Jak informuje MPIPS, co do zasady, warunkiem koniecznym dostępu do służby zdrowia finansowanej ze środków publicznych jest posiadanie ważnego ubezpieczenia zdrowotnego w Polsce lub w innym kraju Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG). Należy więc zadbać o to, aby przez pierwszy okres po powrocie mieć prawo do opieki zdrowotnej. Umożliwia to Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ) lub odpowiedni formularza Serii E 100 zarejestrowany w oddziale wojewódzkim NFZ wydany przez instytucje kraju, z którego wracamy. Należy jednak pamiętać, że EKUZ upoważnia do korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej, które są nam niezbędne podczas planowanego pobytu i nie mają charakteru planowanego. Ważność karty określa instytucja wydająca, a w momencie zgłoszenia do polskiego obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego np. z powodu rozpoczęcia pracy, powyższa karta przestaje obowiązywać. Jeśli posiadaliśmy prawo do świadczeń opieki zdrowotnej jako członkowie rodziny, zamieszkaliśmy w Polsce i możemy być zgłoszeni do ubezpieczenia zdrowotnego w NFZ jako członkowie rodziny to prawo do świadczeń powinno nam przysługiwać z tytułu ubezpieczenia w Polsce.
Prawo do ubezpieczenia zdrowotnego mają także osoby bezrobotne, zarejestrowane w powiatowym urzędzie pracy oraz pobierające zasiłek stały z pomocy społecznej. Zgłoszenia do ubezpieczenia zdrowotnego i opłacania składek dokonuje wówczas odpowiednio powiatowy urząd pracy i ośrodek pomocy społecznej.
Obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają m.in.: pracownicy, osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą lub osoby z nimi współpracujące, osoby zatrudnione na podstawie umów cywilnoprawnych, np. umowy zlecenia, umowy agencyjnej, dzieci, emeryci/renciści, a także niektóre inne grupy osób.
Prawo do świadczeń z opieki zdrowotnej wygaśnie po 30 dniach od ustania ubezpieczenia zdrowotnego w kraju w którym osoby te pracowały i były ubezpieczone zdrowotnie. Jeżeli osoba nie posiadała ubezpieczenia zdrowotnego za granicą, a w Polsce chciałaby w sposób dobrowolny zostać nim objęta, wówczas wysokość opłaty zależy od tego, jak długo trwała przerwa w ubezpieczeniu zdrowotnym. Obecnie opłaty dodatkowe kształtują się następująco:
- od 3 miesięcy do roku opłata dodatkowa wynosi 664,42 zł
- powyżej 1 roku do 2 lat opłata dodatkowa wynosi 1 661,05 zł
- powyżej 2 lat do 5 lat opłata dodatkowa wynosi 3 322,09 zł
- powyżej 5 lat do 10 lat opłata dodatkowa wynosi 4 983,14 zł
- powyżej 10 lat opłata dodatkowa wynosi 6 644,18 zł
Umowę dobrowolnego ubezpieczenia zawiera się w oddziale wojewódzkim NFZ właściwym dla miejsca zamieszkania w Polsce. Świadczenia opieki zdrowotnej są udzielane na koszt NFZ po zawarciu umowy dobrowolnego ubezpieczenia, zgłoszeniu w ZUS oraz opłaceniu składki. W celu zgłoszenia do ubezpieczenia należy wypełnić formularz ZUS ZZA. Podajemy w tym dokumencie następujący kod tytułu ubezpieczenia "24 10",co oznacza osobę objętą dobrowolnym ubezpieczeniem zdrowotnym. Wraz ze swoim zgłoszeniem osoba ubezpieczona dobrowolnie powinna zgłosić do ubezpieczenia zdrowotnego uprawnionych członków rodziny na formularzu ZUS ZCNA lub ZUS.





Dodaj komentarz
