W kwestiach podatkowych przedsiębiorca nie ma nic do gadania. Może jedynie postulować, wnioskować w ramach jakiegoś stowarzyszenia, izby gospodarczej i tym podobnych podmiotów. Mógł optować za taką lub inną siłą polityczną w wyborach parlamentarnych, oddając swój głos, ale … chyba wolał pozostać w domu, zgodnie z zasadą: a co ja tam się będę wysilał i tak nie mam wpływu na to, co się dzieje w tym kraju. System podatkowy, pomimo zapowiedzi jego zmian, pozostaje niezmieniony, nie licząc drobnych korekt. Zmiany dopiero przed nami. Może za rok, za dwa, za trzy … Ucieka świat, ucieka Europa. Nic to, damy radę. Przedsiębiorcy wciąż mamroczą pod nosem, niezadowoleni z obciążeń podatkowych. Być może pogodzili się z faktem, iż są dwie pewne rzeczy na tym świecie - podatki i śmierć, choć w kwestii wystąpienia drugiego zdarzenia są gotowi ostro polemizować z agentem ubezpieczeniowym. Potencjalni przedsiębiorcy podejmują decyzję o uruchomieniu własnej działalności. To ci, dla których etat nie jest realizacją marzeń o finansowej wolności. Nie bardzo zorientowani w skomplikowanej rzeczywistości, korzystają z pomocy urzędów bądź organizacji promujących przedsiębiorczość, te zaś dysponują gotowymi ścieżkami, których należy przestrzegać, by uniknąć niepotrzebnych komplikacji. Wystarczy tylko wykonywać we właściwej kolejności niezbędne czynności.
Kandydaci na przedsiębiorców mają do dyspozycji mnóstwo poradników, oferowanych przez zainteresowane rozwojem przedsiębiorczości urzędy, instytucje oraz organizacje. Po analizie kilku można dojść do wniosku, że są kopiowane i odpowiednio wzbogacane o treści dość mało istotne. Oficjalna strona stowarzyszenia Śląski Rynek Pracy informuje o tym, co i w jakiej kolejności ma wykonać kandydat na przedsiębiorcę. Gdy dochodzi do punktu „urząd skarbowy”, dowiaduje się, że kolejnym krokiem, jaki należy uczynić, by prawnie prowadzić działalność gospodarczą, jest uzyskanie numeru identyfikacji podatkowej (NIP). Nadaje go urząd skarbowy. By go uzyskać, należy wypełnić formularz NIP - 1. Oprócz niego należy przedstawić w US m.in. potwierdzone urzędowo kserokopie następujących dokumentów:
- Zaświadczenie o wpisie do ewidencji gospodarczej lub rejestru przedsiębiorców,
- Akt założycielski (w przypadku spółki),
- Zaświadczenie o numerze REGON,
- Tytuł prawny do używania nieruchomości lub lokalu przeznaczonego na siedzibę,
- Umowę rachunku bankowego i nazwę banku, który prowadzić będzie rachunek.
Bank, w którym zakładane jest konto bankowe, wymaga numeru identyfikacji podatkowej, jednakże urząd skarbowy wymaga umowy z bankiem, potwierdzającej posiadanie konta firmowego. Ten problem daje się rozwiązać na dwa sposoby. Pierwszy sprowadza się do oświadczenia w urzędzie skarbowym na brak obrotów i w tym przypadku urząd odstąpi od posiadania konta firmowego w banku. W przypadku nadania numeru konta wniosek o nadanie numeru NIP można zaktualizować. Drugi ma charakter prośby pod adresem banku, że gdy tylko uzyskamy NIP, natychmiast dostarczymy go do banku celem uzupełnienia podpisanej już umowy - umowy z biurem rachunkowym, jeśli taką podpisano (o co chodzi?).
- Zasady ogólne - księga przychodów i rozchodów,
- Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych,
- Karta podatkowa.
Z kolei, by założyć konto firmowe, należy udać się do banku i złożyć właściwy formularz. Dokumenty wymagane do założenia konta firmowego są następujące:
- Dowód osobisty,
- Zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej,
- Zaświadczenia - REGON, NIP
- Pieczęć firmowa.
Zobacz także
By uzasadnić konieczność posiadania konta firmowego, stowarzyszenie informuje, że służy ono do dokonywania przelewów, zbiorczego podpisywania wielu przelewów, ustanawiania zleceń stałych, sprawdzania stanu rachunku, przeglądania operacji o dokonanych operacjach, możliwości otwierania i likwidowania kont. Ciekawe. Brakuje w poradniku innych, ważnych przesłanek posiadania konta firmowego.
Oficjalna strona miasta Gdańska informuje potencjalnego przedsiębiorcę, że musi posiadać konto firmowe, wszak za jego pośrednictwem będzie dokonywać płatności m.in. na rzecz ZUS oraz urzędu skarbowego. Dodaje lojalnie, iż wybór banku pozostaje w jego kwestii. To już coś. Jakiś wybór w sytuacji przymusu. Staropolska Izba Przemysłowo - Handlowa uprzedza przedsiębiorcę, iż konto trzeba zgłosić do ZUS i urzędu skarbowego, zaś idąc do banku w celu założenia konta, trzeba pamiętać o tym, by zabrać ze sobą pieczątkę, także dowód osobisty, zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej oraz numery regon i NIP. Wymienionym podmiotom wtóruje strona Student News. Nawet idzie dalej w kompetentnej informacji. Autor poradnika dla potencjalnego przedsiębiorcy - absolwenta pisze, że trudno wyobrazić sobie funkcjonowanie firmy - nawet najmniejszej, bez odrębnego konta bankowego (to może dlatego młodzi ludzie wieją na wyspy brytyjskie?) i dodaje, iż w przypadku większości przedsiębiorców jest to wręcz obowiązek wynikający z przepisów prawa. Zauważa równocześnie, iż jest kosztowny, bo banki pobierają bardzo wysokie opłaty, dużo wyższe niż dla osób prywatnych. W tej sytuacji jedynym rozwiązaniem jest wybór takiego rachunku, z którym związane są najniższe prowizje. Reszta niezwykle frapujących informacji jest dostępna dla zainteresowanych pod wskazanym adresem internetowym. Biuro Karier WSAP w Białymstoku informuje, że po uzyskaniu numeru regon oraz wyrobieniu pieczątki, kandydat na przedsiębiorcę winien udać się do banku w celu założenia konta firmowego. Uściśla informację - co prawda nie wszyscy przedsiębiorcy muszą posiadać rachunek bankowy, zwłaszcza jeśli prowadzą działalność gospodarczą na niewielką skalę i rozliczają się z fiskusem w sposób uproszczony (ryczałt ewidencjonowany lub karta podatkowa), ale z reguły lepiej takie konto posiadać, choćby ze względu na obowiązek bezgotówkowego rozliczania się z ZUS. Bankier.pl dodaje, że ustawa Prawo o działalności gospodarczej z dnia 2 lipca 2004 r. nakłada na przedsiębiorców obowiązek posiadania rachunku bankowego, o którego posiadaniu należy powiadomić urząd skarbowy. Gdy jednak przedsiębiorca nie prowadzi jeszcze działalności gospodarczej, jego obrót wynosi zero złotych, nie ma obowiązku posiadania rachunku bankowego i urząd skarbowy nie może żądać dostarczenia umowy o prowadzeniu rachunku bankowego.
„Gazeta Prawna” informuje, iż osoby prowadzące działalność gospodarczą są zobligowane do posiadania konta bankowego, a nakaz ten wynika z kilku przepisów prawa. Według przepisu art. 22 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej:
- Dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą następuje za pośrednictwem rachunku bankowego przedsiębiorcy w każdym przypadku, gdy:
- stroną transakcji, z której wynika płatność jest inny przedsiębiorca oraz
- jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza równowartość 15 000 euro przeliczonych na złote według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski ostatniego dnia miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym dokonano transakcji.
- Przedsiębiorca będący członkiem spółdzielczej kasy oszczędnościowo - kredytowej może realizować obowiązek określony w ust. 1 za pośrednictwem rachunku w tej spółdzielczej kasie oszczędnościowo - kredytowej.
- Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa w realizowaniu przekazów pieniężnych w obrocie zagranicznym stosuje przepisy prawa bankowego w tym zakresie.
Gdy chodzi o wartość transakcji, to w większości małych przedsiębiorców, w tym agentów ubezpieczeniowych, są one poniżej wskazanego ustawą poziomu, mogą być więc dokonywane gotówkowo. Problemem są podobno płatności na rzecz ZUS i urzędu skarbowego. Art. 61 ustawy ordynacja podatkowa nakazuje zapłatę podatków przez podatników prowadzących działalność gospodarczą i obowiązanych do prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów w formie przelewu. Ta sama formuła dotyczy podatników rozliczających się na podstawie księgi podatkowej. Art. 47 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, nakazuje dokonywanie płatności w formie przelewu bankowego. Zapisy obydwu ustaw nakazują jedynie określoną formę uiszczania podatku, ale nie wskazują na konieczność dokonywania przelewu z konta firmowego. Można więc domniemywać, iż przelewy mogą być dokonywane z osobistego konta bankowego, tańszego w obsłudze, również przez osobę prowadzącą działalność gospodarczą. W tej sytuacji warto jest przyjrzeć się zapisom umowy o prowadzenie rachunku bankowego. Rachunki oszczędnościowo - rozliczeniowe mogą być prowadzone wyłącznie dla osób fizycznych, zaś rachunki rozliczeniowe (bieżące i pomocnicze) wyłącznie dla osób fizycznych prowadzących działalność zarobkową, w tym dla osób będących przedsiębiorcami. Gdy umowa z bankiem przewiduje takie rozwiązanie, przedsiębiorca może dokonywać przelewów z rachunku oszczędnościowo - rozliczeniowego, jeśli spełniają one powyższe warunki prawa działalności gospodarczej, podatkowego i ubezpieczeń społecznych.
Do czasu wprowadzenia w 2002 r. podatku Belki, każdy przedsiębiorca miał obowiązek przechowywać środki finansowe wyłącznie na rachunku firmowym. Dzięki temu nie mógł on uniknąć płacenia podatku od zysków z odsetek. Podatek ten firmy nadal muszą płacić. Na skutek niedoinformowania, blisko 1,8 miliona firm ma swoje rachunki w bankach, płacąc im sowicie za ich obsługę, pomimo braku przymusu prawnego ich posiadania. Dzięki dezinformacji banki zarabiają kilkaset milionów złotych rocznie. Jeden z banków kasuje agenta ubezpieczeniowego za prowadzenie konta firmowego 70 zł miesięcznie, czyli 840 zł rocznie. Nieświadoma danina, podnosząca koszty prowadzenia działalności w tanim państwie. Oczywiście, są tańsze banki, a nawet takie, które pobierają symboliczne opłaty. Może jednak wystarczy zwykłe konto osobiste ?
Sławomir Dąblewski
e-mail: esde@wp.eu
Źródło:
