Po 12 sesjach arcynudnej konsolidacji w pobliżu historycznych szczytów Dow Jones i S&P500 wybiły się dołem, notując najsilniejsze spadki od czasu ogłoszenia wyników brytyjskiego referendum. Brzmiałoby sensacyjne, gdyby nie to, że skala przeceny zamknęła się w 0,9%.
Poprzednie dwa tygodnie na Wall Street przypominały polski film. Nuda. Absolutnie nic się nie działo. Mimo że S&P500 co jakiś czas kosmetycznie poprawiał nominalny rekord wszech czasów. Jednakże entuzjazm z przełomu czerwca i lipca powoli się ulatniał. We wtorek w ogóle nie było go już czuć.
Dow Jones odnotował siódmą z rzędu spadkową sesję, tracąc 0,49%. S&P500 po stracie 0,64%, uplasował się na poziomie 2.157,03 pkt. Czyli wciąż powyżej maksimum z maja 2015 roku (2.134,72 pkt.), które teraz powinno służyć za najbliższe wsparcie. Nasdaq spadł o 0,9%.
ReklamaZobacz także
Trudno doszukiwać się jakichś konkretnych przesłanek stojących za wtorkową realizacją zysków. Niektórzy przytaczali nieco słabsze od oczekiwań wyniki sprzedaży aut, co doprowadziło do przeszło 4-procentowych spadków notowań akcji Forda i General Motors.
Inni byli rozczarowani niższą od konsensusu dynamiką dochodów Amerykanów, która w czerwcu wyniosła 0,2% mdm wobec oczekiwanych 0,3%. Z drugiej strony wydatki amerykańskich gospodarstw domowych drugi miesiąc z rzędu wzrosły o 0,4% mdm wobec oczekiwanych 0,3%.
Powodów do (nowych) zmartwień nie dostarczyły raporty kwartale amerykańskich spółek. Do tej pory rezultatami za trzeci kwartał pochwaliły się 353 firmy wchodzące w skład S&P500. Wyniki (jak zwykle) okazały się „lepsze od oczekiwań” analityków. 71% spółek pokazało zysk na akcję wyższy od rynkowego konsensusu – wynika z obliczeń Thomson Reuters. Oznacza to spadek zysków o 2,6% rdr, czyli przeszło dwukrotnie mniejszy, niż zakładano na koniec czerwca (-5,6%).
Od miesięcy nie zmienia się tylko jedno: wyceny amerykańskich spółek pozostają wyśrubowane ponad granice przyzwoitości. Indeks S&P500 jest wyceniany na niemal 25-krotność zysków za ostatnie cztery kwartały – jeśli pominąć efekt bankowych strat z 2008 roku, to drożej było tylko w szczycie bańki internetowej. Najwyższy od przynajmniej 15 lat poziom osiągnęła też relacja cen akcji do przychodów przypadających na jedną akcję.
Krzysztof Kolany
