Choroba częściej atakuje paznokcie u stóp niż dłoni. Może ograniczyć się do jednej płytki lub przenieść na sąsiednie. Zwykle jednak grzybicze zakażenia zajmują pierwszy i piąty palec stopy. Prawdopodobnie dlatego, że do nich najszczelniej przylegają buty.
Zaatakowany przez dermatofity paznokieć stopniowo zmienia wygląd. Pojawiają się przebarwienia - najpierw białawe, później żółtawe, wreszcie brązowe. Płytka łuszczy się i rozwarstwia, staje się coraz grubsza, trudno ją przyciąć. Stopy brzydko pachną, bo pod paznokciami gromadzą się grzybicze złogi.
Grzybica paznokci często jest następstwem grzybicy stóp - choroby, którą ma ok. 42 proc. ludzi. Czasem ją lekceważymy, bywa, że jej w ogóle nie dostrzegamy. Stopy swędzą, czasem nawet pieką, ale uważamy, że to skutek nadmiernego wysuszenia skóry, złego mydła i nie szukamy pomocy u lekarza. Może właśnie dlatego grzybica paznokci staje się plagą wśród Polaków. Lekarze twierdzą, że cierpi na nią 21 proc. populacji.
W naszym klimacie głównym źródłem zakażeń są baseny, łaźnie, sauny (drewniane podesty). Ale można się też zarazić, używając cudzych butów, skarpet lub przyborów do pedikiuru. Do infekcji grzybiczych predestynują choroby ogólnoustrojowe, np. cukrzyca, otyłość, niedokrwistość, zaburzenia hormonalne, żołądkowo-jelitowe, układu odpornościowego i krążenia, a także długa terapia antybiotykami, przyjmowanie sterydów i chemioterapia.
Rozwojowi grzybicy sprzyjają ciepło i wilgoć - niestaranne wycieranie stóp po myciu, chodzenie w nieprzewiewnych butach i noszenie skarpet z tworzywa sztucznego. Grzybica rozwija się, gdy płytka paznokcia jest uszkodzona - jeśli się skaleczymy lub zbyt krótko obetniemy paznokcie, grzyby z łatwością się pod nią dostaną. Noszenie ciasnych butów też osłabia płytkę. Tak jak akrylowe paznokcie i lakiery.
Przeczytaj więcej na temat: skąd się bierze grzybica i jak się ją leczy.
Źródło:
