Przykład 52
Pracownica była niezdolna do pracy z powodu choroby w okresie od 21 marca do 2 października. Za okres od 21 marca do 18 września pobierała wynagrodzenie za okres choroby i zasiłek chorobowy, a od 19 września świadczenie rehabilitacyjne.
Podstawa wymiaru wynagrodzenia chorobowego oraz zasiłku chorobowego została ustalona na podstawie wynagrodzenia za okres od marca poprzedniego roku do lutego bieżącego roku. W podstawie wymiaru tych świadczeń nie uwzględniono dodatku stażowego, który zgodnie przepisami płacowymi obowiązującymi u pracodawcy nie jest pomniejszany za okres pobierania wynagrodzenia chorobowego, zasiłku chorobowego, świadczenia rehabilitacyjnego i zasiłku opiekuńczego. Podstawa wymiaru zasiłku chorobowego została zwaloryzowana od 19 września, tj. od pierwszego dnia okresu, na który przyznano świadczenie rehabilitacyjne, wskaźnikiem waloryzacji obowiązującym w III kwartale tego roku. W dniu 3 października pracownica urodziła dziecko. Podstawy wymiaru zasiłku macierzyńskiego nie ustala się z nowego okresu, stanowi ją wynagrodzenie za okres od marca poprzedniego roku do lutego bieżącego roku. W podstawie wymiaru zasiłku macierzyńskiego należy jednak uwzględnić dodatek stażowy, gdyż zgodnie z przepisami płacowymi ulega pomniejszeniu za okres pobierania zasiłku macierzyńskiego. Po uwzględnieniu dodatku stażowego wypłaconego pracownicy za poszczególne miesiące przyjmowane do ustalenia podstawy wymiaru zasiłku (od marca poprzedniego roku do lutego bieżącego roku) należy ustalić przeciętne miesięczne wynagrodzenie za ten okres i zwaloryzować wskaźnikiem waloryzacji obowiązującym w III kwartale br.
Zasada, o której mowa w pkt. 133, nie ma zastosowania, jeżeli między poszczególnymi okresami pobierania zasiłków miała miejsce zmiana wymiaru czasu pracy.
Przykład 53
Pracownica była nieobecna w pracy z powodu sprawowania opieki nad chorym dzieckiem w okresie od 7 do 14 września. Podstawa wymiaru przysługującego jej zasiłku opiekuńczego została ustalona z uwzględnieniem wynagrodzenia za okres od września poprzedniego roku do sierpnia bieżącego roku. W dniu 5 grudnia pracownica zachorowała i była niezdolna do pracy do 15 grudnia. Do 30 września pracownica była zatrudniona w połowie wymiaru czasu pracy, natomiast od 1 października - w pełnym wymiarze.
Mimo że przerwa między okresami pobierania zasiłków była krótsza niż 3 miesiące kalendarzowe, ze względu na zmianę wymiaru czasu pracy podstawa wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego od 5 grudnia powinna być ustalona na nowo. Stanowić ją będzie przeciętne miesięczne wynagrodzenie za okres po zmianie wymiaru czasu pracy, tj. za październik i listopad.
Przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłków, zasiłek wyrównawczy traktuje się na równi z wynagrodzeniem za pracę, wliczając go do podstawy wymiaru zasiłków.
Podstawa prawna: Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U. nr 60, poz. 636 i nr 110, poz. 1256; 2000 nr 53, poz. 633; 2001 nr 99, poz. 1075 i nr 154, poz. 1791; 2002 nr 199, poz. 1673 i nr 241, poz. 2074; 2004 nr 121, poz. 1264 oraz 2005 nr 10, poz. 71).
Fragment pochodzi z opracowania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych pt. "Komentarz do ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - wybrane zagadnienia".
Dodaj komentarz
