Przy obliczaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego pracownikowi wykonującemu pracę za granicą nie należy stosować zasad określonych w pkt. 107, 124-126. Do obliczenia podstawy wymiaru zasiłku należy przyjmować przychód stanowiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe, po odliczeniu potrąconych przez pracodawcę składek na ubezpieczenia społeczne, z uwzględnieniem wyjaśnień zawartych w pkt. 95.
Jeżeli w okresie, z którego wynagrodzenie jest uwzględniane w podstawie wymiaru zasiłku pracownik nie osiągnął pełnego wynagrodzenia z przyczyn usprawiedliwionych, przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku powinna mieć zastosowanie zasada uzupełniania, określona w pkt. 98 i 99. Uzupełnianiu podlega przychód pracownika stanowiący podstawę wymiaru składek, pomniejszony o potrącone pracownikowi składki na ubezpieczenia społeczne.
Podstawa prawna: Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U. nr 60, poz. 636 i nr 110, poz. 1256; 2000 nr 53, poz. 633; 2001 nr 99, poz. 1075 i nr 154, poz. 1791; 2002 nr 199, poz. 1673 i nr 241, poz. 2074; 2004 nr 121, poz. 1264 oraz 2005 nr 10, poz. 71).
Fragment pochodzi z opracowania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych pt. "Komentarz do ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - wybrane zagadnienia".




Dodaj komentarz
