Choć liczba osób umierających z głodu w latach 2008-2010 spadła do zera, to w ostatnich latach konflikty w Sudanie, Afganistanie, Jemenie i Strefie Gazy doprowadziły do gwałtownego wzrostu liczby głodujących, a dostęp do żywności jest wykorzystywana tam jako broń – podał w poniedziałek „Financial Times”.
- Około 10 lat temu głód zaczął powracać, a w ciągu ostatnich kilku lat byliśmy świadkami przerażającego wzrostu liczby osób umierających z głodu – powiedział w rozmowie z brytyjskim dziennikiem Alex de Waal, ekspert ds. głodu i dyrektor wykonawczy World Peace Foundation przy Fletcher School of Law and Diplomacy na Uniwersytecie Tufts w stanie Massachusetts.
Według eksperta wzrost liczby osób umierających z głodu wiąże się ignorancją ze strony opinii publicznej, zaś organizacje humanitarne tracą możliwość przeciwstawienia się przywódcom gotowym wykorzystać żywność jako broń.
Gazeta zwróciła uwagę, że w związku z radykalnymi cięciami finansowymi ze strony USA, które weszły w życie w styczniu, zawieszono działalność amerykańskiego systemu wczesnego ostrzegania o głodzie agencji USAID, która od dziesięcioleci była pionierem w gromadzeniu danych na ten temat.
„FT” przypomniała, że w piątek agencja ONZ poinformowała, że głód „całkowicie wywołany przez człowieka” ogarnął miasto Gaza, i ostrzegła, że może się on rozprzestrzenić na inne miejsca. Dodano, że pół miliona ludzi już znajduje się w „katastrofalnych warunkach charakteryzujących się głodem, nędzą i śmiercią”. Obecnie Izrael uniemożliwia organizacjom pomocowym dostarczanie wystarczającej ilości żywności do półenklawy liczącej 2,1 mln ludzi.
„Skala cierpienia w Sudanie przewyższa skalę cierpienia w Strefie Gazy” – ocenił brytyjski dziennik. Przywołał on dane Światowego Programu Żywnościowego (WFP), z których wynika, że wojna domowa w tym północno-wschodnim kraju Afryki zmusiła 15 mln osób do przesiedlenia się i doprowadziła do wyraźnego braku bezpieczeństwa żywnościowego ok. 25 mln ludzi, czyli prawie połowę populacji. Szacuje się, że ok. 638 tys. Sudańczyków doświadcza „katastrofalnego głodu”.
W pięciostopniowej skali głodu to najwyższa faza, oznaczająca, że co najmniej 20 proc. gospodarstw domowych cierpi z powodu katastrofalnego niedoboru żywności, a 30 proc. dzieci poniżej 5 roku życia jest poważnie niedożywionych. Ponadto co najmniej dwie osoby na 10 tys. umierają dziennie z powodu głodu, niedożywienia i chorób.
Jak podał „FT”, naukowcy z Uniwersytetu Tufts stworzyli bazę danych obejmującą wszystkie większe klęski głodu od 1876 r. Szczyt liczby zgonów z powodu głodu przypadł na 1960 r. Wówczas to na skutek polityki prowadzonej przez przywódcę Chin Mao Zedonga w latach 1958–1962 zmarło 36 mln osób.
Badacze przypomnieli, że w kolejnych latach także zdarzały się klęski głodu, np. w Nigerii w latach 1968–1970 podczas wojny o Biafrę, w Kambodży za rządów Pol Pota w latach 1975–1979 i w Etiopii w latach 1983–1985. Jak zaznaczyli, liczba umierających z powodu głodu spadła niemal do zera w latach 2009-2010.
Amerykańska uczelnia szacuje, że od 2020 r. liczba ofiar śmiertelnych wynosiła od 200 tys. do 300 tys. w każdym roku. W opinii ekspertów powrót głodu wynika z kilku czynników, m.in. ze wzrostu znaczenia autorytarnych przywódców, w mniejszym stopniu podlegających demokratycznej kontroli.
De Waal zauważył, że klęski głodu często pozostawiają blizny na społeczeństwach przez pokolenia. Przywołał też grabież pomocy humanitarnej w Strefie Gazy przez zdesperowanych ludzi i gangi, a także odsprzedawanie skradzionego zaopatrzenia. W jego opinii „głód rozdziera tkankę palestyńskiego społeczeństwa”. - Izrael jest tego świadomy. (…) Doprowadzi w ten sposób społeczeństwo do rozpadu, sytuacji, w której ludzie zwracają się przeciwko sobie – wyjaśnił ekspert.
Z Londynu Marta Zabłocka (PAP)
mzb/ mms/
