Dziecko może być posiadaczem sporej sumy pieniędzy, na przykład dzięki wygranej na loterii, dzięki odszkodowaniu za błąd w sztuce lekarskiej, albo po prostu jako spadkobierca (do majątku nie wlicza się prawa do alimentów, a jedynie roszczenie o zaległe raty alimentacyjne). Rodzice majątku tego nie mogą sprzedać bez zgody sądu opiekuńczego, a dochód z niego przeznaczają przede wszystkim na utrzymanie dziecka i jego rodzeństwa (gdy wychowują się razem). Gdy majątek dziecka przynosi dochód – bo jest to np. mieszkanie, które wynajęli – dochód z wynajmu winien również być przeznaczony na utrzymanie i wychowanie dziecka, a ewentualna nadwyżka – na inne uzasadnione potrzeby rodziny.
Ważne jest to, że zezwolenie sądu nie jest równocześnie nakazem. Jeśli rodzice np. uzyskali zgodę sądu na sprzedaż nieruchomości, którą dziecko dostało od stryja, a zadeklarowany nabywca nagle zrezygnował z kupna i nie przystąpił do aktu notarialnego, oni teraz nie mają obowiązku szukania innego nabywcy.
Jakie dokładnie czynności należą do przekraczających zwykły zarząd? Trudno sporządzić wyczerpującą listę, bo nie ma jej nawet w kodeksie rodzinnym i opiekuńczym. Jak podaje dalej „Gazeta Prawna”, „Najczęściej za takie czynności uważa się czynności bezpośrednio rozporządzające majątkiem (np. sprzedaż, darowizna), które dotyczą nie tylko zbycia go, lecz również obciążenia go prawami rzeczowymi, lub zmierzające do zmiany przeznaczenia majątku (np. lokal mieszkalny zamienia się na użytkowy). Do takich czynności należy też zaciąganie pożyczek i zobowiązań wekslowych oraz zrzeczenie się prawa do dziedziczenia. Czynnością przekraczającą zwykły zarząd jest również zawarcie ugody w sprawie o dział spadku lub zniesienie współwłasności”.
O tym, czy dana czynność wymaga zgody sądu, decydują konkretne okoliczności. I jeszcze jedna kwestia wymaga podkreślenia: „W sprawie o zezwolenie na dokonanie czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu majątkiem dziecka, małoletnie dziecko reprezentuje kurator ustanowiony przez sąd. Natomiast żadne z rodziców nie może reprezentować swojego dziecka”.
Podstawą prawną dla omawianych czynności jest art. 101-106 ustawy z 25 lutego 1964 r., Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. nr 9, poz. 59 z późn. zm.).
Oprac. na podst.: „W jaki sposób rodzice mogą zarządzać majątkiem dziecka”, Gazetaprawna.pl, 24.09.2008.
Źródło:
