Senat podjął przez aklamację uchwałę w 85. rocznicę pierwszego zrzutu cichociemnych do okupowanej Polski. W treści uchwały napisano, że cichociemni uosabiają najwyższy etos służby państwowej: odwagę i profesjonalizm.
W treści uchwały przypomniano, że „trzy starannie wybrane i przeszkolone osoby, które miały wesprzeć walkę w podbitym kraju, zostały zrzucone w ramach operacji o kryptonimie »Adolphus« nocą z 15 na 16 lutego 1941 r.”. Byli to mjr Stanisław Krzymowski, ps. „Kostka”, rtm. Józef Zabielski, ps. „Żbik” i kurier polityczny Czesław Raczkowski, ps. „Orkan”. Zaznaczono, że do grudnia 1944 r. skoczyło w sumie 316 osób. „Skakali z zadaniem dotarcia do broniącego się kraju, wsparcia walki z okupantem i przygotowania gruntu pod przyszłe działania wyzwoleńcze” - napisano.
W uchwale podkreślono znaczenie cichociemnych. Wskazano, że „uosabiają najwyższy etos służby państwowej: odwagę, profesjonalizm, a także gotowość do poniesienia najwyższej ofiary w imię wolności Ojczyzny”, a „ich działalność – realizacja zadań dywersyjnych, zapewnienie łączności i prowadzenie wywiadu oraz wsparcie struktur Polskiego Państwa Podziemnego – miała fundamentalne znaczenie dla ciągłości polskiej państwowości i walki o niepodległość”.
Cichociemni byli żołnierzami Polskich Sił Zbrojnych, szkolonymi w Wielkiej Brytanii do zadań specjalnych. Do służby w tej roli zgłosiło się 2413 oficerów i podoficerów. Przeszkolono 606 osób, a do przerzutu zakwalifikowano 579 żołnierzy i kurierów. Na okupowane ziemie polskie przerzucono 316 cichociemnych, w tym jedną kobietę - Elżbietę Zawacką „Zo”, oraz 28 kurierów Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. W czasie wojny zginęło 103 spadochroniarzy. Wielu zostało zamordowanych przez komunistów po wojnie. (PAP)
zzp/ dki/
