II Wojna Światowa zmierza do końca. W Europie wojska niemieckie cofają się pod naporem Aliantów, a na Pacyfiku Amerykanie odbijają kolejne wyspy z rak Japończyków. Generałowie i wysocy urzędnicy japońscy starają się ocalić swoje życie i majątek, na który składają się głównie zagrabione w okupowanych krajach dzieła sztuki i kosztowności.
Na początku wojny, gdy wojska japońskie niezwyciężone podbijały kolejne państwa basenu Pacyfiku, wysocy oficerowie dokonywali grabieży złota i kosztowności na bardzo dużą skalę. Nie inaczej postępował Yamashito, który na obszarze niemal całej Azji południowo - wschodniej zagrabił duże ilości złota bulionowego w postaci monet i sztab, a także liczne statuetki religijne pochodzące ze świątyń. Cały łup oblicza się, że był warty 2 miliardy dolarów.
Gdy Japończycy zdali sobie sprawę, że wojna jest juz przegrana chcieli całe to złoto przetransportować na Wyspy Japońskie, by wspomogło ich kraj w wojnie przeciwko Amerykanom, Brytyjczykom i Australijczykom. Złoto, w tajnym transporcie, miało dopłynąć do Japonii przez Filipiny i Singapur, lecz w okolicach Manili – stolicy Filipin konwój został ostrzelany i zablokowany przez flotę USA.
Japończycy ukryli się wraz ze skarbem na Filipinach, których broniły jeszcze nieliczne oddziały regularnej armii cesarskiej. Złoto ukryto podobno gdzieś w górskich jaskiniach. Ci, którzy znali dokładną lokalizację skarbu, łudzili się, że po zakończeniu wojny wrócą w to miejsce, wydobędą złoto i w dostatku spędzą resztę życia. Niestety ich nadzieje okazały się płonne. Większość z nich dostała się do niewoli lub zginęła w czasie zdobywania Filipin przez wojska amerykańskie. Tych, którzy przeżyli, włącznie z samym Yamashitą, zostali skazani za zbrodnie wojenne. Miejsce lokalizacji skarbu zostało zapomniane, ale legendy o nim nadal krążył wśród miejscowej ludności.
Kilkadziesiąt lat później, dyktator Filipin – Ferdynand Marcos utrzymywał, że odnalazł skarb Yamashity i zdeponował go na sekretnym koncie bankowym. Jednak wielu twierdzi, iż Marcos zmyślił tą historię, aby ukryć własne oszustwa i kradzieże ze Skarbnicy Narodowej Filipin. Być może więc skarb Yamashity nadal leży gdzieś zapomniany czekając na swojego odkrywcę.
Na początku wojny, gdy wojska japońskie niezwyciężone podbijały kolejne państwa basenu Pacyfiku, wysocy oficerowie dokonywali grabieży złota i kosztowności na bardzo dużą skalę. Nie inaczej postępował Yamashito, który na obszarze niemal całej Azji południowo - wschodniej zagrabił duże ilości złota bulionowego w postaci monet i sztab, a także liczne statuetki religijne pochodzące ze świątyń. Cały łup oblicza się, że był warty 2 miliardy dolarów.
Gdy Japończycy zdali sobie sprawę, że wojna jest juz przegrana chcieli całe to złoto przetransportować na Wyspy Japońskie, by wspomogło ich kraj w wojnie przeciwko Amerykanom, Brytyjczykom i Australijczykom. Złoto, w tajnym transporcie, miało dopłynąć do Japonii przez Filipiny i Singapur, lecz w okolicach Manili – stolicy Filipin konwój został ostrzelany i zablokowany przez flotę USA.
Japończycy ukryli się wraz ze skarbem na Filipinach, których broniły jeszcze nieliczne oddziały regularnej armii cesarskiej. Złoto ukryto podobno gdzieś w górskich jaskiniach. Ci, którzy znali dokładną lokalizację skarbu, łudzili się, że po zakończeniu wojny wrócą w to miejsce, wydobędą złoto i w dostatku spędzą resztę życia. Niestety ich nadzieje okazały się płonne. Większość z nich dostała się do niewoli lub zginęła w czasie zdobywania Filipin przez wojska amerykańskie. Tych, którzy przeżyli, włącznie z samym Yamashitą, zostali skazani za zbrodnie wojenne. Miejsce lokalizacji skarbu zostało zapomniane, ale legendy o nim nadal krążył wśród miejscowej ludności.
Kilkadziesiąt lat później, dyktator Filipin – Ferdynand Marcos utrzymywał, że odnalazł skarb Yamashity i zdeponował go na sekretnym koncie bankowym. Jednak wielu twierdzi, iż Marcos zmyślił tą historię, aby ukryć własne oszustwa i kradzieże ze Skarbnicy Narodowej Filipin. Być może więc skarb Yamashity nadal leży gdzieś zapomniany czekając na swojego odkrywcę.
Źródło:
