Donald Trump mianował Stephena Millera szefem personelu Białego Domu. Zdaniem mediów, oznacza to, że prezydent nie pójdzie na ustępstwa i przygotowuje się do walki z Demokratami, a Miller to consigliere na czas wojny. Magazyn „New Republic” nadał mu tytuł „Łajdaka roku 2025”.
„Odgrywa rolę zastraszacza, inkwizytora i despoty” - podsumowuje magazyn „The Atlantic”. Nawet jego polityczni sojusznicy uważają, że Miller jest trudny; jeden z nich powiedział „The Atlantic”, że ma on „maniery Heinricha Himmlera”; inny nazwał go „Trumpem bez poczucia humoru”.
„The Atlantic” nazwał go wręcz „premierem”, choć jako pierwszy określił go tak kontrowersyjny były doradca Trumpa Steve Bannon. Miller miał być zaangażowany w praktycznie każdy element polityki głowy państwa.
Awansując Millera, który był dotąd zastępcą Suzie Wiles, szefowej personelu Białego Domu, a zarazem jednym z najbliższych i najbardziej wpływowych jego doradców, a zarazem wyjątkowo agresywnym urzędnikiem i ideologiem jego administracji, Trump daje znać, że szykuje się na wojnę - ocenia BBC.
Trump sygnalizuje wyborem Millera, postaci szczególnie „prowokacyjnej”, że mimo obietnic współpracy z Demokratami, ma zamiar realizować ze zdwojoną energią swój radykalny program - konstatuje „New York Times”.
Brytyjski nadawca przypomina, że Miller trafił na pierwsze strony gazet, gdy po zabiciu Alexa Pretti'ego przez agentów ICE podczas operacji deportacyjnej tych służb w Minneapolis, nazwał ofiarę „krajowym terrorystą” i „mordercą”.
Komentator „Atlantic” i telewizji PBS David Brooks powiedział, że prezydent mianował swego „wojennego consigliere”, jak w „Ojcu chrzestnym”, i przygotowuje się do konfrontacji.
„Washington Post” zauważa, że decyzja Trumpa oznacza kontynuowanie agresywnej polityki imigracyjnej i brutalnej kampanii deportowania cudzoziemców lansowanej właśnie przez Millera. Stawia to administrację na kursie kolizyjnym z tymi firmami, głównie w sektorach budowlanych i rolnictwa, którym zaczęło brakować rąk do pracy.
Miller od początku dojścia do władzy Trumpa był jednym z jego najbliższych i najbardziej wpływowych doradców i głównym autorem drakońskiej polityki imigracyjnej prezydenta. W drugiej kadencji Trumpa jego wpływy w administracji wzrosły.
Według „Rolling Stone” „w drugiej kadencji Trumpa Stephen Miller stał się najpotężniejszym (...) urzędnikiem w Ameryce, jeśli nie na świecie”. Magazyn ocenił, że to on stał de facto na czele „nominalnie niezależnych resortów” jak ministerstwa sprawiedliwości czy bezpieczeństwa krajowego.
„Le Figaro” napisał, że „jest on zbrojnym ramieniem prezydenta, o ile nie jest na odwrót”, a „The Atlantic”, że Miller „działa jak podpałka dla najbardziej zapalnych impulsów prezydenta”.
Zaledwie 41-letni Miller pilotuje od początku drugiej kadencji Trumpa wiele programów Białego Domu, wydaje polecenia najważniejszym agencjom rządowym, znajduje kontrowersyjne podstawy prawne dla zasadniczo bezprawnych poczynań administracji, lub - jak ocenia „Rolling Stone” - nagina prawo wedle woli swojej i prezydenta.
Już w pierwszej kadencji był on architektem polityki Trumpa dotyczącej migracji i prawa azylowego, włącznie z jej najbardziej kontrowersyjnym elementem, czyli oddzielaniem dzieci od rodzin, które przekroczyły granicę USA.
Zasłynął też tym, że na pytanie CNN, czy wyklucza użycie siły w celu przejęcia kontroli nad Grenlandią odpowiedział: - Nikt nie będzie walczył zbrojnie z USA o przyszłość Grenlandii. - Żyjemy w świecie, w realnym świecie rządzonym siłą, potęgą (...) To są żelazne prawa tego świata od zarania dziejów - dodał. (PAP)
fit/ kj/
