Padł rekord zaangażowania spekulacyjnego kapitału na nowojorskim rynku kontraktów terminowych na złoto. Kilka dni później dolarowe notowania kruszcu osiągnęły niemal 7-letnie maksimum.
Stało się to w nocy z 7 na 8 stycznia, gdy irańskie rakiety spadły na bazy US Army w Iraku. Na fali obaw przed wybuchem nowej wojny na Bliskim Wschodzie kurs złota wystrzelił w górę, w porywach sięgając 1611,80 dolarów za uncję trojańską. Tak drogiego złota w ujęciu dolarowym nie widziano od marca 2013 roku.
Drugą stronę tego medalu zobaczyliśmy w statystykach amerykańskiego nadzoru giełdowego (CFTC), który co tydzień publikuje raport o zaangażowaniu dużych graczy na rynkach surowcowych kontraktów terminowych. Według stanu na 7 stycznia spekulacyjnie nastawieni uczestnicy rynku (czyli wszelkiej maści fundusze inwestycyjne i duzi gracze indywidualni) mieli otwartą ogromną długą pozycję w kontraktach na złoto opiewającą na 383 480 kontraktów.
To drugi wynik w historii. Niewiele większą spekulacyjną pozycję odnotowano jedynie podczas brexitowej paniki, gdy w czerwcu 2016 roku większość głosujących Brytyjczyków opowiedziała się za opuszczeniem struktur Unii Europejskiej.
Jednakże lepiej opisującym sentyment inwestorów parametrem jest tu spekulacyjna pozycja netto (SPN), czyli różnica między liczbą pozycji długich (zarabiających na wzroście ceny) nad pozycjami krótkimi (zarabiającymi na spadku ceny). Według ostatnich dostępnych danych SPN na rynku nowojorskich kontraktów na złoto wynosił 322 291 kontraktów i był nieznacznie niższy od absolutnego rekordu odnotowanego w sylwestra (327 925 kontraktów).
Tak wysokie zaangażowanie spekulacyjnie nastawionych uczestników rynku w przeszłości niejednokrotnie było sygnałem ostrzegającym przed zmianą średnioterminowego trendu. Rynek złota (a raczej kontraktów terminowych na złoto), pomimo niedawnych spadków, pozostaje mocno wykupiony. Po tak silnych wzrostach – jakie obserwowaliśmy w ostatnich tygodniach – spadkowa korekta nie powinna być dla nikogo zaskoczeniem.
Krzysztof Kolany
