Najstarszy, liczący sobie 4 tysiące lat makaron znaleziono w Chinach w dolinie Żółtej Rzeki. Długość nitek wynosiła ok. 20 cali. Na malowidłach zdobiących ściany grobowca etruskiego z IV w. p.n.e. widnieją narzędzia potrzebne do wyrobu makaronu. Wiadomo także, iż starożytni Grecy także znali makaron. Nieco później mąkę z wodą zaczęli mieszać Arabowie. By uniknąć robienia i gotowania go za każdym razem na nowo, wpadli na pomysł, by formować ciasto w długie nitki lub puste w środku rurki i następnie suszyć na słońcu.
Kiedy Arabowie dotarli w IX wieku na Sycylię, makaron poznali także Włosi. Najstarszy znaleziony na terenie Włoch makaron pochodzi z Palermo, co pozawala przypuszczać, że tam najwcześniej zaczęto wyrabiać ten rodzaj pożywienia. W dobie szybkiego rozwoju urbanistycznego, Włosi potrzebowali także więcej jedzenia. Łatwy do zrobienia makaron stał się rewolucyjnym rozwiązaniem. Szybko zaczęły powstawać wytwórnie trudniące się jego produkcją.
Z poszczególnych odnalezionych dokumentów wiadomo, że makaron był powszechnym pożywieniem, głównie najbiedniejszej ludności Włoch. Jeden z dokumentów z roku 1244, potwierdza istnienie działalności produkcyjnej suchego makaronu w okolicach Ligurii. Zaś zapis testamentowy z 1279 roku, wzmiankuje o „jednym koszyczku makaronu”. Wszystkie te informację z całą stanowczością obalają popularną opinię, że Włosi poznali makaron dzięki podróży do Chin słynnego żeglarza, Marco Polo. Nawiasem mówiąc, najnowsze badania potwierdzają, że prawdopodobnie nigdy tak daleko nie dotarł.
W Neapolu, jeszcze w XV wieku, ciasto było udeptywane przez ludzi. Ta bardzo żmudna i mało higieniczna robota nie bardzo podobała się królowi Ferdynandowi II Neapolitańskiemu, który kazał wymyślić inny sposób ugniatania ciasta. Zaradni uczeni wymyślili maszynę z brązu, zastępującą ludzkie nogi podczas ugniatania ciasta.
Makaron zyskał tak dużą popularność, że w 1574 roku założono we Włoszech pierwszą Korporację Makaronową, która w 1577 roku wydała uchwałę o „Regulacji Sztuki Mistrzów Makaronowych”, dzięki której tradycja wyrobu makaronu stała się jeszcze bardziej popularna. Od tego momentu znacznie rozwinęła się także technika obróbki ciasta i technologia narzędzi do tego potrzebnych. I tak w XVII wieku wynaleziono mechaniczne mieszadło do ciasta, które zwolniło ludzi od męczącej pracy.
W 1740 roku, w Wenecji, powstała pierwsza fabryka makaronu, której właścicielem był niejaki Paulo Adami. Nowo otwarta fabryka makaronu spowodowała pojawienie się na rynku większej ilości sklepów oferujących najróżniejsze rodzaje makaronów. Dla porównania w roku 1700 było ich ok. 60, podczas gdy w 1780 roku już ok. 280 i liczba ta stale rosła analogicznie do wzrostu popularności makaronu.
Sława makaronu szybko rozprzestrzeniła się także w innych krajach europejskich. A na początku XIX wieku długie makaronowe nitki trafiły na kontynent amerykański, gdzie Thomas Jefferson, słynny prezydent USA i niemniej znany smakosz włoskiego specjału, gorąco polecał go wszystkim zgromadzonym na jego słynnych obiadach. Od tego też momentu nastąpiła jeszcze bardziej przyspieszona rewolucja technologiczna w procesie produkcji makaronu.
Popularność makaronu nie słabnie i dziś. Roczna produkcja tego specjału we Włoszech wynosi ok. 3 mln ton, to daje wyobrażenie o ogromie kulinarnego uczucia, jakim darzą Włosi makaron. Makaron obecnie jedzą niemal wszyscy na świecie, bo któż nie lubi doskonale przyrządzonego i pachnącego przyprawami spaghetti?
Więcej na stronie Czytelnia Foody.pl
Źródło:
