By uniknąć groźby niewypłacalności państwa, Izba Reprezentantów zgodziła się we wtorek na podniesienie limitu długu USA do 15 marca 2015 roku. To zwycięstwo Demokratów i Białego Domu, bo przyjęta ustawa nie jest obarczona żadnymi warunkami ze strony Republikanów.
Za ustawą o podniesieniu limitu długu powyżej 17,2 bilionów dolarów - czyli kwoty, na jaką obecnie opiewa - głosowało 221 kongresmenów, a przeciw było 201. Za byli niemal wszyscy Demokraci i tylko 28 Republikanów.
Ustawę w tej sprawie musi jeszcze przyjąć Senat, w którym jednak nie powinno być z tym problemów zważywszy na większość Demokratów w tej izbie. Wówczas USA unikną choćby częściowej niewypłacalności, która - jak przestrzegał minister finansów Jack Lew - groziłaby krajowi już od końca lutego, gdyby Kongres nie zgodził się do tego czasu na zwiększenie limitu zadłużenia.
Przyjęta we wtorek przez zdominowaną przez Republikanów Izbę ustawa nie jest obarczona żadnymi warunkami, co jest sytuacją wyjątkową. W ostatnich latach Republikanie zawsze uzależniali zgodę na podniesienie określanego w USA ustawą limitu długu od ustępstw Demokratów i Białego Domu w innych sprawach, np. cięć wydatków rządowych.
Przewodniczącemu Izby, Republikaninowi Johnowi Boehnerowi nie udało się jednak wypracować takiej propozycji z warunkami dla Demokratów, która uzyskałaby poparcie wymaganej większości Izby. Upadła propozycja części Republikanów, by zażądać ograniczenia znienawidzonej przez nich reformy o ochronie zdrowia tzw. Obamacare, a także by żądać od rządu zgody na budowę kontrowersyjnego ropociągu Keystone XL, dzięki któremu kanadyjska ropa będzie mogła płynąć do USA.
Wobec widma zbliżającego się kolejnego kryzysu budżetowego, Boehner zgodził się więc przedłożyć pod głosowanie tzw. czystą ustawę, czyli taką, jaką postulowała administracja prezydenta Baracka Obamy. Znalazła się grupa Republikanów, by uzbierać niezbędną większość do jej przyjęcia.
Już po głosowaniu w Izbie lider demokratycznej większości w Senacie Harry Reid zapowiedział, że również szybko przedłoży ustawę pod głosowanie senatorów. "W międzyczasie chcę pochwalić przewodniczącego Boehnera za to, że podjął słuszną decyzję. Mam nadzieję, że to zdroworozsądkowe podejście będzie kontynuowane także w dalszej części roku, bo mamy wiele do zrobienia" - powiedział Reid.
Przywództwo Republikanów nie chciało stawiać sprawy na ostrzu noża i ryzykować powtórzenia się sytuacji z października, gdy z powodów sporów budżetowych w Kongresie rząd został niemal sparaliżowany na 16 dni, a setki tysięcy pracowników federalnych wysłano na przymusowe urlopy. Większość Amerykanów winą za ten kryzys obarczyła Republikanów, którzy w zamian za zgodę na ustawę budżetową bezskutecznie próbowali wymusić na Demokratach uchylenie Obamacare.
W USA ponownie zaczął obowiązywać w piątek zakaz dalszego zadłużenia kraju, gdyż wygasło osiągnięte jesienią w Kongresie porozumienie, zawieszające limit długu do 7 lutego. W konsekwencji od piątku ministerstwo finansów straciło możliwość emitowania obligacji do regulowania rządowych rachunków. By odsunąć widmo niewypłacalności w czasie, ministerstwo poinformowało też o wprowadzeniu "nadzwyczajnych środków" na rzecz oszczędzania dostępnych w państwowej kasie funduszy.
| Komentuje Łukasz Piechowiak, główny ekonomista Bankier.pl | |
Amerykanie mają katar. Europa kichaDobra wiadomość dla rynków – USA dalej będą tonąć. Polityka Demokratów to jak ratowanie tonącego statku przed uderzeniem w dno poprzez ciągłe pogłębianie otchłani, w której się znajdują. Tym razem USA udało się odłożyć bankructwo o rok. Jednak wątpliwym jest, by w tym czasie udało się rządzącym w tym kraju politykom wypracować kompromis, który doprowadzi do wyjścia z kryzysu zadłużenia. Amerykanom potrzebne byłyby radykalne cięcia budżetowe oraz reforma systemu Fed. Przede wszystkim wycofanie się z programów, na które ich nie stać, m.in. powszechnej ochrony zdrowia. Na to nigdy nie zgodzą się rynki finansowe, dla których możliwość ciągłego zadłużania kraju jest na rękę, bo coraz bardziej uzależnia władzę od wskaźników na Wall Street. Sytuacja jest bardzo niebezpieczna, bo USA to wciąż największa gospodarka na świecie, od której uzależnione jest praktycznie wszystko. W momencie, gdy Amerykanie mają katar, to cały świat kicha. Co decyzja za oceanem oznacza dla Polaków?Dwie rzeczy – przynajmniej przez rok nie musimy obawiać się bankructwa kraju, który zainwestował u nas miliardy dolarów. Oznacza to, że przynajmniej przez rok kapitał ten nie będzie stąd uciekać, a to znaczy, że przez ten czas kilkadziesiąt tysięcy rodzin może spać spokojnie. Niestety, po drugie USA dają przykład, że racjonalne zarządzanie finansami nie ma nic wspólnego z matematyką i zdrowym rozsądkiem, tylko zależy od zagrywek politycznych, dających rządom przyzwolenie na zadłużanie. Rządzący w Polsce i w Europie mogą niepotrzebnie wzorować się na tej polityce, bo wszak nie od dziś wiadomo, że amerykańska gospodarka jest wzorem wszystkiego. Dlatego jeszcze raz warto podkreślić, że nie ma takiego długu, który byłby dobry. A już na pewno nie ten, który zaciągany jest na pokrycie bieżących zobowiązań. | |
PAP, icz/ dmi/ pel/
