Platforma Obywatelska (PO) - program gospodarczy

Proponujemy program awansu cywilizacyjnego. Jego realizacja umożliwi szybki wzrost jakości życia i zarobków. Wiemy, jak zdecydowanie przyspieszyć proces skracania dystansu cywilizacyjnego, który cały czas dzieli Polskę od krajów zachodnich Unii Europejskiej. Realizacja naszych propozycji to szansa na awans dla wszystkich, a w szczególności dla tych, którzy go najbardziej dzisiaj potrzebują.

Uzdrowienie finansów publicznych

Polskie finanse publiczne są chore i potrzebują gruntownej reformy. Zmiany powinny być przeprowadzone w obszarach: struktury i stanu dochodów publicznych struktury i stanu wydatków publicznych struktury i stanu długu publicznego (wewnętrznego i zewnętrznego) organizacji sektora finansów publicznych oraz zarządzania finansami publicznymi. Prawdziwa reforma finansów publicznych jest ważnym filarem polityki prowzrostowej. Reforma ta umożliwi nie tylko zmniejszenie obciążeń podatkowych, ale również spadek rynkowych stóp procentowych oraz zwiększenie aktywizacji zawodowej. Z tego punktu widzenia jest ona najważniejszym elementem proinwestycyjnej i prozatrudnieniowej polityki makroekonomicznej.

Zmiana organizacji zarządzania finansami publicznymi

Coraz powszechniej stosowaną w świecie metodą zarządzania publicznego jest zarządzanie zorientowane na osiąganie zaplanowanych rezultatów (zarządzanie poprzez cele i rezultaty). Metoda ta wykorzystuje, na tyle, na ile to możliwe, praktyki zarządzania stosowane w sektorze prywatnym. Koniecznym dopełnieniem metody zarządzania poprzez rezultaty jest odpowiednia metodologia przygotowywania i rozliczania budżetu, a przede wszystkim: przyznawanie środków budżetowych na zadania (budżet zadaniowy), możliwość przesuwania środków budżetowych na kolejne lata (zasada n+2) oraz wprowadzenie budżetów wieloletnich.

Zarządzanie przez cele i rezultaty

Dla każdego działu administracji rządowej powinny zostać określone odpowiednio zhierarchizowane cele działania. Ministrowie i szefowie agend rządowych będą rozliczani przez premiera z porównania tego, co zamierzali, z tym, co osiągnęli jako rezultat działań; w oparciu o wskaźniki wykonawcze, które będzie monitorował określony departament w Kancelarii Premiera.

Budżet zadaniowy

Wprowadzeniu zarządzania przez rezultaty powinna towarzyszyć zmiana metodologii określania budżetu resortów. Ministrowie nie powinni dostawać środków na funkcjonowanie ich urzędów, lecz na realizację konkretnych zadań czy programów, służących osiągnięciu zaplanowanych rezultatów. Co więcej, powinni umieć udowodnić, że danego zadania nie da się zrealizować w inny, tańszy sposób. Po zakończeniu roku powinni być rozliczani z tego, czy wykonali całe zadanie, czy koszty nie przerosły kosztów zakładanych pierwotnie i czy udało im się wygospodarować oszczędności.

Zasada n+2

Aby uniknąć wydawania za wszelką cenę środków pod koniec roku przez jednostki administracji publicznej oraz po to, aby ułatwić realizację programów i zadań, należy wprowadzić zasadę, że wydatki przyznane na realizację konkretnego programu, w oparciu o budżet danego roku, mogą być realizowane jeszcze w kolejnych dwóch latach. Taka zasada w programach unijnych określana jest jako n+2. W dającej się przewidzieć perspektywie możliwe jest rozwinięcie w n+3.

Budżety wieloletnie

Rząd powinien przedstawiać parlamentowi ramowy plan finansowy na kolejnych pięć lat. Plan ten ustalałby kwoty wydatków w kolejnych latach przeznaczanych na finansowanie państwa w podziale na działy administracji oraz strategiczne programy rządowe.

Konsolidacja finansów publicznych

Postulujemy istotną konsolidację finansów publicznych. Oprócz likwidacji zakładów budżetowych i gospodarstw pomocniczych, z uwagi na wielkość środków, którymi dysponują, jak i z powodu problemów systemowych z nimi związanych, należy podjąć kroki w zakresie likwidacji działających w obszarze finansów publicznych agencji i funduszy celowych.

Pozostałe zmiany w zarządzaniu finansami publicznymi

Pozostałe zmiany w zarządzaniu finansów publicznych powinny polegać na: poprawieniu dotychczasowej organizacji sektora finansów publicznych wprowadzeniu stałego systemu prognozowania, programowania i planowania finansowego w skali makro– i mikroekonomicznej, a zwłaszcza planowania finansowego na horyzoncie czasowym stosowanym w planowaniu finansowym UE wprowadzeniu powiązań finansowych i koordynacji rozliczeń finansowych wewnątrz sektora finansów publicznych pomiędzy jednostkami równoważeniu finansów publicznych w skali sektora finansów publicznych podniesieniu efektywności i sprawności systemu kontroli finansowej (wewnętrznej i zewnętrznej) podniesieniu sprawności administracji finansowej. Dla zapewnienia skuteczności wieloletniego planowania budżetowego pożądane jest wprowadzenie odpowiednich zapisów do Konstytucji. Należy jednak przyjąć, że także przed dokonaniem takich zmian możliwe jest w drodze konsensusu politycznego uznanie mocy obowiązującej ogłaszanych wieloletnich planów budżetowych.

Niskie i proste podatki

W Polsce obciążenia fiskalne są bardzo wysokie w relacji do PKB i powinny być obniżane, po to, aby kraj mógł się szybko rozwijać i aby nastąpiło dalsze, trwałe przyspieszenie wzrostu zatrudnienia. Polski system podatków i świadczeń społecznych jest przy tym niepotrzebnie skomplikowany. Różne elementy systemu powodują wzajemnie sprzeczne efekty dla sytuacji dochodowej podatników i w efekcie złożoność systemu nie służy realizacji klarownych celów. Szczególnie jaskrawym obszarem skomplikowania i sprzeczności jest obciążenie fiskalne związane z umową o pracę, w którym progresywny podatek od dochodów osobistych PIT występuje jednocześnie z degresywnymi składkami na ubezpieczenia społeczne.

Progresja w PIT wywołana jest, po pierwsze – istnieniem kwoty wolnej, a po drugie – wzrastaniem stawki podatku (aż do 40%) wraz z przekraczaniem przez podatnika kolejnych progów dochodu. Degresja obciążeń składkami na ubezpieczenia społeczne wywołana jest tym, że z jednej strony nie ma tu kwoty wolnej (tzn. płaci się składki wg pełnej stawki procentowej nawet od najmniejszego zarobku), a z drugiej strony od kwoty wynagrodzenia powyżej określonego pułapu nie płaci się już składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Efekt jest taki, że chociaż istnieje duża rozpiętość w efektywnych stopach obciążeń podatkowych od 0 do blisko 40%, to rozpiętość efektywnych stóp wszystkich obciążeń podatkowych i parapodatkowych jest znacznie mniejsza.

Ponadto po przekroczeniu pewnego poziomu dochodów całkowite obciążenie staje się degresywne, tzn. efektywna stopa obciążenia fiskalnego obniża się wraz ze wzrostem dochodu. Trzeba też zwrócić uwagę, że podstawa opodatkowania dla celów PIT jest zdefiniowana i skalkulowana nieco inaczej niż podstawa do wyliczenia należnych składek na ubezpieczenia społeczne. Ta niczym nieuzasadniona różnica dodatkowo zmniejsza przejrzystość systemu i prowadzi do niepotrzebnego zwiększenia kosztów obsługi finansowo-płacowej firm.

Punkt wyjścia dla nowej strategii podatkowej

Uważamy, że system podatkowy powinien zapewnić zebranie przez Państwo niezbędnej kwoty podatków, powodując możliwie jak najmniejsze perturbacje w działalności gospodarczej i życiu obywateli. Natomiast potrzeby społeczne powinny być rozwiązywane poprzez odpowiednie kształtowanie wydatków budżetu. Należy maksymalnie uprościć podatki i zwiększyć jednoznaczność przepisów podatkowych, po to by zmniejszyć koszty dla przedsiębiorców, związane z analizą przepisów podatkowych i dostosowaniem się do nich oraz zasadniczo obniżyć ryzyko podatkowe działalności gospodarczej.

Wprowadzenie podatku liniowego

Sprawiedliwość

Koncepcja podatku liniowego zapewnia jednolite zasady opodatkowania dochodów ze wszystkich źródeł. Ponadto zakłada uchylenie wszelkich zwolnień skutkujących nieuzasadnionymi przywilejami dla niektórych grup podatników. Tego rodzaju zwolnienia prowadzą do przerzucania ciężaru opodatkowania na osoby, które ze zwolnień nie korzystają.

Prostota

Podatek liniowy jest najprostszym z możliwych podatków dochodowych: decyduje o tym nie tylko jednolita stawka podatku, ale także wiele innych elementów koncepcji. Podatek liniowy umożliwia uproszczenie systemu jako całości poprzez między innymi uproszczenie deklaracji podatkowych oraz uproszczenie przepisów dotyczących opodatkowania dochodów osobistych oraz opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej.

Promocja przedsiębiorczości, efektywności, pracowitości

Proste i jednolite zasady powszechnego podatku liniowego pomogą skoncentrować ekonomiczne wysiłki Polaków na pracy oraz przedsiębiorczości. W znacznym bowiem stopniu zniknie zjawisko podejmowania decyzji gospodarczych pod wpływem przesłanek wynikających z cech systemu fiskalnego.

Aktywność zawodowa kobiet (małżonków)

Wysokie krańcowe stopy podatkowe mają charakter demotywujący. W obecnym stanie prawnym, przy progresywnych stawkach podatkowych, zjawisko to dotyczy szczególnie mocno kobiet, które mają dobrze zarabiających mężów i nie pracują zarobkowo. W takiej sytuacji, małżonkowie rozliczają się na ogół wspólnie, co nie przeszkadza im wpadać w wysokie progi podatkowe (30% lub 40%). W efekcie, rozpoczęcie pracy zarobkowej przez kobietę oznacza natychmiastowe i bezwarunkowe opodatkowanie stopą krańcową 30% lub 40%. Powyższe uwarunkowania mogą zniechęcać wiele kobiet do podjęcia pracy zarobkowej. Wprowadzenie jednolitej, niskiej stawki podatkowej zmieni ten stan rzeczy w sposób radykalny.

Promocja działalności inwestycyjnej

W koncepcji podatku liniowego są elementy konstrukcyjne (oprócz stawki), które decydują o jego inwestycyjnym charakterze. Proponujemy, aby przedsiębiorca mógł jednorazowo odliczyć od dochodu pełną kwotę wydatków inwestycyjnych (na ziemię, środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne). Takie rozwiązanie byłoby szczególnie pomocne dla przedsiębiorców rozpoczynających działalność. Ogólne założenia nowego systemu podatków dochodowych Usunięcie dotychczasowego podziału na podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) oraz podatek dochodowy od osób prawnych (CIT). Wprowadzenie w miejsce PIT i CIT dwóch podatków: podatku od dochodów osobistych (wynagrodzeń) oraz podatku dochodowego od działalności gospodarczej, bez względu na formę jej prowadzenia.

Wprowadzenie jednolitej stawki procentowej (np. 15%) dla wszystkich dochodów podlegających opodatkowaniu: zarówno dochodów osobistych, jak też dochodów z działalności gospodarczej. Usunięcie obowiązujących zwolnień podatkowych oraz wprowadzenie zasady powszechności opodatkowania na jednolitych zasadach. Wprowadzenie zasady, że dochód opodatkowany jest tylko raz – w momencie wytworzenia. Likwidacja tych elementów systemu podatkowego, które stoją w sprzeczności z zasadą wyrażoną w poprzednim punkcie; rezultatem będzie m.in. likwidacja opodatkowania dywidend oraz całkowita likwidacja opodatkowania spadków (dotychczasowym podatkiem od spadków i darowizn).

Założenia podatku od dochodów osobistych

Opodatkowanie dochodów osobistych stawką 15%. Wprowadzenie kwoty wolnej od opodatkowania dla podatnika i każdego dziecka (ulga prorodzinna). Usunięcie opodatkowania odsetek (w następstwie zasady jednokrotnego opodatkowania dochodu oraz preferencji dla oszczędzania).

Założenia podatku dochodowego od przedsiębiorstw

Wprowadzenie jednolitych zasad opodatkowania dla właścicieli wszystkich przedsiębiorstw: jednoosobowej działalności gospodarczej, spółek osobowych (w tym cywilnych) oraz spółek kapitałowych. Opodatkowanie wszystkich przedsiębiorstw (niezależnie od formy prawnej) według jednolitej stawki podatkowej 15%. Wprowadzenie zasady, wedle której podatek byłby nakładany tylko na etapie osiągnięcia zysku przez przedsiębiorstwo; dystrybucja zysku (np. w formie wypłaty dywidendy) nie byłaby opodatkowana. Wprowadzenie zasady, wedle której wszystkie racjonalne wydatki służące działalności gospodarczej stanowiłyby koszt uzyskania przychodu (pomniejszałyby podstawę opodatkowania) z chwilą faktycznego poniesienia wydatku. Wprowadzenie możliwości „przeniesienia” straty podatkowej na następne lata, bez żadnych ograniczeń czasowych ani kwotowych (strata poniesiona w roku podatkowym mogłaby zostać odliczona w roku/latach przyszłych bez żadnych ram czasowych, aż do wyczerpania straty).

Podatek VAT

Platforma Obywatelska napisała nową ustawę o VAT. Wykorzystaliśmy możliwości stwarzane właśnie przez dyrektywę UE 2006/112 i wiemy, że będzie to system nowoczesny, zachęcający do inwestowania, skłaniający do rozwoju wielu branż i usług. Ustawa zakłada między innymi eliminację wielu uciążliwych dla przedsiębiorców obowiązków administracyjnych. W wyniku toczonych dyskusji i publicznych debat, wiemy, że zróżnicowanie stawek podatku VAT nie jest największą wadą istniejące go systemu. Wzięliśmy pod uwagę ważną społeczną przesłankę – pozostawienie stawki zredukowanej na część towarów (żywność, leki). Ważne jest tu maksymalne uproszczenie procedur. Ważna jest eliminacja biurokracji i obowiązków administracyjnych.

Kierunki dalszych zmian podatkowych

Wprowadzenie przejrzystego i prostego systemu fiskalnego nie może ograniczać się tylko do uproszczenia systemu podatkowego, lecz powinno obejmować również składki na ubezpieczenia społeczne. Postulat godny rozważenia to przeprowadzenie kompleksowego uporządkowania obciążeń fiskalnych, związanych z umową o pracę, wprowadzającego liniowe obciążenie przychodów jedną stawką, zawierającą w sobie obecne obciążenia z tytułu PIT oraz wybranych składek na ubezpieczenia społeczne, fundusze celowe itp. Polski system podatkowy jest skomplikowany, pełen opłat i podatków często o małym znaczeniu dla budżetu, a równocześnie utrudniających życie obywatelom oraz prowadzenie działalności gospodarczej przedsiębiorcom. Opowiadamy się za likwidacją wielu opłat i parapodatków.

Obniżenie pozapłacowych kosztów pracy

Jednym z najważniejszych zadań rządu powinno być istotne obniżanie „klina podatkowego”. Obciążenia parapodatkowe, które rozkładają się nierównomiernie, najmocniej uderzają w osoby najmniej zarabiające, najmniej produktywne i najgorzej wykształcone. Docelowo „klin podatkowy” powinien być płaski i na tyle niski, aby nie wywoływał zniekształceń na rynku pracy. Biorąc jednak pod uwagę wyzwania związane z sytuacją na polskim rynku pracy w chwili obecnej, w pierwszej kolejności należy go obniżyć przede wszystkim dla pracowników osiągających najniższe dochody.

Warto zwrócić uwagę na to, że skala tych obniżek powinna być uzależniona od możliwości ograniczania wydatków państwa, w tym uszczelniania systemu transferów socjalnych. W praktyce więc istotne obniżenie klina podatkowego jest uzależnione od przeprowadzenia prawdziwej reformy finansów publicznych, której postulat jest zwarty w naszym Programie. Dzięki istotnemu obniżeniu „klina podatkowego” możliwy będzie nie tylko dalszy spadek bezrobocia, ale również zwiększenie aktywizacji zawodowej, co doprowadziłoby do zwiększenia potencjału polskiej gospodarki.

