Źródło: Thinkstock
Ambasador to mianowany przez prezydenta – na wniosek ministra właściwego do spraw zagranicznych, zaakceptowany przez Prezesa Rady Ministrów – pełnomocny przedstawiciel Rzeczypospolitej Polskiej w innym państwie lub przy organizacji międzynarodowej. Ambasador RP reprezentuje Polskę za granicą, chroni interesy RP i jej obywateli, działa na rzecz promocji jej kultury, nauki i gospodarki, dąży do utrzymania jak najlepszych stosunków i nawiązania współpracy między obydwoma państwami. Długość trwania kadencji ambasadora oraz limity jej odbywania nie są określone w ustawie. Na przykład Hanna Suchocka jest ambasadorem od 2001 roku.
Wykształcenie i cechy przydatne do pracy w dyplomacji
— Dyplomaci zasadniczo mają wykształcenie humanistyczne (historia, politologia i stosunki międzynarodowe, filologie obce), prawnicze lub ekonomiczne. Jednak przygotowanie teoretyczne bywa mniej przydatne niż cechy osobowościowe i praktyka nabyta w zawodzie. Ambasador zgodnie z klasyczną definicją ma negocjować, informować i reprezentować.
| Przeczytaj też: | |
| Wywiad z Tomaszem Orłowskim, ambasadorem RP we Francji | |
| Przeczytaj też: | |
| Wywiad z Markiem Ziółkowskim, ambasadorem RP w Kenii | |
– Szczególnie trzy kierunki studiów są mocno reprezentowane w dyplomacji, nie tylko zresztą polskiej: prawo, stosunki międzynarodowe i ekonomia. Kierunki te dają pewne pensum wiedzy oraz nawyki, które w dyplomacji są bardzo przydatne. Dobre podstawy teoretyczne dają z pewnością studia prawnicze, ponieważ uczą retoryki oraz sztuki negocjacyjnej. Świetne podstawy dają też studia ekonomiczne, ucząc mechanizmów rządzących gospodarką, niewątpliwie ważnych z punktu widzenia polityki. Bardzo ważną stroną działalności ambasadora są kontakty. Musi on rozmawiać z najprzeróżniejszymi ludźmi, wysokimi urzędnikami, przedstawicielami polityki, ośrodków opiniotwórczych i mediów. Ambasador musi również analizować to, czego się dowie, musi przedstawiać swoje racje – i to jest druga, nie mniej ciekawa, bo intelektualna strona tej działalności. Ambasador musi też inicjować nowe przedsięwzięcia i kontakty, no i reprezentować, uczestniczyć w ważnych wydarzeniach i uroczystościach. Ambasador powinien też w miarę możliwości prowadzić życie prywatne – mówił w wywiadzie dla iPolen.at Jerzy Margański po objęciu stanowiska ambasadora RP w Austrii .
Ambasador – stopień dyplomatyczny i stanowisko pracy
| Stopnie dyplomatyczne w służbie zagranicznej | |
|
Art. 8 ust. 1. Ustanawia się, z zastrzeżeniem art. 10 ust. 2, następujące stopnie dyplomatyczne w służbie zagranicznej: 1) ambasador tytularny, 2) radca - minister, 3) I radca, 4) radca, 5) I sekretarz, 6) II sekretarz, 7) III sekretarz, 8) attaché. Art. 10 ust. 2 Osobom wyznaczonym do wykonywania zadań Ministra Obrony Narodowej w placówce zagranicznej nadaje się stopień dyplomatyczny: 1) attaché obrony (wojskowego, morskiego, lotniczego) albo 2) zastępcy attaché obrony (wojskowego, morskiego, lotniczego). Źródło: Ustawa o służbie zagranicznej | |
- odbył 18-miesięczną aplikację dyplomatyczno-konsularną w ministerstwie spraw zagranicznych, obejmującą służbę przygotowawczą w rozumieniu ustawy o służbie cywilnej, albo jest urzędnikiem służby cywilnej, albo ukończył Krajową Szkołę Administracji Publicznej,
- złożył egzamin dyplomatyczno-konsularny,
- zna co najmniej dwa języki obce,
- posiada tytuł magistra lub równorzędny,
- wykazuje się odpowiednim stanem zdrowia psychicznego i fizycznego.
Aplikacja dyplomatyczno-konsularna
| Praktyki w ambasadzie RP | |
|
Pekin Moskwa Lizbona Londyn Haga Berlin Skopje | |
Osoby zainteresowane pracą w dyplomacji zagranicznej, w tym studenci, powinni zwrócić uwagę na praktyki w ambasadach. Na stronach internetowych poszczególnych placówek zagranicznych można znaleźć szczegółowe informacje o tym, do kogo skierowane są praktyki i jakich formalności w jakich terminach trzeba dopełnić, aby się na nie dostać.
Profity i ograniczenia pracy na stanowisku ambasadora
Objęcie stanowiska ambasadora wiąże się ze zmianą miejsca zamieszkania, zazwyczaj na kilka lat. W tym okresie można poznać nowy kraj, jego kulturę i obyczaje. Ułatwiają to profity w postaci stosownego wynagrodzenia (określonego dla członków korpusu służby cywilnej) oraz dodatków do niego. Przykładowo, członkom służby zagranicznej zapewnia się m.in.:
- nieodpłatne korzystanie z lokalu mieszkalnego oraz częściowy zwrot kosztów jego eksploatacji,
- pokrycie kosztów podróży przesiedleniowej oraz – raz na 2 lata – podróży urlopowej do kraju członka służby zagranicznej, a także zwrot kosztów podróży i przewozu w przypadkach szczególnych i losowych,
- zwrot uzasadnionych, udokumentowanych kosztów leczenia w państwie przyjmującym oraz kosztów leczenia przebywających z nim stale za granicą członków rodziny,
- zwrot opłat za naukę dzieci ze względu na szczególne warunki państwa przyjmującego, jeżeli nie mają one możliwości uczęszczania do bezpłatnej publicznej szkoły typu podstawowego lub średniego,
- zasiłek adaptacyjny na pokrycie kosztów zagospodarowania się w państwie przyjmującym.
Czas i miejsce pracy ambasadora nie są stałe. W praktyce, jeżeli wymagają tego potrzeby służby zagranicznej, ambasador wykonuje pracę poza normalnymi godzinami pracy, ponadto może być czasowo (na ok. 6 miesięcy) przeniesiony do innej placówki zagranicznej.
Zuzanna Brud, Bankier.pl
Źródło:
