Pomimo słabych dwóch ostatnich czerwcowych sesji WIG20 okazał się jednym z dwóch najlepszych giełdowych indeksów II kwartału. To miła odmiana po tym, jak w pierwszych miesiącach roku polskie blue chipy były jednymi z największych maruderów globalnej hossy.
Za nami kolejny kwartał postcovidowej hossy. Na plusie zakończyły go 42 z 50 głównych światowych indeksów. Tak samo jak kwartał wcześniej średnia stopa zwrotu wyniosła 5,5% przy jednak nieco niższej medianie – 5,1% wobec 6,3% w pierwszych trzech miesiącach roku. Nadal są to jednak wyniki ponadprzeciętnie wysokie i raczej trudne do utrzymania do końca roku.
Najmocniejszym rynkami drugiego kwartału 2021 roku okazały się parkiety w Argentynie (Merval zyskał niemal 30%) oraz w Warszawie, gdzie WIG20 urósł o ponad 14%, minimalnie wyprzedzając saudyjskiego Tadawula. Tuż za podiom finiszował nasz WIG, z kwartalną stopą zwrotu przekraczającą 13% o włos pokonując moskiewski RTS, a także nowojorski Nasdaq100.
Wśród największych przegranych znalazł się rynek w Chile (-12%), który w I kwartale otwierał stawkę najlepszych giełdowych indeksów. Drugi kwartał z rzędu pod kreską zamknął malezyjski KLCI (-4,8%) oraz turecki BIST100 (-2,8%).
Jednakże biorąc pod uwagę całe półrocze, WIG plasuje się poza pierwszą dziesiątką, a WIG20 znajduje się w środku stawki. Niemniej jednak półroczna stopa zwrotu na poziomie przeszło 11% nie powinna budzić wielkich powodów do narzekań. Zwłaszcza jeśli dołożyć do tego +28% w wykonaniu sWIG-u oraz 21-procentową zwyżkę mWIG-u.
Niemniej jednak w pierwszej połówce A.D. 2021 były rynki znacznie lepsze niż polski WIG20. Napędzany drożejącą ropą naftową saudyjski Tadawul dał zarobić ponad 26%. Parkiet w Sofii przyniósł inwestorom prawie 25%, zaś kilka kolejnych indeksów w 6 miesięcy urosło o ponad 20%. Warto odnotować, że hossa – choć w różnej sile – ma charakter globalny. Od początku roku tracą jedynie inwestujący w Turcji (-9,2%), Malezji (-5,8%), Nowej Zelandii oraz na Filipinach (po -3,3%).
KK