Niższa składka rentowa dla wszystkich pracowników

Proponujemy obniżenie o 50% zarówno składki płaconej przez pracodawcę, jak i przez pracownika oraz likwidację składki chorobowej. W dłuższym okresie należy rozważyć pomysł częściowej prywatyzacji systemu ubezpieczeń społecznych na zasadzie wprowadzenia możliwości dodatkowego ubezpieczenia w sektorze prywatnym, przy jednoczesnym obniżeniu składek w ramach systemu państwowego. Dotyczy to w szczególności ubezpieczenia rentowego. Niższa składka rentowa dla osób wchodzących na rynek pracy po raz pierwszy W związku z tym, że poziom bezrobocia jest najwyższy wśród osób młodych, proponujemy radykalne obniżenie kosztów pracy dla tej grupy osób, poprzez zniesienie składki rentowej lub ewentualnie ustalenie jej na niskim poziomie (np. 3%) dla osób po raz pierwszy podejmujących pracę.

Dokończenie prywatyzacji

Własność państwowa, jak pokazuje praktyka, skazuje gospodarkę i przedsiębiorstwa na zacofanie i stanowi źródło patologii. Jej konsekwencją jest wolniejszy rozwój gospodarczy, a więc niższy poziom życia społeczeństwa. Zatrzymanie prywatyzacji nie może być argumentem za ochroną interesów strategicznych państwa – zapewnienie tego celu nie jest domeną nadzoru właścicielskiego. Lekarstwem jest prywatyzacja. Jej dokończenie jest bardzo ważnym elementem polityki odblokowywania potencjału polskiej gospodarki. Proponujemy między innymi wprowadzenie wieloletniego planu prywatyzacyjnego – tak, aby był on niezależny od bieżącej konstrukcji budżetu. Szerzej piszemy o tym w następnej części Programu.

Przyjęcie euro

Platforma Obywatelska stoi na stanowisku, iż przyjęcie euro będzie korzystne dla polskiej gospodarki. Polska cały czas nie spełnia jednak części kryteriów z Maastricht. Na chwilę obecną Polska spełnia trzy z pięciu kryteriów. Głównym wyzwaniem jest obniżenie deficytu budżetowego, należy jednak podkreślić, iż z biegiem czasu zagrożone może być również spełnienie kryterium inflacyjnego. Proponowana przez nas polityka makroekonomiczna istotnie ułatwiłaby przyjęcie wspólnej waluty.

Innowacyjna gospodarka

W Polsce powinniśmy stworzyć regiony wiedzy i innowacji. Mamy fundusze strukturalne, dzięki którym dwa lata temu rozpoczęto wprowadzanie polityki spójności jako jednego z podstawowych elementów Strategii Lizbońskiej. Samorząd jest najlepszym miejscem realizacji strategii szybkiego wzrostu, ponieważ dysponuje funduszami. Kluczem do stworzenia regionów wiedzy i innowacji będzie właściwa synergia pomiędzy funduszami strukturalnymi, które możemy już wydawać na innowacje, a funduszem nowych technologii i badań. Podstawą musi być tworzenie porozumień trzech instytucji: samorząd, nauka, firmy. Partnerstwo publiczno-prywatne jest na drodze do tego celu absolutnie konieczne i wymagane.

Usuwanie barier rozwoju przedsiębiorstw

Polityka państwa musi sprzyjać małym i średnim przedsiębiorstwom. Ważnym celem jest odbiurokratyzowanie gospodarki. Należy obniżyć opłaty związane z rozpoczęciem działalności oraz uzyskaniem stosownych koncesji i zezwoleń, których liczbę należy zmniejszyć. Ponadto należy przyspieszyć i usprawnić procedury zakładania firm, zmniejszyć zakres i dokuczliwość kontroli, zmniejszyć i usprawnić obowiązki w zakresie sprawozdawczości, zwiększyć prawa przedsiębiorców. Temu celowi służyłoby m.in. ustanowienie funkcji rzecznika praw przedsiębiorców, instytucji niezależnej od administracji rządowej, współdziałającej z organizacjami pracodawców i przedsiębiorców w imię ochrony ich praw.

Oprócz ciągle rozwijającego się sektora bankowego w Polsce, potrzebne jest także finansowo przyjazne otoczenie małego biznesu. Będziemy wspierać działalność istniejących już oraz nowych regionalnych i lokalnych funduszy pożyczkowych i gwarancyjnych, a także promować korzystanie przez małe i średnie firmy z innych ofert rynków finansowych, jak np. venture capital, seed capital, business angels czy pozagiełdowy regulowany rynek papierów wartościowych. Oprócz promocji sądów polubownych i arbitraży, należy wzmocnić wydziały gospodarcze sądów powszechnych i uprościć stosowane procedury, np. poprzez wprowadzenie procedury ustnej, zmniejszenie liczby powiadomień, uproszczenie wymogu wydawania uzasadnienia prawnego, złagodzenie wymogów przy przedstawianiu dowodów.

Należy też wprowadzić zmiany w trybie pracy sądów – szczególnie gospodarczych i pracy – np. przez wprowadzenie instytucji przedprocesowej oceny pozwu i odrzucanie pozwów bezpodstawnych. Należy zwiększyć uprawnienia pracowników sądowych nie mających statusu sędziów poprzez umożliwienie orzekania, co najmniej w postępowaniach nakazowych i upominawczych, przez referendarzy sądowych. Należy doprowadzić także do zmian w prawie dotyczących egzekucji należności, w tym tych przepisów, które dotyczą egzekucji komorniczej. Jesteśmy zwolennikami całkowitej informatyzacji ksiąg wieczystych, wraz ze zdefiniowanym elektronicznym dostępem zewnętrznym do tych akt.

Proponujemy wprowadzenie kodeksu działalności gospodarczej, który systemowo i korzystnie ureguluje zakładanie oraz prowadzenie działalności gospodarczej w Polsce. Chcąc przeciwdziałać złym praktykom w tworzeniu prawa proponujemy wprowadzenie systemu badania kosztów obowiązków administracyjnych (KOA). Każdy przepis prawa, każda norma będą wyceniane pod kątem kosztów jej realizacji przez adresata normy. Żaden projekt przepisów prawa, tak na poziomie ustawowym, jak i wykonawczym, nie będzie mógł być poddany procedurze legislacyjnej, jeśli nie będzie w uzasadnieniu prezentował obliczeń kosztów wprowadzenia jego w życie i propozycji zmniejszania tych kosztów w porównaniu ze stanem obowiązującym w danej materii.

Podstawą walki z korupcją będzie zwalczanie jej przyczyn, przede wszystkim poprzez likwidację barier utrudniających wymianę handlową, ograniczanie administracyjnej reglamentacji działalności gospodarczej, wprowadzanie transparentnych przepisów dotyczących wydawania koncesji, prywatyzację przedsiębiorstw państwowych i spółek skarbu państwa, wprowadzanie przejrzystych zasad działania systemu podatkowego oraz transparentny proces uzyskiwania decyzji administracyjnych. Będziemy również popierać wprowadzanie szczegółowych procedur stosowanych według znanych i czytelnych standardów, a wdrażanych dobrowolnie przez same przedsiębiorstwa.

Polityka sektorowa

Sektor energetyczny

Proponowane działania w sektorze energetycznym będą prowadziły do szybkiego wzrostu konkurencji dla przedsiębiorstw kompleksu paliwowo-energetycznego, stymulacji rozwoju rynku i tym samym stworzenia warunków dla racjonalizowania kosztów i cen. W rezultacie uzyskamy szybki wzrost konkurencyjności całej gospodarki narodowej umożliwiający zrównoważony rozwój Polski. Celami naszych działań w tej dziedzinie będą: wzrost roli efektywności energetycznej oraz wzrost roli rynku i konkurencji. Sektor przemysłu farmaceutycznego Platforma Obywatelska podejmie w przyszłości m.in. takie działania, jak liberalizacja polityki cenowej i poczynania zwiększające konkurencję leków generycznych, regularna nowelizacja wykazów leków o nowe preparaty odtwórcze, umieszczanie na listach refundacyjnych leków oryginalnych faktycznie innowacyjnych czy wprowadzenie zasady, że pierwszy preparat generyczny powinien być tańszy od oryginalnego odpowiednika.

