OpenAI obrało zaskakująco odważną narrację przy premierze swojego najnowszego modelu. Zamiast mówić o kolejnej dużej aktualizacji ChatGPT, firma prosto z mostu ogłosiła start nowej ery - Ogólnej Sztucznej Inteligencji (AGI). Mówiąc wprost: twórcy sugerują, że stworzyli system, który w wielu zadaniach deklasuje już ludzi.
Podstawowa idea stojąca za nowym modelem GPT-6 Astra jest prosta. Zamiast tylko odpowiadać na pytania, AI potrafi teraz samodzielnie obsługiwać komputer w imieniu użytkownika i brać na siebie znacznie dłuższe, wieloetapowe zadania. Model w pierwszej kolejności trafił do klientów biznesowych (program Daybreak), a wkrótce w ograniczonej formie dostaną go płatni użytkownicy ChatGPT.
Wyróżnia go jednak jedno: jest tak dobry, że OpenAI musiało założyć mu "kaganiec".
Firma sama przyznaje, że Astra osiągnęła „krytyczny próg cyberbezpieczeństwa”. Co to oznacza w praktyce? Model potrafi sam z siebie, bez żadnej pomocy człowieka, wynajdować luki w systemach i pisać złośliwy kod (tzw. zero-day exploits). Z tego powodu w sierpniu OpenAI wstrzymało nad nim prace, by wbudować w niego silne zabezpieczenia, a teraz próbuje sprzedać ochronę przed algorytmami jako nową usługę dla banków i rządów.
"Witamy w erze AGI” Czym u licha to w ogóle jest?
W czasie premiery szef OpenAI, Greg Brockman, rzucił krótko: „Witamy w erze AGI”. Zastrzegł jednak, że ocenę tego, czy to już ten moment, pozostawia samym użytkownikom. Sęk w tym, że branża ładuje setki miliardów dolarów w wyścig o AGI, ale nikt do końca nie wie, do jakiej bramki właściwie gra. Definicje są arbitralne i dopasowywane pod tezę.
Podejście OpenAI jest czysto biznesowe. Dla nich AGI to system, który pokonuje człowieka w zadaniach przynoszących konkretny zysk ekonomiczny. Inne instytucje, jak ARC Prize Foundation, twierdzą, że to absurd, bo inteligencji nie mierzy się w dolarach. Dla nich liczy się to, czy algorytm potrafi sam uczyć się zupełnie nowych rzeczy, których nie miał w danych treningowych. Z kolei szef konkurencyjnego Anthropic w ogóle unika słowa AGI, nazywając je tanim terminem marketingowym.
Rewolucja? Ta...
Zazwyczaj, gdy słyszymy o AGI z ust gigantów technologicznych, maluje się przed nami wizję swoistej wręcz "eksplozji inteligencji", w której maszyny same się ulepszają, rewolucjonizują gospodarkę i dają państwom gigantyczną przewagę militarną (co w swoim raporcie podkreśla np. RAND) - robo-ai-utopia. Taką optymistyczną, pompującą wyceny wizję sprzedaje zresztą Sam Altman.
Sceptycy jednak studzą zapał. Zamiast o prawdziwej inteligencji (w opozycji do naszej naturalnej głupoty), mówią raczej o genialnym iluzjoniście. Duże modele językowe potrafią płynnie złożyć zdanie, ale nie oznacza, to jednak, że cokolwiek z niego rozumie - to czysta matematyka i bezmyślne przewidywanie, jakie słowo powinno paść po poprzednim, raczej klawiatura w telefonie tylko na sterydach. Były szef AI w Meta (Facebook), Yann LeCun, wytyka to wręcz wprost, mówiąc, że: "dzisiejsze modele nie potrafią myśleć, zanim zadziałają i brakuje im podstawowej zdolności do hierarchicznego planowania", ale...
Metoda OpenAI ma jedną zaletę - jest świetna w robieniu rynkowego szumu. Problem w tym, że nazywanie kolejnego modelu językowego "erą AGI" to wciąż bardziej zaklinanie rzeczywistości niż faktyczny przełom. Jak zauważa Demis Hassabis, szef Google DeepMind, do prawdziwego AGI brakuje nam od 5 do 10 lat, a widoczny postęp wynika z czegoś zupełnie innego: giganci po prostu celowo rozwadniają definicję AGI, żeby móc odtrąbić sukces. Zwłaszcza przed wielkimi IPO i u szczytów hossy.
Oprac. Aleksander Ogrodnik
