Prawa pracownicze w Unii, czyli jak nie zostać niewolnikiem

Otwarcie europejskich rynków pracy dało początek, jak dotąd niespotykanej, migracji zarobkowej. Szacuje się, że blisko 600 tys. Polaków opuściło kraj, podążając za chlebem. Jak donoszą media, nie wszyscy znajdują swoje "Eldorado".  Wielu z nich jest wykorzystywanych przez unijnych pracodawców. O czym warto więc pamiętać, podejmując zatrudnienie za granicą? Jak należy się zabezpieczyć przed wyzyskiem i terrorem, aby sytuacja z  Włoch już się nigdy nie powtórzyła? Te i inne zagadnienia porusza nasz poradnik.

1. Jak sprawdzić pośrednika?

2. Bezpieczne pośrednictwo pracy - EURES

3. Zasady ochrony pracowniczej na terenie UE

4. Jak bronić się przed nieuczciwym pracodawcą?

5. Ubezpieczenie

Jako, że najwięcej sygnałów o niewolniczej pracy dotarło do Polski z Włoch, zająłem się omówieniem praw pracowników w tamtym regionie.

Wyjeżdżając do pracy do Włoch powinniśmy mieć na uwadze fakt, że rząd tego kraju nie zdecydował się na otwarcie swojego rynku pracy dla Polaków. Chociaż wprowadzone zostały pewne ułatwienia to jednak podejmowanie pracy we Włoszech wciąż wiąże się z obostrzeniami w stosunku do pracowników z Polski. A zatem ubiegając się o pracę we Włoszech, polski pracownik musi mieć zagwarantowane zatrudnienie przez pracodawcę włoskiego lub zagranicznego znajdującego się na terenie Włoch z prawem stałego pobytu.

Pracodawca włoski, który zamierza zatrudnić pracownika z Polski na czas określony lub nieokreślony, musi złożyć w powiatowej dyrekcji pracy (Direzione Provinciale del Lavoro) podanie o zezwolenie na pracę dla tego pracownika. Jeżeli pracodawca takiego zezwolenia nie otrzyma i nam go nie pokaże powinniśmy się takiego pracodawcy wystrzegać, gdyż z pewnością będziemy u niego pracować nielegalnie. Poza tym o naszej pracy nikt tak na prawdę na terenie Włoch nie będzie wiedział.

Pracodawca zatrudniając pracownika powinien dostarczyć do powiatowej dyrekcji pracy (Direzione Provinciale del Lavoro) dokumencie w którym muszą się znaleźć:

• dane personalne pracodawcy wraz z jego fotokopią dokumentu tożsamości. W przypadku pracodawcy niebędącego obywatelem UE również fotokopia ważnej karty pobytu na terenie Włoch;
• dane personalne pracownika wraz z fotokopią ważnego paszportu;
• oferowane warunki pracy czyli o mowa o pracę , a w niej przewidziane stanowisko, wysokość brutto wynagrodzenia, czas pracy, miejsce zatrudnienia oraz wyszczególniony okres zatrudnienia ( czas określony, nieokreślony, sezonowy).

Do podania jakie pracodawca składa musi być dołączona karta pobytu (carta di soggiorno). Powiatowa Dyrekcja Pracy dopiero na podstawie złożonych dokumentów przez pracodawcę wydaje zezwolenie na pracę, które przekazuje pracodawcy, jak również instytutowi zabezpieczeń społecznych (INPS), instytutowi ubezpieczeń od nieszczęśliwych wypadków (INAIL) oraz kwesturze (tamtejszy organ MSW). Pracownik osobiście przed podjęciem pracy u pracodawcy włoskiego powinien starać się o kartę pobytowej pracy (carta di soggiorno per lavoro).

Pracownicy, którzy są w stanie udowodnić nieprzerwane, legalne zatrudnienie we Włoszech przez okres 1 roku mogą wystąpić do Komendy Głównej Policji (Questura) o wspólnotowe zezwolenie na pobyt. Zezwolenia na pracę przyznawane są według kolejności rejestrowania wniosków. Liczba wydawanych pozwoleń ustalany jest corocznie. Warto wiedzieć, że maksymalny tygodniowy czas pracy we Włoszech wynosi 48 godzin. Dzienny wymiar to 12 godzin Wymiar corocznego płatnego urlopu wynosi 20 dni. Ustalane jest to w zbiorowych układach pracy dla poszczególnych branż.

Ważne kontakty!

Wydział Konsularny Ambasady RP w Rzymie - tel. (0-03906) 322-3990, (0-03906) 362-04300 www.consolatopolacco.it Konsulat Generalny RP w Mediolanie - tel. 0039/02/4801-8978, 4801-9084, 4801-9312

POPRZEDNIA: Zasady ochrony pracowniczej na terenie UE

NASTĘPNA: Ubezpieczenie