Singapur, nazywany nieraz bramą do Azji, i Szwajcaria, zwana bankierem Europy. Co łączy, a co dzieli te dwa rynki kapitałowe oraz jak nadzór współgra tam z innowacjami?
Dwie drogi, jeden cel
Singapur i Szwajcaria od lat zajmują czołowe miejsca na globalnej mapie centrów finansowych. „Finansowa” historia Szwajcarii trwa oczywiście znacznie dłużej i związana jest z jej neutralnością militarną. Oba kraje oczywiście trudno porównywać pod względem historii, kultury gospodarczej czy roli w światowym systemie finansowym, ale oba te kraje stworzyły wyjątkowo skuteczne modele funkcjonowania rynku kapitałowego, także w odniesieniu do kryptoaktywów.
Singapur jest znacznie młodszą „finansową stolicą”, a to też oznacza, że opiera swój sukces na innowacyjności, elastyczności regulacyjnej i otwartości międzynarodowej. Szwajcaria z kolei buduje potęgę finansową na stabilnym nurcie politycznym, rygorystycznym nadzorze, a to przyciąga inwestorów, także tych związanych z branżą krypto.
Singapur: Regulator w roli partnera rozwoju
Singapur wyrósł na jeden z najbardziej dynamicznych rynków finansowych świata dzięki konsekwentnemu promowaniu innowacji, rozwoju technologii i przyciąganiu kapitału zagranicznego. Miasto-państwo jest dziś bramą do Azji dla inwestorów z Europy i Ameryki. Singapurski sukces w dużej mierze wynika z aktywności tamtejszego regulatora – Monetary Authority of Singapore, będącego jednocześnie bankiem centralnym Singapuru.
MAS, w przeciwieństwie do wielu tradycyjnych nadzorców, nie ogranicza się do roli strażnika rynku, ale pełni także funkcję partnera i promotora rozwoju, raz po raz proponując reformy, inicjując inwestycje i rozwiązania ułatwiające przedsiębiorstwom pozyskiwanie kapitału. Przykładowo MAS oferuje zwolnienia podatkowe dla funduszy zarejestrowanych w Singapurze (w ramach tzw. Resident Fund Scheme). MAS inwestuje także w lokalny rynek akcji i ułatwia zasady dla IPO. Singapurski rynek kapitałowy dotykają jednak problemy, które widać też na wielu innych. Singapore Exchange pozostaje ważnym centrum obrotu, natomiast liczba spółek notowanych na giełdzie spadła w ostatnich latach, m.in. przez konkurencję giełdy amerykańskiej.
Szwajcaria: Stabilność i bezpieczeństwo przede wszystkim
Szwajcaria z kolei zyskała sobie miano bezpiecznego i stabilnego rynku wiele dekad temu. Tamtejszy nadzór oparty jest na FINMA, czyli Szwajcarskim Urzędzie Nadzoru Rynku Finansowego, określającym wymagania wobec instytucji finansowych. Po niedawnych zawirowaniach związanych z upadkiem Credit Suisse władze szwajcarskie zdecydowały o dalszym zaostrzeniu wymogów dla największych banków, co ma zapobiec powtórzeniu się podobnych kryzysów.
Stabilność, dyskretna bankowość, atrakcyjny system podatkowy (w tym korzystne ulgi i możliwości uzyskania indywidualnej opinii podatkowej), mocno rozwinięte usługi finansowe i zarządzania majątkiem sprawiają, że kraj ten przyciąga międzynarodowe inwestycje, zarówno przedsiębiorstw jak i osób prywatnych. Choć tamtejszy rynek akcji jest mniej dynamiczny niż rynki azjatyckie, cieszy się renomą miejsca ograniczonego ryzyka i przyjaznego otoczenia regulacyjnego.
W poszukiwaniu idealnej równowagi
Choć systemy finansowe Singapuru i Szwajcarii na pierwszy rzut oka mogą wydawać się całkiem odmienne, to jednak w wielu aspektach się uzupełniają. Przykład Singapuru pokazuje, że rynek może być innowacyjny, nowoczesny i otwarty przy wsparciu państwa i reagowaniu na potrzeby przedsiębiorstw. Szwajcaria z kolei udowadnia, jak ważne są stabilność, zaufanie i wysokiej klasy nadzór. Oba te kraje mogą być wzorem dla państw chcących budować konkurencyjne rynki kapitałowe. Ważne jest znalezienie równowagi tak, by nadzór nie hamował innowacji. Rozwój rynku kapitałowego wymaga zarówno otwartości na inwestorów zagranicznych jak i dbałości o lokalny ekosystem spółek. Do tego wiarygodność regulacyjna jest wartością, na którą pracuje się dekady.
Dla krajów takich jak Polska, gdzie dyskusja na temat roli i systemu nadzoru nad rynkiem kapitałowym wciąż jest otwarta, doświadczenia Singapuru i Szwajcarii mogą stanowić źródło cennych inspiracji. Singapur uczy, jak wspierać innowacje i budować międzynarodową atrakcyjność rynku, Szwajcaria – jak tworzyć stabilny i wiarygodny system, który przyciąga długoterminowy kapitał.
