Inwestowanie przez pośredników to idea, dzięki której powstała i rozkwitła branża funduszy inwestycyjnych. Co jednak, gdy ten sam pomysł zastosujemy wobec już istniejących funduszy? Wtedy będziemy mieli do czynienia z funduszami funduszy.
Fundusze funduszy (ang. Fund of Funds) to fundusze, które lokują środki w innych funduszach inwestycyjnych. Oznacza to, że fundusz taki, w przeciwieństwie do zwykłych funduszy inwestycyjnych, nabywa nie konkretne akcje czy obligacje, lecz jednostki lub certyfikaty inwestycyjne wyemitowane przez inne fundusze.
Liczba funduszy, w które zaangażowany kapitałowo jest fundusz funduszy może być różna. Szczególny wypadek stanowi tzw. konstrukcja master-feeder. Mamy z nią do czynienia wówczas, gdy w funduszu funduszy znajdziemy jedynie tytuły uczestnictwa jednego funduszu. Taki schemat często wykorzystywany jest w przypadku inwestycji w fundusze zagraniczne. W ten sposób omijane są trudności natury operacyjnej, a także eliminowane mogą być nadmierne koszty wynikające z bezpośredniego inwestowania w zagraniczne aktywa bazowe.
Dodatkowo, z punktu widzenia klienta fundusze funduszy są atrakcyjne również ze względu na to, że pozwalają na „skorzystanie z talentu” zarządzających spoza wybranego przez siebie TFI bez konieczności rozdrabniania swoich inwestycji lub przenoszenia ich części poza granice kraju. Dzięki temu rozwiązaniu, wymiernie wzrasta liczba możliwych do zrealizowania strategii inwestycyjnych obejmujących ekspozycję na różne klasy aktywów. Ponadto inwestowanie w FoF może upraszczać kwestie podatkowe, z którymi zetknęlibyśmy się inwestując zagranicą.
Oczywiście na tym nie koniec, fundusze funduszy mogą być jednocześnie zaangażowane także w kilka czy kilkadziesiąt innych funduszy. W ten sposób „na wyższym szczeblu” realizowana jest kolejna fundamentalna dla funduszy inwestycyjnych zasada czyli dywersyfikacja środków.
W ostatnich latach popularnością cieszą się fundusze funduszy, w których znajdziemy jednostki ETF (ang. Exchange Traded Funds). Są to produkty łączące zalety funduszy inwestycyjnych oraz akcji, którymi coraz powszechniej handluje się na światowych giełdach. Ich ideą jest pasywne naśladowanie instrumentu bazowego – giełdowego indeksu lub innego specjalnie dobranego benchmarku. Z drugiej strony, wśród FoF znajdziemy też takie, które przekazują środki do funduszy aktywnie zarządzanych (czyli szukających jak najwyższej alfy przy danym poziomie ryzyka). Istnieją produkty, które zapewniają wręcz cały, odpowiednio zdywersyfikowany portfel inwestycyjny.
Decydując się na inwestycje w fundusz funduszy musimy pamiętać o opłatach, które w tym wypadku obejmować będą także opłaty dla funduszy bazowych, które nie będą ujęte w „zwykłych” opłatach za zarządzanie funduszem. Informacje o tego rodzaju dodatkowych opłatach znaleźć można w dokumentach KIID (ang. Key Investor Information Document). Pomocny może być w tym kontekście wskaźnik TER (ang. Total Expense Ratio), który informuje o wszystkich kosztach związanych z inwestowaniem w dany fundusz.
Informacje o tym, w co inwestuje dany fundusz i czy można go zaliczyć do grupy FoF znajdziemy w dokumentach funduszy. Można także skorzystać z profili funduszy dostępnych na stronach informacyjnych lub wręcz na samych platformach inwestycyjnych.
