- wielki supercykl (grand supercycle) – kilka dziesięcioleci do kilku wieków
- supercykl (supercycle) – kilka lat do kilku dziesięcioleci
- cykl (cycle) – rok do kilku lat
- fale pierwotne (primary) – kilka miesięcy do kilku lat
- fala pośrednie (intermediate) – kilka tygodni do kilku miesięcy
- fale mniejsze (minor)
- fale minutowe (minute)
- fale minutkowe (minuette)
- fale subminutkowe (sub-minuette)
Teoria Elliotta opiera się na analizie trzech aspektów rynku: kształt fali, proporcje i czas. Posiada ona wiele cech wspólnych z teorią Dowa. Uwzględnia się w niej aspekty psychologiczne, jakie oddziałują na rynki finansowe. Podstawowe założenia, na których Elliot oparł swą teorię brzmią:
- rynek podlega cyklicznemu rytmowi pięciofalowego ruchu w górę, po którym ma miejsce trójfazowy spadek (5-3)
- każdej akcji odpowiada reakcja.
Według teorii fal Elliotta ceny zmieniają się zgodnie z cyklami opartymi na ciągu liczb Fibbonacciego . Kolejne wyraz ciągu są tworzone przez sumowanie dwóch poprzedzających kolejnych liczb, przy czym jako pierwsze dwa wyrazy ustala się liczby 0 i 1. Przykład:
0; 1; 1=0+1; 2=1+1; 3=1+2; 5=2+3; 8=3+5; 13=5+8; 21=8+13; 34=13+21; 55=21+34; 89=34+55; 144=55+89
Ciąg ten posiada wiele interesujących własności.
Jedną z najważniejszych jest to, że granica ilorazu stosunku wyrazu ciągu do wyrazu go poprzedzającego wynosi 1,618. Liczba ta jest nazywana „złotym podziałem”, nazywany również „boską proporcją”, stanowi stałą matematyczną oznaczaną grecką literą „φ”, która stanowi rozwiązanie równania:
Poniżej przedstawiono złoty podział odcinka.
Odwrotność 1,618 daje również magiczną liczbę 0,618. Poszczególne liczby ciągu, a także relacje między nimi znalazły odzwierciedlenie w architekturze i sztuce na wiele wieków wcześniej zanim narodził się Fibbonacci. Sekwencje liczb należących do ciągu istnieją również w przyrodzie, której poziom optymalizacji jest sięga ideału.
Leonardo da Vinci doszukiwał się w „złotym podziale” idealnych proporcji budowy ciała ludzkiego. Zależności między liczbami ciągu Fibbonacciego wykorzystano przy określaniu kształtów wielkiej piramidy w Gizie i Akropolu. Znał je również Pitagoras oraz Platon. Zależności te można przedstawić geometrycznie. W teorii Elliota liczby ciągu Fibbonacciego oraz „złoty podział” zajmują poczesne miejsce.
Dodaj komentarz
