Poprawa sentymentu na Wall Street przełożyła się na osłabienie dolara amerykańskiego i ponowny wzrost zainteresowania ryzykownymi aktywami. To kombinacja zwykle sprzyjające umocnieniu złotego i nie inaczej było i tym razem. Największą ofiarą tych zmian padł funt szterling.
W poniedziałek rano kurs euro zniżkował o przeszło jeden grosz, spadając do 4,2111 zł. Tym samym na parze euro-złoty powróciliśmy do stanu sprzed tygodnia po kilku słabszych dla polskiej waluty dniach. Nadal jednak kurs EUR/PLN pozostaje w wąskim zakresie zmienności, utrzymując się w paśmie 4,1950-4,2350 zł.
Rynki finansowe dość spokojnie przyjęły wyniki przedterminowych wyborów parlamentarnych w Japonii. Zgodnie z sondażami rządząca Partia Liberalno-Demokratyczna (PLD) premier Sanae Takaichi uzyskała miażdżącą większość w izbie niższe j i ma wolną rękę w luzowaniu polityki fiskalnej. Na dłuższą metę oznacza to ryzyko dalszego osłabienia jena. Giełda w Tokio zareagowała niemal euforycznie – indeks Nikkei225 poszedł w górę o 3,9%.
Sygnałem świadczącym o powrocie optymizmu na światowe rynki finansowej było też osłabienie dolara i wzrost notowań pary euro-dolar w pobliże 1,1870 USD. To z kolei skutkowało spadkiem kursu dolara o ponad dwa grosze, do poziomu 3,5482 zł. Pod koniec stycznia kurs USD/PLN ustanowił niemal 8-letnie minimum na poziomie 3,4838 zł.
O przeszło trzy grosze zniżkowały notowania funta brytyjskiego. Szterling o poranku wyceniany był na 4,8290 zł i od zeszłego wtorku potaniał już o ponad 7 groszy.
Frank szwajcarski wyceniany był na 4,5962 zł, a więc o 0,7 grosza niżej niż przed weekendem. W przypadku pary frank-złoty rynek przez ostatnie dni testował górne ograniczenie zeszłorocznej konsolidacji, atakując strefę 4,60-4,62 zł. Stało się tak, ponieważ helwecka waluta na parze z euro była (i nadal jest) notowana blisko najmocniejszych wartości w historii (tj. kurs EUR/CHF utrzymuje się na rekordowo niskich poziomach).
KK
