Globalnie rynek walutowy pozostaje pod presją umocnienia dolara amerykańskiego, któremu towarzyszy dość nieoczekiwane osłabienie franka szwajcarskiego. Na to wszystko kurs euro do złotego reaguje dość spokojnie, utrzymując się w ramach „wojennego” korytarza.
Rynki finansowe ponownie weszły w tryb risk-off, reagując na brak przełomu na Bliskim Wschodzie potęgujący globalny kryzys energetyczny. Szok inflacyjny objawiał się spadkiem cen akcji, zwyżką notowań ropy naftowej oraz wyższymi rentownościami obligacji skarbowych. Do wszystko premiowała dolara jako główną walutę rezerwą świata, w ciężkich czasach postrzegane (nadal) jako bezpieczna przystań dla kapitału.
Droższe paliwa do spółki z mocniejszym dolarem to z kolej fatalna mieszanka dla walut europejskich, w tym i polskiego złotego. W piątek przed południem kurs euro rósł czwarty dzień z rzędu, podnosząc się do 4,2875 zł. Nadal jednak eurozłoty mieści się w marcowym korytarzu o zakresie 4,2250-4,3070 zł. Dopiero wybicie strefy oporu leżącej w przedziale 4,30-4,31 zł zapowiadałoby poważniejsze osłabienie polskiej waluty.
- Oczekujemy utrzymania podwyższonej awersji do ryzyka również w piątek, co powinno stabilizować rentowności w pobliżu bieżących poziomów. Widzimy także ryzyko dalszego pogorszenia nastrojów przed weekendem, w obawie przed możliwą dalszą eskalacją napięć na Bliskim Wschodzie podczas zamknięcia giełd – napisali w porannym raporcie analitycy PKO BP.
Za dolara amerykańskiego w piątek rano trzeba było zapłacić 3,7216 zł, a więc o 1,4 grosza więcej niż na zamknięciu czwartkowych notowań. W ten sposób kurs USD/PLN zbliżył się do marcowego maksimum położonego na poziomie 3,7510 zł.
Bez większych zmian i blisko najniższych poziomów od trzech tygodni utrzymywały się za to notowania franka szwajcarskiego. O poranku helwecka waluta kosztowała 4,6668 zł, a więc prawie tyle samo co dzień wcześniej. Słabość franka widoczna jest przede wszystkim na parze z euro, gdzie kurs EUR/CHF nieustannie rośnie od czasu, gdy 9 marca ustanowił historyczne minimum.
KK
