Niemniej brak podstawowej wiedzy o cygarach jest przyczyną wielu mitów i negatywnych skojarzeń. Odpowiedzią na głód wiedzy zarówno początkujących miłośników cygarowego dymka, jak i ich przeciwników, jest niniejszy artykuł.
Na kartach historii swą największą popularność cygara notowały na przełomie XIX i XX wieku. Dowody na to odnajdujemy dziś na pudełkach cygar, przepięknie zdobionych kolonialnymi motywami oraz zdobytymi na dawnych wystawach i konkursach medalami. Wystarczy spojrzeć na pudełka takich marek, jak Romeo Y Julieta, Hoyo de Monterrey, Fonseca, Bolivar czy El Rey del Mundo. To marki kubańskie, co potwierdza, iż ojczyzną cygar jest właśnie Kuba. Późniejsze dzieje tego kraju wywołały falę emigracji plantatorów tytoniu, lecz dzięki temu świat poznał równie wspaniałe aromaty tytoniu z Hondurasu, Nikaragui, Meksyku czy Dominikany. Rozpoczęty w Stanach Zjednoczonych w latach 90. cygarowy boom dziś zbiera swoje żniwo w Europie, w tym także i w Polsce.
Nie tylko Kuba
Dla wielu osób cygara kubańskie są wyznacznikiem niedoścignionego smaku i jakości. Owszem, jest coś fenomenalnego w tych słodko-gorzkich aromatach tytoniu z wyspy, na której wilgotność sięga 70%, dzięki czemu jest ona naturalnym humidorem! Jednak dzisiejsza mnogość marek cygar z innych krajów nakłania do weryfikacji tego przekonania. Łagodne, kremowe, a także ziemiste smaki z Dominikany, orzechowe i cedrowe z Nikaragui czy też skórzane i pełnej mocy z Hondurasu czy Meksyku, to przecież wynik kilkudziesięcioletnich doświadczeń plantatorów, przybyłych do tych krajów właśnie z Kuby. Informacja na pudełku typu „cuban-seed” świadczy o tym, że nasiona tytoniu, choć uprawianego poza ojczyzną, zostały przywiezione z ukochanej wyspy.Choć wielu ten fakt rozczaruje, wszechobecne przekonanie, jakoby hawany były zwijane na udach kubańskich kobiet, jest tylko mitem. Zwijanie cygara to bardzo precyzyjna, męcząca i trudna do wykonywania praca, która wymaga twardego podłoża.
W rzeczywistości każde cygaro klasy premium wykonywane jest w całości ręcznie, z całych, nie pociętych liści tytoniu. Rdzeń cygara stanowi tzw. wkładka (ang. filler) czyli poddane uprzednio procesowi suszenia, fermentacji, a następnie dojrzewania liście tytoniu. Ściśnięte ze sobą, tworzą naturalne kanaliki powietrza. Wkładkę spowija liść zwany zawijaczem (ang. binder), a tak przygotowaną tzw. „kukiełkę” umieszcza się w prasie, która nada kształt danego formatu cygara. Kolejny element to pokrywa (ang. wrapper), czyli elegancki, elastyczny i aromatyczny liść, w który torcedore zawija uformowaną kukiełkę cygara. Używa się do tego celu specjalnie wyselekcjonowanych liści odmian corojo (na Kubie) oraz Connecticut Shade z USA, Ekwadoru czy Kamerunu (z ocienionych plantacji). Pokrywa bywa aksamitna, z oleistą poświatą, także gładka, a czasami nieco szorstka. Najmniejszy defekt dyskwalifikuje liść przeznaczony na pokrywę i dlatego podlegają one niezwykle restrykcyjnej selekcji. Wszak jest to najbardziej widoczna część cygara, która, wraz z nałożonym na cygaro firmowym pierścieniem, stanowi o jego walorach estetycznych. Ostatnim elementem jest kapturek, doklejany na główce cygara i zapobiegający rozwijaniu się pokrywy.
Budowa cygara
Bogactwo aromatów i smaków spotykanych w cygarach znajduje analogię w odniesieniu do win czy whisky. Na smak cygara wpływają takie elementy, jak miejsce i sposób uprawy (region, gleba, nasłonecznienie), odmiana tytoniu, przygotowanie i dobór mieszanki do konkretnego modelu, format cygara, i wreszcie jego konstrukcja i wykonanie. Dopiero to wszystko okraszone jest marką, nazwą fabryki, historią (często dziejami emigracji) oraz tym, z czego składa się renoma danego producenta cygar.
Określenia spotykane w opisach cygarowych aromatów, jak czekolada, pieprz, kawa, krem, orzech, migdał, wyraźnie nawiązują do słownictwa obecnego w kuchni i przywodzą nam na myśl degustowanie wykwintnych potraw. I nic w tym dziwnego, cygaro wyjątkowo dobrze smakuje po dobrym posiłku. Idealną parę cygaro tworzy także ze szlachetnym trunkiem, jak whisky czy koniak, a nawet z kawą. Odpowiednia pora dnia oraz towarzystwo sprawią, że każde spotkanie z cygarem będzie wyjątkową chwilą wytchnienia. Zdolność rozpoznawania obecnych w cygarach nut smakowych przychodzi jednak z czasem i jest miarą doświadczenia prawdziwego aficionado. Rozpoczynając przygodę z cygarami, warto sięgnąć po łagodniejsze, przechodząc stopniowo do pełniejszych i mocniejszych modeli. I tak większość cygar z Dominikany można uznać za łagodne i odpowiednie dla początkujących. Kubańskie puros to oczywiście klasyka, choć nie zawsze jest dobrym wyborem dla nowicjusza – nierzadko taka przygoda może skończyć się zniechęceniem z powodu zbyt dużej mocy cygara lub nieco ciaśniejszego ciągu. Cygara meksykańskie to spotkanie ze smakiem zupełnie odmiennym od kubańskiego, choć równie ciekawym i posiadającym wielu miłośników. Nikaragua i Honduras to smaki wyraziste, czasami pikantniejsze, jednak charakter tych tytoni jest na tyle interesujący, że bardzo często używa się ich jako składnika mieszanki w cygarach z Dominikany czy Meksyku.
