Poradnik ZUS: Podstawa wymiaru zasiłków przysługujących ubezpieczonym będącym pracownikami

Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie  wypłacone pracownikowi za okres 12 miesięcy kalendarzowych  poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. Podstawa wymiaru może być ustalana z okresu krótszego w szczególnych przypadkach, które są omówione niżej. Jeżeli niezdolność do pracy powstała przed upływem 12 miesięcy kalendarzowych zatrudnienia, podstawę  wymiaru  zasiłku  chorobowego ustala się przyjmując przeciętne miesięczne wynagrodzenie za pełne miesiące kalendarzowe tego zatrudnienia.

1. Przykłady 1-3

2. Przykłady 4-6

3. Przykłady 7-8

4. Przykłady 9-11

5. Przykłady 12-13

6. Przykłady 14-16

7. Przykłady 17-20

8. Przykłady 21-23

9. Przykład 24-26

10. Przykłady 27-28

11. Przykłady 29-32

12. Przykłady 33-35

13. Przykłady 36-37

14. Przykłady 38-39

15. Przykłady 40-42

16. Przykład 43-45

17. Przykład 46

18. Przykłady 47-48

19. Przykłady 49-51

20. Przykłady 52-53

Przykład 4

Pracownik zatrudniony na podstawie umowy o pracę na czas określony od 10 czerwca do 24 lipca, stał się niezdolny do pracy 2 sierpnia. Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowi uzupełnione wynagrodzenie za czerwiec i lipiec.

Za wynagrodzenie uwzględniane w podstawie wymiaru zasiłku chorobowego uważa się przychód pracownika stanowiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe, po odliczeniu potrąconych przez pracodawcę składek na ubezpieczenie emerytalne, rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, finansowanych ze środków pracownika. W podstawie wymiaru zasiłku uwzględniane jest m.in. wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy, nie uwzględnia się natomiast ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy.

Przykład 5

Pracownik stał się niezdolny do pracy z powodu choroby we wrześniu. Do ustalenia podstawy wymiaru zasiłku należy przyjąć wynagrodzenie za okres od września poprzedniego roku do sierpnia bieżącego roku, stanowiące podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe.

Z przychodu za te miesiące pracodawca potrącał składkę na ubezpieczenia emerytalne (9,76% przychodu), rentowe (6,50% przychodu) oraz na ubezpieczenie chorobowe (2,45% przychodu). Do ustalenia podstawy wymiaru zasiłku przychód za te miesiące powinien być pomniejszony o kwoty potrąconych składek czyli łącznie o kwotę odpowiadającą 18,71% tego przychodu.

Przykład 6

Pracownik zachorował w grudniu. Do ustalenia podstawy wymiaru zasiłku powinno być przyjęte wynagrodzenie za okres od grudnia poprzedniego roku do listopada bieżącego roku. W październiku roczna podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe osiągnęła trzydziestokrotność prognozowanego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej na dany rok kalendarzowy.

Do ustalenia podstawy wymiaru zasiłku powinno być przyjęte wynagrodzenie w następującej wysokości:

• za grudzień poprzedniego roku oraz za okres od stycznia do sierpnia bieżącego roku - po 5039,98 zł miesięcznie (przychód 6200 zł po pomniejszeniu o kwotę potrąconych składek wynoszącą 1160,02 zł),
• za wrzesień - 5852,88 zł (przychód 7200 zł po pomniejszeniu o kwotę potrąconych składek wynoszącą 1347,12 zł),
• za październik - 6064,26 zł (przychód w kwocie 7200 zł po pomniejszeniu o kwotę potrąconych składek wynoszącą 1135,74 zł).

Za październik przychód wyniósł 7200 zł. Z uwagi na to, że przychód za ten miesiąc spowodował przekroczenie trzydziestokrotności prognozowanego wynagrodzenia, składka na ubezpieczenia społeczne za ten miesiąc została potrącona w kwocie 1135,74 zł. Składka na ubezpieczenie chorobowe od kwoty 7200 zł wyniosła 176,40 zł (2,45% z kwoty 7200 zł), a składka na ubezpieczenia emerytalne i rentowe potrącona tylko od kwoty 5900 zł wyniosła 959,34 zł (16,26% z kwoty 5900 zł), za listopad - 7023,60 zł (przychód 7200 zł po pomniejszeniu o kwotę potrąconej składki na ubezpieczenie chorobowe wynoszącą 176,40 zł - 2,45% z kwoty 7200 zł).

POPRZEDNIA: Przykłady 1-3

NASTĘPNA: Przykłady 7-8