W gostynińskim domu dziecka stworzono specjalne grupy usamodzielnienia, do których należą starsze dzieci, potrafiące już opiekować się młodszymi. „W takich grupach młodzież uczy się gospodarowania pieniędzmi, planowania wydatków, wypełniania druków, załatwiania spraw w urzędach, gotowania, szycia, dekorowania pomieszczeń, (...)dokonywania drobnych napraw takich jak: naprawa kranu, założenie klamki, a także malowanie, tapetowanie, zakładanie wykładzin itp.”. W usamodzielnianiu się pomagają im doradcy – pracownik socjalny, psycholog i pedagog. Dom Dziecka kupił także specjalnie 2 pokojowe mieszkanie w bloku, gdzie jednorazowo mieszkać może 4 pełnoletnich wychowanków Domu. Tam, w warunkach zbliżonych do domowych, uczą się samodzielnego prowadzenia gospodarstwa domowego i są odpowiedzialni za mienie, składające się na mieszkanie, samodzielnie też nawiązują kontakty ze środowiskiem lokalnym (http://www.dd.gostynin.edu.pl).
Państwowe obietnice, nie gwarancje...
Co oferuje wychowankom państwo, określa Ustawa o pomocy społecznej z dnia 12 marca 2004 r. Przytoczę fragmenty:
Art. 88. 1. Osoba, która osiągnęła pełnoletność w rodzinie zastępczej, oraz osoba pełnoletnia opuszczająca placówkę opiekuńczo-wychowawczą typu rodzinnego i socjalizacyjnego, dom pomocy społecznej dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych intelektualnie, dom dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży oraz schronisko dla nieletnich, zakład poprawczy, specjalny ośrodek szkolno-wychowawczy i młodzieżowy ośrodek wychowawczy, zwana dalej "osobą usamodzielnianą", zostaje objęta pomocą mającą na celu jej życiowe usamodzielnienie i integrację ze środowiskiem przez pracę socjalną, a także pomocą:
1) pieniężną na usamodzielnienie;
2) pieniężną na kontynuowanie nauki;
3) w uzyskaniu odpowiednich warunków mieszkaniowych, w tym w mieszkaniu chronionym;
4) w uzyskaniu zatrudnienia;
5) na zagospodarowanie - w formie rzeczowej.
(...)
Art. 89. 1. Wysokość pomocy pieniężnej na kontynuowanie nauki i pomocy pieniężnej na usamodzielnienie oraz wartość pomocy na zagospodarowanie w formie rzeczowej ustala się od kwoty podstawy.
2. Pomoc pieniężna na kontynuowanie nauki w wysokości 30 % podstawy miesięcznie przysługuje osobie usamodzielnianej kontynuującej naukę w gimnazjum, szkole ponadpodstawowej, szkole ponadgimnazjalnej lub w szkole wyższej.
3. Pomoc, o której mowa w ust. 2, przyznaje się na czas nauki, do czasu jej ukończenia, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez osobę usamodzielnianą 25 lat.
4. Pomoc, o której mowa w ust. 2, przysługuje również osobie pełnoletniej nieopuszczającej placówki opiekuńczo-wychowawczej, przebywającej w tej placówce na zasadach określonych przez starostę, kontynuującej naukę po ukończeniu szkoły, w której rozpoczęła naukę przed osiągnięciem pełnoletności.
5. Pomoc pieniężna na usamodzielnienie i pomoc pieniężna na kontynuowanie nauki przysługuje osobie usamodzielnianej:
1) samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza 200 % kwoty kryterium dochodowego na osobę samotnie gospodarującą;
2) w rodzinie, w której dochód na osobę nie przekracza 200 % kwoty kryterium dochodowego na osobę w rodzinie.
6. W przypadku gdy osoba usamodzielniana kontynuuje naukę, pomoc pieniężną na usamodzielnienie wypłaca się po ukończeniu nauki.
W 2001 r. wychowanek domu dziecka dostawał 9 tys. złotych odprawy, a w przypadku kontynuowania nauki – 400 zł stypendium miesięcznie. Jeśli chodzi o mieszkanie, to niestety, są to obietnice. Wychowankowie radzą sobie na rozmaite sposoby. Jeden z absolwentów Gostynina zarabiał na studia, uczestnicząc w castingach i programach telewizyjnych ( a potem pomógł młodszym kolegom, by zarobili w ten sam sposób). Jak widać, najlepszym i najpewniejszym kapitałem jest charakter oraz wiedza, wyniesiona z Domu i zdobyta w środowisku, z którym kontakty zostały wcześniej nawiązane.
Aleksandra Solarewicz
Źródło:
