Najnowsze dane World Steel Association za luty 2026 roku pokazują obraz rynku będącego w fazie głębokiej transformacji. Globalna produkcja stali notuje niewielkie spadki, ale ciekawsze wydają się regionalne dynamiki, które mogą mówić więcej w kondycji branży stalowej niż światowy wolumen obciążony politycznymi decyzjami Pekinu.
Według najnowszego raportu Światowego Stowarzyszenia Stali globalna produkcja stali surowej w lutym 2026 roku wyniosła 141,8 mln ton, co oznacza spadek o 2,2% w porównaniu z analogicznym miesiącem roku poprzedniego. Organizacja monitoruje produkcję w 69 krajach.
Choć dane te na pierwszy rzut oka mogą budzić niepokój, warto zwrócić uwagę na to, że spadek ten jest znacznie mniej dotkliwy niż styczniowe tąpnięcie o 6,5% rdr. Dane narastające za pierwsze dwa miesiące roku (298,2 mln ton, spadek o 1,5%) sugerują, że rynek szuka punktu równowagi. Warto przy tym pamiętać, że przełomy w cyklach produkcyjnych potrafią przechodzić niezauważone poprzez niewielkie korekty widoczne w statystykach.
Produkcja stali w Chinach spada
Widać w nich, że Chiny utrzymały pozycję największego producenta stali na świecie z produkcją na poziomie 76,1 mln ton w lutym 2026 r., co stanowiło 53,6% globalnej produkcji. Jednak oznaczało to spadek o 3,6% rdr., większy niż światowa średnia. Skala spadku chińskiej produkcji na poziomie około 2,8 miliona ton przyczyniła się do ogólnego globalnego spadku.
W tym samym czasie produkcja w Indiach wzrosła o 7,7% (13,6 mln ton), a w Stanach Zjednoczonych, dzięki wydatkom na infrastrukturę o 5,8% do poziomu 6,5 mln ton. Nominalnie to oczywiście daleko za Chinami, ale dynamiki z innych krajów mogą sugerować odchodzenie od historycznej roli Państwa Środka jako głównego motoru wzrostu globalnego popytu na stal. Tym bardziej że spadek w Chinach ma mieć podłoże polityczne wpływające na poziom produkcji.
Pod koniec 2024 roku chińskie Ministerstwo Handlu wraz z Generalną Administracją Celną ChRL ogłosiło wprowadzenie licencjonowania eksportu niektórych wyrobów stalowych, a pod koniec ubiegłego roku Chiny poinformowały, że w latach 2026–2030 będą nadal regulować produkcję stali surowej i zakazywać nielegalnego dodawania nowych mocy produkcyjnych.
Rosja i Ukraina ze spadkami produkcji
Uwagę w danych miesięcznych zwraca największe załamanie produkcji o 10,2%, które dotknęło Rosję. Mimo to kraj ten wciąż znajdował się w gronie głównych producentów, z produkcją na poziomie 5,0 mln ton. Pod koniec lutego wybuchła wojna USA, Izraela z Iranem, tymczasem w poprzednim miesiącu Iran wyprodukował około 1,7 miliona ton stali, odnotowując minimalny spadek o 1,3% rdr.
Niepokój mogą budzić wyraźne problemy Unii Europejskiej, której produkcja stanowi 6,9% globalnej produkcji. Spadek o 3,6% okazał się gorszy niż globalna średnia, a wynik plasuje europejskich producentów stali w gronie regionów borykających się z największymi problemami na świecie. Nie pomógł nawet wzrost produkcji w Niemczech o 3,7% rdr. Co ciekawe produkcja w europejskich krajach spoza UE wzrosła o 3,6%, mimo iż produkcja na Ukrainie spadła o 16,4% rok do roku w styczniu i o 10,0% w lutym.
Przemysł stalowy, jako kręgosłup współczesnych gospodarek, stanowi jeden z najbardziej wiarygodnych barometrów koniunktury w przemyśle. Rynki rozwijające się, takie jak Indie, stwarzają możliwości ekspansji, podczas gdy rynki dojrzałe wymagają optymalizacji efektywności i skupienia się na zarządzaniu kosztami. Polityka produkcyjna Chin, realizacja wydatków infrastrukturalnych w USA i rozwój regulacji w Europie mają obecnie znaczący wpływ na globalne wolumeny produkcji.
MKu
