(11)
Ten skomplikowany wzór po dostosowaniu do portfela składającego się z trzech akcji przybiera postać:
Przykład:
Dane są akcje trzech spółek A, B, C o następujących charakterystykach:
Dobierając różne kombinacje udziałów każdej z akcji można obliczyć możliwe stopy zwrotu oraz odchylenia standardowe portfela. Po naniesieniu na wykres (σ, R) otrzymujemy figurę jak na wykresie 2. Jest określane mianem zbioru możliwości.

Wykr. 2. Stopy zwrotu i ryzyko portfela akcji trzech spółek
Jak widać najmniejsze odchylenie standardowe (ryzyko) odpowiada składowi portfela oznaczonemu punktem X. Portfele znajdujące się na fragmencie krzywej pomiędzy punktami X oraz C charakteryzują się najwyższą stopą zwrotu przy danym ryzyku. Linia ta nosi nazwę granicy efektywnej (ang. efficient frontier). Każdy inny portfel przy tym samym ryzyku będzie charakteryzować się niższą stopą zwrotu. Stąd inwestor winien tworzyć portfel o składzie akcji, jaki odpowiada portfelom znajdującym się na granicy efektywnej.




Dodaj komentarz