Produkcja przemysłowa w Chinach wzrosła najwolniej od 6 lat – wynika z danych chińskiego urzędu statystycznego. To sygnał, że gospodarka „podpompowana” od początku roku rządowymi wydatkami ponownie wytraca impet.


W sierpniu wzrost produkcji przemysłowej w Chinach wyniósł zaledwie 6,9% rdr wobec 9% w lutym i 8,8% oczekiwanych przez ekonomistów. To najwolniejszy wzrost produkcji od grudnia 2008 roku, czyli od punktu kulminacyjnego kryzysu finansowego.
Roczna dynamika produkcji przemysłowej w Chinach

„Te dane są trochę szokujące” - przyznał Liu Li-Gang, ekonomista Australia and New Zealand Banking Group cytowany przez „The Wall Street Journal”.
Nieco słabsze od oczekiwań i gorsze niż miesiąc wcześniej były także sierpniowe dane o sprzedaży detalicznej (+11,9% rdr) i inwestycjach miejskich (+16,5% rdr). Największym zaskoczeniem był fakt, że dane te w ogóle zaskoczyły. Od lat statystyki produkcji, sprzedaży i inwestycji wychodzą „jak spod sznurka”, niczym nie różniąc się od szacunków ekonomistów.
Wytłumaczeniem słabości sprzedaży i produkcji są statystyki dotyczące wydatków państwa. W sierpniu wydatki publiczne wzrosły o 6,2% rdr wobec 9,6% w lipcu oraz 26,1% i 24,6% w czerwcu i maju, gdy rząd ChRL sypnął groszem na projekty infrastrukturalne: budowę linii kolejowych, transportu publicznego i mieszkań socjalnych.
Te wydatki sprawiły, że chińska gospodarka nieco się ożywiła w ostatnich miesiącach. Jednakże dane za sierpień (w tym spadek indeksu PMI) sygnalizują, że był to bodziec wyjątkowo nietrwały. Potwierdzeniem tej hipotezy jest informacja o spadku zużycia energii elektrycznej, której produkcja w sierpniu zmalała o 2,2%.
Chińska gospodarka od dwóch lat traci impet obserwowany w pierwszej dekadzie XXI wieku. Z bańki spekulacyjnej w sektorze nieruchomości powoli zaczyna schodzić powietrze – media pełne są doniesień o zdecydowanych spadkach cen mieszkań. Kryzys w Europie w połączeniu z aprecjacją juana ogranicza wzrost chińskiego eksportu. Sektor prywatny ma coraz większe problemy z terminową spłatą kredytów i obligacji, a w systemie bankowym co kilka miesięcy pojawiają się spore problemy z płynnością.
Chiński eksperyment gospodarczy łączący kapitalizm z centralnie planowaną gospodarką stoi w obliczu trudnego egzaminu. Choć planiści w Pekinie serwują coraz to nowe bodźce stymulując, to gospodarka reaguje coraz bardziej anemicznie uginając się pod ciężarem ogromnego zadłużenia prywatnego i błędnych inwestycji sfinansowanych łatwym kredytem od państwowych banków.
Krzysztof Kolany



































