Równie istotny wpływ na walory smakowe cygar mają warunki ich przechowywania. Właściwym miejscem do ich przechowywania jest humidor. Może być to drewniane pudełko, szafka, a nawet pomieszczenie, które ma za zadanie utrzymać cygara w odpowiedniej wilgotności (idealne warunki to 70% i ok. 20 stopni C). Wysuszone cygaro szybko się żarzy, wydziela nieprzyjemny zapach, traci swoje walory smakowe i pozbawia przyjemności palenia.
Przechowywanie cygar w odpowiednich warunkach sprawia, że szlachetnieje i smak, i aromat. Niektóre modele cygar nadają się do dłuższego, kilkuletniego przechowywania, tzw. starzenia (ang. ageing). Zatem przyrównanie cygar do wina jest tu jak najbardziej na miejscu.
Obowiązkowe wyposażenie każdego aficionado stanowi przede wszystkim humidor, obcinacz lub narzynarka, zapałki lub gazowa zapalniczka oraz popielnica.
Dziś cygara nie są już domeną elit i salonów, a co ciekawe, przyjemność z ich palenia odkrywają także osoby będące przeciwnikami papierosów. W czasach, kiedy żyjemy na pełnych obrotach, cygaro to sposób na wytchnienie po ciężkim i stresującym dniu. To czas na chwilę tylko dla siebie, chwilę zadumy czy odpoczynek przy lekturze lub ulubionej muzyce. Poza tym odkrywanie nowych cygar i smaków to czysta przyjemność i satysfakcja z poszukiwań. Warto zatem szukać.
Garść powyższych informacji to jedynie krótkie wprowadzenie do świata cygar, w kolejnym odcinku przedstawimy informacje na temat kupowania cygar oraz ceremonii ich palenia.
Słowniczek
Cygara klasy premium – tak określa się cygara wykonane w całości ręcznie, skręcane z całych, nie pociętych liści tytoniu (wkładka typu long filler). Producenci oznaczają je po hiszpańsku jako hecho a mano lub (w przypadku Kuby) totalmente a mano.Cygara maszynowe (machine made, mecanizado) – wytwarzane są w części lub w całości przez maszynę. Na ogół to cygara z krótką wkładką (ang. short filler), co oznacza, że ich wnętrze składa się ze skrawków tytoniu. Często pokrywa nakładana jest ręcznie, zaś środek jest zwijany maszynowo. Ich zaletą jest bardzo łatwy ciąg oraz bardzo dobry stosunek jakości do ceny. Cygara maszynowe przeznaczone są zazwyczaj do palenia na co dzień oraz dla początkujących aficionado.
Aficionado – hiszp. miłośnik, określenie cigar aficionado oznacza osobę palącą cygara z zamiłowania, jest także tytułem najbardziej znanego na świecie amerykańskiego magazynu o cygarach „Cigar Aficionado”.
Cedr – drewno używane do wyrobu humidorów skrzynkowych, szafkowych oraz do wykładania pomieszczeń przeznaczonych na humidory typu walk-in. Nadaje ono cygarom dodatkowy aromat, pomaga w wydobywaniu zawartych w tytoniu subtelnych nut zapachowych. Najpopularniejszy jest cedr hiszpański, ale w użyciu jest również cedr kanadyjski.
Humidor – specjalnie wykonana skrzyneczka, szafka lub pomieszczenie (wyposażone w higrometr i nawilżacz), służące do przechowywania cygar w odpowiednich warunkach. Do produkcji humidorów używa się zazwyczaj drewna cedrowego (cedr hiszpański). Oprócz cedru hiszpańskiego, do wyrobu humidorów stosuje się również cedr kanadyjski (niektórzy twierdzą, że jest bardziej aromatyczny i lepiej radzi sobie z robakami i wilgotnością). Częściej stosuje się go do wyrobu humidorów szafkowych. Możemy spotkać także humidory wykonane z mahoniu honduraskiego i innych drzew egzotycznych (palisander, padauk, babinga, bocobolo), które posiadają własny, charakterystyczny zapach. Stosowane są także orzech włoski (czarny), wiśnia i klon.
Kaliber (ang. ring) – kaliber cygara, wyrażony jest w jednostkach równych 1/64 części cala (kaliber 64 to 1 cal).
Smak cygara – do określenia smaku cygara zazwyczaj używa się słownictwa kojarzonego z kuchnią, ale nie tylko: kawa, czekolada, orzech, karmel, skóra, drewno, zioła itp. Ilość dostępnych określeń jest rzeczywiście olbrzymia i w dużej mierze zależy od indywidualnych odczuć palącego.
Torcedore – tym mianem określa się osoby pracujące jako zwijacze cygar.
Tekst: Marcin Pleszko, Tomasz Przygoński, Cigarro.pl
Źródło:
