Szukamy pracy za granicą: Jak uniknąć nieuczciwych pośredników?

Coraz więcej osób wyjeżdża za granicę w celu podjęcia pracy. Część jedzie do znajomych bądź do rodziny, inni samodzielnie poszukują zatrudnienia, ale nadal spora grupa osób korzysta z usług pośredników, ponieważ tak jest najłatwiej. Ale nie najbezpieczniej, bowiem pośrednicy nie zawsze są uczciwi i zdarza się, że pobierają wysokie opłaty od zainteresowanych nie oferując im nic w zamian. Co pewien czas pojawiają się w prasie i telewizji informacje o naszych rodakach, którzy wyjechali za granicę do pracy, a po przyjeździe na miejsce okazało się, że nie ma ani pracy, ani mieszkań za które zapłacili pośrednikom i niestety koczują na dworcach i ulicach.

Dlatego przed wyjazdem należy dokładnie sprawdzić agencję zatrudnienia z usług której korzystamy, podpisać umowę i nie płacić za nic "z góry". Trzeba być bardzo ostrożnym, bowiem w przeciwnym razie może się zdarzyć, że zamiast zarobić stracimy.

Legalna agencja zatrudnienia musi mieć certyfikat

Zgodnie z ustawą z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. nr 99, poz. 1001 ze zm.) wszystkie agencje zatrudnienia, które oferują usługi na terenie Rzeczypospolitej Polskiej muszą posiadać wpis do rejestru agencji zatrudnienia potwierdzony certyfikatem. Do dnia 31 października 2005 r. certyfikat wystawiany był przez Ministra Gospodarki i Pracy, a od dnia 1 listopada 2005 r. przez Marszałka Województwa, właściwego dla siedziby podmiotu.

Co powinna zawierać umowa?

Agencja zatrudnienia wysyłająca do pracy za granicę ma obowiązek zawrzeć umowę z osobą kierowaną do pracy, w której powinny znaleźć się informacje obejmujące m.in.:

• dane zagranicznego pracodawcy,
   
• okres zatrudnienia,
   
• rodzaj oraz warunki pracy,
   
• wysokość wynagrodzenia,
   
• prawa do świadczeń socjalnych,
   
• warunki ubezpieczenia społecznego oraz ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków,
   
• obowiązki i uprawnienia osoby kierowanej do pracy oraz agencji pośrednictwa pracy,
   
• zakres odpowiedzialności cywilnej stron w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania umowy zawartej pomiędzy agencją pośrednictwa pracy a osobą kierowaną do pracy,
   
• kwoty należne agencji pośrednictwa pracy z tytułu faktycznie poniesionych kosztów związanych ze skierowaniem do pracy za granicą i poniesione na: dojazd i powrót osoby skierowanej,
   
• inne zobowiązania stron.

Przykład

Pani Marta Z. zamierza podjąć pracę w Niemczech za pośrednictwem agencji zatrudnienia. Jednak umowa, którą przedstawił jej pośrednik, nie zawiera informacji na temat czasu pracy i wysokości wynagrodzenia.

Pani Marta nie powinna podpisywać takiej umowy, bowiem jest ona niezgodna z prawem.

Opłaty za pośrednictwo

Kolejnym problemem jest zagadnienie opłat pobieranych za pośrednictwo. Agencje pośrednictwa pracy nie mają prawa pobierać od osób kierowanych do pracy za granicą żadnych przedpłat, kaucji ani opłat z tytułu wyszukania i wskazania pracodawcy zagranicznego. Jedyne do czego mają prawo, to pobieranie opłat z tytułu faktycznie poniesionych kosztów związanych z faktem skierowania danej osoby do pracy za granicę, czyli wydatków poniesionych na: dojazd i powrót osoby skierowanej, badania lekarskie, tłumaczenie dokumentów. Jednakże opłaty te muszą zostać wyszczególnione w umowie zawieranej z osobą kierowaną do pracy za granicą.

Przykład

Pan Andrzej R. zgłosił się do biura pośrednictwa pracy z prośbą o pomoc w znalezieniu pracy w Wielkiej Brytanii. Pośrednik znalazł dla niego kilka ofert, jednak za tę usługę zażądał zapłaty. Czy Pan Andrzej powinien zapłacić?

Nie. Taka praktyka ze strony agenta jest niezgodna z prawem.

Co zrobić, jeśli zostaniemy oszukani?

Jeśli po przyjeździe na miejsce okaże się, że warunki pracy nie są takie jakie obiecywał nam pośrednik, mamy prawo wystąpić z roszczeniami do agencji lub możemy dochodzić swoich racji przed sądem powszechnym, występując z powództwem cywilnym.

Jeśli okaże się, że osoba wyjeżdżająca została wykorzystana i oszukana przez zagranicznego pracodawcę, to należy wnieść sprawę do właściwego sądu pracy w danym kraju.

Przykład

Pan Piotr Cz. wyjechał do pracy w Wielkiej Brytanii. Po miesiącu pracy okazało się, że pracodawca wypłacił mu mniejsze wynagrodzenie niż miał zapisane w umowie. Poza tym wynagrodzenie to było niższe niż minimalne wynagrodzenie obowiązujące w tym kraju.

Pan Piotr powinien wystąpić z roszczeniem do agencji pracy, która wysłała go za granicę. Może też wnieść sprawę do sądu powszechnego. Z prośbą o udzielenie pomocy może również Pan Piotr zgłosić się do właściwego terytorialnie urzędu pracy lub związków zawodowych.

Źródło: Poradnik "Bezpieczne wyjazdy do pracy. Co trzeba wiedzieć, żeby bezpiecznie wyjechać do pracy za granicę?" opracowany przez Departament Rynku Pracy w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej, Warszawa 2006 r.

Źródło: