co zdołały się podnieść po druzgocących spadkach z lata. Dolarowy kurs złota startował z poziomu 1285 USD/oz., a na rynku pełno było obaw związanych z polityką Rezerwy Federalnej, która według ówczesnych deklaracji miała w kolejnych kwartałach dalej podnosić stopy procentowe.

7 stycznia 2109 roku baza prognoz Bloomberga zawierała 19 aktualnych prognoz dla cen złota pochodzących z dużych firm finansowych i analitycznych. Mediana tych projekcji zakładała, że na koniec września ’19 kurs złota pozostanie bez większych zmian na poziomie 1280 USD/oz. Mediana prognoz na koniec 2019 roku wynosiła 1290 USD/oz.

Przenieśmy się w czasie o 9 miesięcy do przodu. Złoto kosztuje ok. 1500 USD za uncję i po drodze zdołało ustanowić nowe rekordy wszech czasów w kilku innych niż dolar walutach (m.in. w EUR, GBP, PLN, INR). Fed zamiast dokonać zapowiadanych w grudniu PODWYŻEK stóp procentowych w lipcu zaczął je obniżać i przyspieszył zakończenie QT (czyli odwrotności QE).

Inwestorzy, którzy zaufali bankierom centralny, zostali wywiedzeni w pole. Zresztą nie pierwszy i zapewne nie ostatni raz. Złoto od wieków stanowi polisę ubezpieczeniową przed szaleństwami władców, w tym także „władców pieniądza”. A jako że ryzyko nieodpowiedzialnej polityki monetarnej znacząco wzrosło (zwłaszcza w strefie euro), to i cena polisy poszła w górę.

Owszem, w mojej opinii prawdopodobnie trochę za szybko i być może zbyt wysoko. Jakaś korekta przed kolejnym skokiem w górę byłaby jak najbardziej wskazana i zapewne zobaczymy ją w nadchodzących tygodniach. Ale większość prognoz z początku roku nadaje się już tylko na makulaturę.

Najbardziej spudłowali analitycy z australijskiego Westpac Banking oraz francuskiego BNP Paribas, którzy postawili na spadek cen złota poniżej 1200 USD/oz. Najbliżej celu znaleźli się (przynajmniej na razie) eksperci z niemieckiego Commerzbanku (prognozujący 1450 USD na koniec września i 1500 USD na koniec grudnia) oraz tradycyjnie pozytywnie nastawieni do złota ekonomiści z Incrementum (odpowiednio 1402 USD o 1454 USD). Rzecz jasna ani trzeci kwartał ani tym bardziej rok się jeszcze nie skończył, ale nawet głęboka korekta raczej nie odwróci trendu wzrostowego.

Jak to zwykle bywa, analitycy zaczęli podnosić prognozy, goniąc za uciekającym rynkiem. Większość jeszcze go nie dogoniła. Według stanu z 2 września mediana prognoz dla cen złota wynosiła 1382,50 USD na koniec września oraz 1390 USD na koniec roku. To odpowiednio o 8% i 7,5% poniżej obecnego kursu.

Oczywiście może się zdarzyć, że do końca roku cena złota spadnie o kilkanaście procent i rynek przyzna rację sceptykom. Tyle tylko, że trudno sobie wyobrazić, aby nagle wyparowały wszystkie bolączki, które w ostatnich miesiącach pchały ceny złota w górę: zaraza ujemnych stóp procentowych, rosnące ryzyko recesji, eskalacja wojen handlowych i walutowych oraz wysokie ryzyko polityczne w największych gospodarkach globu.

Nie chodzi o to, aby wyśmiewać prognostów albo też zapakować portfel inwestycyjny w 100% złotem. Rzecz w tym, że rynek uczy pokory i że próby przewidzenia dokładnego kursu w określonym czasie są z góry skazane na niepowodzenie. Dlatego w dłuższym terminie rozwiązaniem problemów z prognozowaniem jest dywersyfikacja. Jak dotąd rok 2019 należy do złota i obligacji, zaś akcje spisują się słabo. Ale w przyszłym roku może być odwrotnie i mało kto to przewidzi. Dlatego zamiast próbować przewidywać nieprzewidziane, lepiej się na nie zawczasu przygotować.

Źródło: