Firmy zainteresowane działkami musiały wykupić pakiety, których ceny wynosiły wtedy kolejno: dla jednego bloku 1 700 USD, dla dwóch bloków 3 000 USD, dla trzech bloków 4 000 USD, dla czterech bloków 4 700 USD, dla pięciu bloków 5 200 USD, dla sześciu bloków 5 600 USD.
Pierwsze koncesje na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż złota otrzymały koncerny górnicze z Irlandii, Australii i Ameryki Północnej. Taką koncesję otrzymała również polska firma KGHM Polska Miedź S.A.
Jednak pod koniec 2000 roku z działki w Złotym Stoku zrezygnowała KGHM Polska Miedź SA, która już od 1994 roku odzyskuje z rud miedzi, występujących w rejonie Lubina i Polkowic, około pół tony złota rocznie.
W 2001 roku Minister Ochrony Środowiska ogłosił kolejny przetarg nieograniczony na nabycie prawa użytkowania górniczego na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż złota w Sudetach.
Przetarg dotyczył sześciu obszarów koncesyjnych o powierzchni około 96 km kwadratowych: - nr 39 (Bolesławiec), - nr 40 (Warta Bolesławiecka), - nr 90 (Lubań,Leśna), - nr 91 (Gryfów, Lubomierz), - nr 92 (Klecza, Radomice), - nr 96 (Czarnów).
Obszary 39 i 40 dotyczą złota w skałach z pogranicza czerwonego spągowca i cechsztynu oraz złota detrytycznego w czwartorzędowych osadach teras rzecznych i trzeciorzędowych pokryw żwirowych. Obszary 90, 91 i 92 obejmują dawne tereny górnicze Pogórza Izerskiego, między innymi żyły kwarcowo-siarczkowe z mineralizacją arsenową. Stwierdzono tu zawartość złota od ilości śladowej do 120 g/t Au. Działka 96 związana jest głównie z żyłami kwarcowymi - gdzie w dawnych kopalniach arsenu okolic Czarnowa złoto było produktem ubocznym.
Oferty przyjmowano do 5 listopada w Ministerstwie Środowiska. Szczegóły ogłoszono na stronie internetowej MOS i w „Rzeczpospolitej”. Przetarg jednak nie został rozstrzygnięty. Przyczyną był brak zainteresowania. Pomimo promocji działek i wstępnym zainteresowaniu niektórych zachodnich koncernów - nikt nie stanął do przetargu.
Źródło:
