Najkrótszy dzień w roku (na półkuli północnej) nie ma istotnego wpływu na zachowania inwestorów z GPW. Giełdowe sesje z 22 grudnia niczym nie różnią się od innych dni w roku.
Przesilenie zimowe na półkuli północnej przypada na 21 lub 22 grudnia. To dzień, w którym Słońce góruje najniżej, dzień jest najkrótszy, a noc najdłuższa. Ten specyficzny moment od czasów starożytnych był okazją to świętowania, bo od tego momentu każdy następny dzień (aż do przesilenia letniego) był coraz dłuższy. Współcześnie jest to wygodna okazja do narzekań i racjonalizowania własnego lenistwa i złego nastroju.
A jak przesilenie zimowe wpływa na giełdę? Historia ostatnich 25 lat sugeruje, że w sposób znikomy, albo wręcz żaden. A przynajmniej nie na inwestorów z warszawskiego parkietu. W latach 1991-2014 sesje z 22 grudnia (albo z dnia poprzedzającego) 12 razy kończyły się wzrostami (tj. zmiana WIG-u była dodatnia) a w 12 przypadkach spadkami. Średnia stopa zwrotu była praktycznie zerowa i wyniosła -0,00135%.
Największy spadek odnotowano w 1991 r., gdy GPW dopiero raczkowała i sesja odbywała się raz w tygodniu. Wtedy WIG spadł o 7,38%, ale był to w bilans całego tygodnia, a nie jednego dnia. Drugi najgorszy wynik to spadek o 1,46% z 22 grudnia 2008 roku. Z kolei najlepsza „przesileniowa” sesja wypadła w 1993 roku, gdy WIG wzrósł o 3,97%. Drugi najlepszy wynik przyniósł rok 2000 (2,2%).
Stopy zwrotu z giełdy mają niewiele wspólnego z ruchem obrotowym Ziemi wokół Słońca (choć zwolennicy analizy astralnej zapewne będą polemizować), ale za to wykazują wyraźną zbieżność z cyklem giełdowym. Spadkowe sesje z 22 grudnia w większości przypadków pokrywały się z cykliczną bessą na GPW (1994, 2001, 2008, 2011). A najlepsze „przesileniowe” sesje przypadały na okresy hossy (1993, 1996, 2007, 2013). Zresztą grudzień to statystycznie jeden z najlepszych miesięcy na giełdzie – to czas tzw. „rajdu św. Mikołaja”.
/mr
