Adrian zdaje w tym roku maturę. Postanowił jednak nie robić samodzielnie prezentacji na egzamin ustny. Korzysta z gotowca, kupionego od absolwentki filologii polskiej.
- Przygotowanie prezentacji to dla mnie strata czasu, który mógłbym przeznaczyć na naukę innego, ważniejszego dla mnie przedmiotu - mówi. - Sam wybrałem sobie temat, zapłaciłem 100 zł za pracę. Jest w niej wszystko, bibliografia, plan wypowiedzi, jej treść i wskazówki. Polonistka, która pisała tę pracę, w zeszłym roku przygotowała mojego kumpla do matury i zdał, tak więc mogę jej zaufać - dodaje.
- Jest kilka powodów, dla których uczniowie kupują prezentacje maturalne. Po pierwsze: lenistwo. Nie chce im się opracować samemu prezentacji, gdyż jest to jednak strata czasu, trzeba włożyć w to trochę wysiłku - mówi pani Anna, polonistka i egzaminatorka w jednym z wrocławskich liceów. - Po drugie: nie każdy radzi sobie z prezentacją. Uczniowie nie wiedzą, jak się za to zabrać, obawiają się, że mogą oblać. Po trzecie, sporo maturzystów uważa, że jak ktoś sprzedaje swoje prace, to są one lepsze. Taka osoba zaczyna być autorytetem dla ucznia - dodaje.
Masz szansę zdać
Matura ustna to nie tylko prezentowanie przygotowanego tematu. Po 15 minutach mówienia, uczeń jeszcze musi odpowiedzieć na zadane mu pytania, związane z tematem prezentacji. Podczas tej rozmowy może wyjść na jaw niesamodzielna praca. Jakie są konsekwencje? Egzamin ustny w plecy, a tym samym oblana cała matura.
- Myślę, że komisja nie ma szans się zorientować, że praca nie jest moja. No bo w jaki sposób? Zamierzam przeczytać całą bibliografię, więc będę w stanie odpowiedzieć na pytania - twierdzi Adrian. - Nie będę kuł prezentacji na pamięć. Wiem co w niej jest i będę w stanie powiedzieć to własnymi słowami.
- Jeżeli ktoś korzysta z gotowca i na jego podstawie pisze własną pracę, to nie jest to naganne. W Internecie jest cała masa publikacji, na ich podstawie można stworzyć swoją prezentację - dodaje pani Anna. - Klepanie na pamięć to najgorsze, co może zrobić uczeń. W zeszłym roku była podobna sytuacja na egzaminie. Dziewczyna przyszła z wykutym tekstem, używała różnych pojęć, których podczas rozmowy nie potrafiła wyjaśnić. Dla komisji jest to jednoznaczne - dodaje. - Sama się pogrążyła, nie zdała.
Tanio, szybko, dobrze?
Biznes na zdesperowanych maturzystach robią poloniści, którzy chcą dorobić. Co rusz w Internecie można znaleźć ogłoszenia typu "sprzedam prezentację maturalną", "tanio piszę prezentacje", "matura ustna w trzy dni". Gotowca można kupić nawet za 20zł od byłych maturzystów, którzy tego stresu już dawno nie pamiętają. Jednak praca pisana przez polonistę to wydatek rzędu 100-200zł. Czy rzeczywiście prezentację maturalną da się kupić łatwo, szybko i bez problemów? Sprawdźmy. Zadzwoniłam do jednej z ogłaszających się na forum polonistek. Oto, co usłyszałam.
Beata Ratuszniak: Dzień dobry, dzwonię w sprawie prezentacji maturalnej.
Polonistka: Tak?
BR: Chciałabym kupić taką prezentację.
P: Jaki temat?
BR: Język jako narzędzie wywierania wpływu na ludzi.
P: Bardzo ciężki temat... To będzie 200 zł.
BR: Aż tyle?!
P: No wie pani, właśnie zaczął się sezon, mam naprawdę bardzo dużo zgłoszeń. Jedną pracę piszę dziesięć dni, to kosztuje. A poza tym temat jest dość trudny.
BR: Czyli jakbym miała inny temat, np. literacki, to byłoby taniej?
P: Nie wiem, pewnie tak, ale niewiele.
BR: Dobrze, a czy mam możliwość zobaczenia pracy jeszcze przed wpłaceniem pieniędzy na pani konto?
P: Przed rozpoczęciem pisania pobieram zaliczkę w wysokości 1/4 ceny pracy. Następnie, gdy praca jest już gotowa, przesyłam jej fragment w celu sprawdzenia i dopiero wtedy oczekuję reszty wpłaty.
BR: A jaką mam pewność, że ta praca będzie OK?
P: Chodzi pani do szkoły, nauczyciel od polskiego powinien pani powiedzieć, jak taka praca ma wyglądać.
BR: Jakbym wiedziała, jak taka praca ma wyglądać, to nie chciałabym kupować gotowca.
P: Ja zapewniam, że praca jest dobra i wygląda tak, jak ma być.
BR: A czy to jest w pełni legalne?
P: Pracy, którą piszę legalnie, nie można wykorzystać, bo wtedy jest to naruszenie moich praw autorskich.
BR: Czyli pisanie pracy, którą wykorzystam na maturze nie jest legalne...
P: Owszem. Ale jeżeli wykorzysta pani tę pracę w celu nakierowania się do napisania swojej pracy, to nie ma przeszkód.
BR: A jak wykuję na pamięć i będę recytować?
P: Jeśli wykorzysta pani dokładnie moją pracę słowo w słowo, to na egzaminie mogą posądzić panią o plagiat.
br> BR: A jaka jest szansa, że zdam maturę? P: Jeśli kupi pani pracę, nauczy się jej na pamięć i nic więcej nie powie, to raczej nie dostanie pani zaliczenia.
BR: Dziękuję.
Między zarobkiem a etyką
- To, czy ktoś kupuje sobie gotowca, powinno być indywidualną sprawą każdego. Jeżeli polski jest komuś niepotrzebny, to mógłby mieć możliwość sprawienia sobie od kogoś prezentacji - uważa Adrian. - Bez sensu jest wkładanie własnej pracy i czasu w coś, co mi się i tak do niczego w życiu nie przyda. A czy jest to sprawiedliwe wobec innych? Nie wiem. Ważne, że sam ze sobą jestem fair i nie czuję się z tym źle - kończy.
- Pisanie prac za uczniów jest moim zdaniem nieetyczne. Polonista, który pisze prace maturalne, sam sprzyja korupcji - uważa pani Anna. - Trudniej byłoby uczniom zdobyć prezentację, gdyby poloniści ich nie pisali i nie udostępniali. Często mówi się, że co nie jest zakazane, to jest dozwolone. I niestety, nigdzie nie jest zabronione kupowanie i sprzedawanie prezentacji maturalnych. Statut szkoły milczy na ten temat - dodaje. - Nie jest to proceder sprzeczny z prawem. Od nauczyciela zależy, czy chce postępować etycznie, czy też nie - kończy.
Imiona osób zostały zmienione.
Beata Ratuszniak
Źródło:
