Zaczęło się od wypowiedzi szefa FED Bena Bernanke, który po raz pierwszy zwrócił uwagę, iż FED przygląda się słabemu Dolarowi z lekkim niepokojem, gdyż słaby Dolar stwarza zagrożenie dalszego wzrostu inflacji w USA. Słowa te podziałały na inwestorów jak kubeł zimnej wody. Do tej pory przecież władze monetarne oraz rządowe USA wyraźnie cieszyły się ze słabnącego Dolara, który miał pobudzać eksport i całą gospodarkę tego kraju. Teraz okazuje się, iż dalsze osłabienie „zielonego” może być nie w smak władzom Stanów Zjednoczonych, a to już nie przelewki. Słowa szefa FEDu nie zdążyły jeszcze przebrzmieć, gdy na mównicę wyszedł szef EBC – Pan Trichet. Najwyraźniej pozazdrościł szefowi FED siły słowa i postanowił pokazać, iż jego słowa również potrafią ruszyć rynkami walutowymi – tym razem w przeciwnym kierunku. Duma została zaspokojona po tym, gdy rynek zgodnie z oczekiwaniami szefa EBC powrócił na tory sprzed wypowiedzi szefa FED.
Mamy więc bardzo dziwną sytuację. Jeszcze parę dni wcześniej zakładano, iż szefowie EBC, FED, BoE oraz BoJ nastraszą inwestorów możliwą wspólną interwencją na rynku walutowym. Wypowiedź szefa EBC najwyraźniej oddala w daleką przyszłość możliwość wspólnej interwencji banków centralnych. Zwyczajnie rzecz ujmując, nie wszystkim jest po drodze z tego gremium.
Rynek najprawdopodobniej dotrze w okolice 1,5800 i tam rozstrzygną się dalsze losy. Przebicie się powyżej 1,58, to niemal pewny atak na rekord znajdujący się na 1,6012. Obrona poziomu 1,58 i ruch w dół zaś, to niemal pewny powrót w okolice 1,54.
Mamy więc raj dla krótkoterminowych spekulantów, szczególnie jest stosując wsparcie w postaci strategii opcyjnych opisywanych przeze mnie wielokrotnie.
Zapraszamy do zapoznania się z pełnym tekstem raportu
Źródło:
