Darowizny podlegają opodatkowaniu przez pryzmat ostatecznej ich konsumpcji - w sensie towarów lub usług. Jest to o tyle dotkliwe, że podstawa opodatkowania często osiąga wartość nabycia przekazywanych towarów. Gdy - przykładowo - dana firma zechce przekazać do domu dziecka używane komputery, jako podstawę do obliczenia podatku musi przyjąć 100 proc. pierwotnej ich wartości. Takie obostrzenia zachęcają raczej do sprzedaży używanego sprzętu w ramach obiegu komisowego.
Takich przedszkód doświadczają również przedsiębiorcy świadczący nieodpłatne usługi. Tutaj wentylem bezpieczeństwa jest VI dyrektywa, umożliwiająca rezygnację z opodatkowania nieodpłatnie świadczonych usług, o ile nie wpływa to negatwnie na konkurencję.
Co się zaś tyczy podatków dochodowych, istnieją w nich pewne ulgi, ale i tak podlegają drastycznym ograniczeniom. Odliczenie przekazanych darowizn od podstawy opodatkowania jest możliwe tylko do granicy 6 proc. dochodu (PIT) lub 10 proc. dochodu (CIT). Nie zachęca to do wspierania działalności organizacji charytatywnych, ponieważ po przekroczeniu obu limitów darowizna nie może być całkowicie odliczona.
Regulacje podatkowe nie sprzyjają więc filantropii. Takie dążenie do opodatkowania "za wszelką cenę" na pewno ogranicza działalność charytatywną. Sposobem na zmianę tej sytuacji byłoby uatrakcyjnienie ulg podatkowych dla organizacji pro publico bono.
(na podst.: Jarosław Chałas, Ireneusz Krawczyk/Puls Biznesu)
Źródło:
