Niemal 100 piekarni i cukierni z Poznania i Wielkopolski otrzymało certyfikaty zaświadczające, że ich rogale są zgodne z wszelkimi obowiązującymi ten wyrób normami. Tradycyjnie wypiekany poznański rogal świętomarciński od 2008 r. jest produktem o chronionej nazwie pochodzenia w UE.
Jak poinformował we wtorek poznański urząd miasta, najlepsi poznańscy i wielkopolscy cukiernicy otrzymali certyfikaty, które pozwalają im produkować oryginalne rogale świętomarcińskie. Takimi zaświadczeniami może obecnie pochwalić się 92 wytwórców; wciąż trwają kontrole 4 punktów.
Prawdziwy poznański rogal to rzemieślnicze arcydzieło
Od 2008 roku tradycyjnie wypiekany poznański rogal świętomarciński jest "Produktem o Chronionej Nazwie Pochodzenia w Unii Europejskiej". Magistrat przypomniał, że cała procedura uzyskania uprawnień do sprzedaży tradycyjnego rogala świętomarcińskiego rozpoczyna się od złożenia przez piekarnię lub cukiernię formalnego wniosku o przeprowadzenie kontroli urzędowej do Wojewódzkiego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych (WIJHARS).
Po pomyślnej weryfikacji zgodności wyrobu ze specyfikacją wydaje on oficjalne świadectwo jakości - ważne przez rok po pierwszej kontroli oraz do 3 lat przy kolejnych certyfikacjach (z zastrzeżeniem późniejszych niezapowiedzianych kontroli w okresie ważności). Na podstawie tego świadectwa Cech Cukierników i Piekarzy raz w roku, w okolicach listopada, wystawia producentowi coroczne, ozdobne potwierdzenie stanowiące wizualny dowód autentyczności wypieku.
Jak rozpoznać w 100 proc. autentycznego rogala?
Magistrat przypomniał, że rogale świętomarcińskie muszą spełniać określone wymagania. Zasadniczy wpływ na ich wyjątkowy charakter mają ciasto i nadzienie, w skład którego wchodzi:
- biały mak,
- cukier,
- okruchy,
- masa jajowa,
- tłuszcz,
- rodzynki,
- orzechy,
- owoce w syropie lub kandyzowane,
- aromat migdałowy.
Kombinacja tych składników oraz specyficzne listkujące ciasto powoduje, że rogal świętomarciński jest produktem wyjątkowym, związanym z tradycją miejsca wytwarzania. Sposób zwijania ciasta i nakładania masy makowej oraz dekorowanie pomadą i rozdrobnionymi orzechami decyduje o ostatecznym kształcie i wyglądzie rogala. Z kolei waga nie powinna przekroczyć 250 gramów.
Przepis na rogale można znaleźć m.in. na stronie Cechu Cukierników i Piekarzy w Poznaniu. Ponadto każdy z producentów dostaje recepturę także wraz z certyfikatem - dla przypomnienia.
Zbliża się 11 listopada i szał na rogale świętomarcińskie
Tradycja wypiekania i jedzenia rogali sięga 1891 r. Proboszcz parafii św. Marcina, ks. Jan Lewicki, zaapelował do wiernych o pomoc. Poprosił, by wzorem św. Marcina zrobili coś dla biednych. Pierwszy na apel proboszcza zareagował poznański cukiernik Józef Melzer. Bogatsi mieszkańcy kupowali smakołyk, a biedniejsi otrzymywali go za darmo. Za uzyskane w ten sposób fundusze organizowano pomoc żywnościową na wigilię dla najuboższych mieszkańców Poznania. Zwyczaj wypieku w 1901 r. przejęło Stowarzyszenie Cukierników.
Rzemieślnicy zrzeszeni w Cechu Cukierników i Piekarzy w Poznaniu sprzedają w Dniu Świętego Marcina średnio 250 ton rogali, natomiast przez cały rok 500 ton, czyli około 2,5 miliona sztuk. (PAP)
ajw/ kcz/