Konieczne będzie także wprowadzenie monitoringu ordynacji leków. Nie mniej ważne będą działania wobec samych przedsiębiorstw farmaceutycznych będących we władaniu państwa. Wprowadzanie zmian w sektorze winno odbywać się szybko i sprawnie, a wszelkie procesy winny być połączone z prywatyzacją przedsiębiorstw. Konsolidacja fi rm natomiast winna mieć charakter rynkowy, a nie administracyjny. Zadanie to będzie przedmiotem prac nie tylko ministra ds. skarbu państwa, ale też ministra ds. gospodarki (resorty te winny być w przyszłości połączone w jeden), we współpracy z ministrem ds. ochrony zdrowia.

Sektor przemysłu stalowego

W perspektywie najbliższych lat najważniejszym zadaniem administracji rządowej będzie rozliczenie pomocy publicznej udzielonej zakładom hutniczym oraz kontrola i egzekucja wykonania planowanych zadań inwestycyjnych w sprywatyzowanych przedsiębiorstwach. Równie istotne będzie wspieranie projektów inwestycyjnych o dużej wartości rozwoju technologicznego. W umowach prywatyzacyjnych istnieją zapisy zobowiązujące inwestorów do licznych inwestycji modernizacyjnych i rozwojowych. Należy bezwzględnie starać się te zobowiązania wyegzekwować, ale także wychodzić naprzeciw nowym planom w tej dziedzinie. W zakresie wspierania nowych projektów technologicznych należy w szczególności mieć na uwadze słabo w Polsce technologicznie rozwinięty obszar produkcji wyrobów płaskich.

Sektor przemysłu stoczniowego

Przy uwzględnieniu powyższych czynników będziemy dążyć do m.in. prywatyzacji sektora stoczniowego, najlepiej szukając partnerów dysponujących odpowiednimi gwarancjami kapitałowymi i technologicznymi oraz posiadających strategie globalne gwarantujące możliwość przetrwania polskich przedsiębiorstw nawet w warunkach światowej bessy.

Sektor przemysłu zbrojeniowego

Przeszkodą w rozwoju przemysłu zbrojeniowego jest często podległość sektora różnym resortom, dlatego aby dokończyć proces restrukturyzacji należy utworzyć jeden ośrodek decyzyjny dotyczący całości tego programu, zarówno odnośnie do odpowiedzialności za koncepcję i realizację, jak również i wszystkie sprawy właścicielskie oraz własnościowe. Należy również połączyć zmiany strukturalne ze zmianami właścicielskimi i powiązaniem kapitałowym z zachodnimi korporacjami, preferując przy tym projekty ukierunkowane na nowe rozwiązania technologiczne.

Pomoc publiczna – wsparcie dla rozwoju

Oprócz szczególnych wyjątków, dotyczących wspierania zakończenia procesów transformacji niektórych sektorów gospodarki oraz ewentualnego wspierania przedsiębiorstw narażonych nieuczciwą grę rynkową, pomoc publiczna powinna być kierowana głównie na wspieranie rozwoju, a więc na innowacyjność, badania naukowo-techniczne i wdrażanie ich w życie oraz na wspieranie ekspansji polskiej gospodarki za granicę. Pomoc publiczna dla przedsiębiorców winna być kierowana przede wszystkim do najlepszych, do tych, którzy budują rozwój i ciągną za sobą całą gospodarkę.

Bezpieczeństwo energetyczne

Platforma Obywatelska proponuje zwiększenie bezpieczeństwa energetycznego poprzez odwołanie się do własnych zasobów oraz zwiększenie konkurencji. Jest to możliwe poprzez zwiększenie dywersyfikacji źródeł energii z wykorzystaniem potencjału krajowego. Postulujemy między innymi odwrócenie procesu realizowanego przez rząd, polegającego na korporatyzowaniu (utrwalaniu sektorowości) kompleksu paliwowo-energetycznego, zwłaszcza poprzez konsolidację elektroenergetyki i brak liberalizacji gazownictwa. Proponujemy odejście od strategii kontynuacji technologicznej realizowanej przez rząd, zwłaszcza w elektroenergetyce i gazownictwie.

Proponujemy wejście w bieżącym dziesięcioleciu w proces ewolucyjnego przeorientowania energetyki (kompleksu paliwowo-energetycznego) na coraz bardziej uniwersalizujące się (innowacyjne) technologie energetyczne (obejmujące rozproszoną energetykę odnawialną i w szczególności aeroenergetykę, kogenerację gazową, infrastrukturę dla samochodów hybrydowych, infrastrukturę transportu lądowego LNG i CNG), czyli technologie o dużej zdolności do szybkiej odpowiedzi na sygnały rynkowe (zmiany cen, kryzysy bilansowe), na black outy oraz na potrzeby ochrony środowiska (na ograniczenia w użytkowaniu środowiska), dające możliwość efektywnego zarządzania bezpieczeństwem energetycznym za pomocą mechanizmów rynkowych.

Skuteczny i ograniczony nadzór regulacyjny

Opowiadamy się za istotnym ograniczeniem reglamentacji oraz umocnieniem wolności gospodarczej. Państwo powinno zapewnić stabilne ramy funkcjonowania wolnego rynku. Na jego straży powinien stać skuteczny i jednocześnie ograniczony nadzór regulacyjny. Jego rolą jest ochrona wolnego rynku, a nie jego ograniczanie. Niezależność tego nadzoru jest z tego punktu widzenia kluczowa. Proponujemy reformę organów regulacyjnych zorientowaną na zwiększenie ich skuteczności i niezależności. Opowiadamy się za ograniczaniem reglamentacji w gospodarce i jednocześnie doprowadzeniem do możliwie najdalej idącego odzyskania wolności przez przedsiębiorców i konsumentów, a tam, gdzie utrzymanie reglamentacji jest niezbędne, za doprowadzeniem do oddzielenia organów regulacyjnych od bieżącej polityki. Realizacji tych celów powinno służyć wzmocnienie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, który powinien przejąć kompetencje niektórych pozostałych urzędów regulacyjnych.
Skrót programu gospodarczego PO Porównanie programów gospodarczych najważniejszych partii politycznych
Źródło:

Newsletter Bankier.pl

Dodałeś komentarz Twój komentarz został zapisany i pojawi się na stronie za kilka minut.

Nowy komentarz

Anuluj
0 3 ~Damian

I jak, udało się? xD

! Odpowiedz
1 2 ~Franciszek W

Jestem przedsiębiorcą. Polskie firmy działają w świecie globalnej gospodarki. W ramach Uni Europejskiej konkurują z innymi krajami europejskimi i to są nasi najwięksi konkurenci, nasze regulacje prawne muszą być bardziej kokurencyjne od innych, kto będzie lepszy ten wygra, jest to walka na globalnym rynku europejskim. Podstawowa sprawa jest to totalne obniżenie kosztów pracy, wtedy będziemy bardzo atrakcyjni do inwestowania. W programie PO nie widzę na to żadnego pomysłu.W tym momencie trzeba zmienić całkowicie filozofię działania finansów państwa. Należy znieść całkowicie składki rentowe i zdrowotne którymi są obciążone firmy, ten ciężar musi przejąć całe społeczeństw w imię solidarności społecznej, w chwili obecnej jest to totalnie nie sprawidliwe i pozbawia to konurencyjności polskie firmy. Jest to możliwe poprzez podniesienie podatku VAT, z ochroną biednych i mało zarabiających. Mając wyższy VAT uzyskujemy także większą sprawidliwość społeczną o któej często mówią politycy. A to polega na tym że osoby bogate które chcą dużo kosumować a nie inwestować płacą znacznie więcej za dobra luksusowe, np przy podatku VAT większym o 5% za samochód o wartości 300 tys . płacą o 15 tys więcej, za dom warty 2 mln. płacą 100 tys więcej itd. Uzyskane pieniądze w ten sposób państwo przeznacza na ochronę zdrowia spłeczeństwa. W imię solidarności społecznej ciężar ochrony zdrowia ponosi bogatsza część społeczeństwa. Podatki PIT należy tak skonstruować aby koszty zwiększonego VAT zrekompensowć dla dużej częsci społeczeństwa niskimi podatkami np. stawką 0%, 5% i max 15%. Takie decyzję wymagają odwagi i zmiany myślenia o gospodarce, przedsiębiorstwa należy traktować jak drużyny sportowe które uczestniczą w zawodach gospodarki globalnej.

Pokaż cały komentarz !