Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Ustawa o kredycie konsumenckim: co musisz o niej wiedzieć?

Ustawa o kredycie konsumenckim: co musisz o niej wiedzieć?
Spis treści

Kredyty i pożyczki to wyjątkowo chętnie wybierane produkty bankowe. Pomagają przy tym w realizacji bardzo zróżnicowanych celów. Warto zapoznać się z treścią Ustawy o kredycie konsumenckim, która reguluje znaczną część tego rynku.

Przygotowana przez banki oferta dla konsumentów jest bardzo bogata. Oczywiście jej ważnym elementem są również kredyty i pożyczki. Te przyjmują różną postać i – co jasne – wiążą się również z pewnym ryzykiem, zarówno z perspektywy banku, jak i kredytobiorcy. Przed podjęciem zobowiązania warto wobec tego zapoznać się z konkretnymi aktami prawnymi, regulującymi zasady jego udzielania. W przypadku wielu kredytów i pożyczek odpowiednim dokumentem będzie Ustawa o kredycie konsumenckim. To właśnie na jej podstawie udzielane są chociażby bardzo popularne kredyty gotówkowe. W rzeczywistości do tej kategorii można zaliczyć jednak zdecydowanie więcej zobowiązań, które z powodzeniem wykorzystujemy w codziennym życiu.

Ustawa o kredycie konsumenckim: czym jest?

Ustawa o kredycie konsumenckim została uchwalona 12 maja 2011 roku. W sposób szczegółowy reguluje kwestie dotyczące kredytu konsumenckiego, wskazuje także bezpośrednio na to, czym jest kredyt tego typu. W artykule 1 Ustawy o kredycie konsumenckim można znaleźć podstawowe aspekty jej wdrożenia, czyli:

  • Zasady i tryb zawierania umów o kredyt konsumencki,
  • Obowiązki kredytodawcy lub pośrednika kredytowego dotyczące informacji udzielanych klientowi przed zawarciem umowy,
  • Obowiązki konsumenta w związku z umową o kredyt konsumencki,
  • Skutki uchybień obowiązkom kredytodawcy.

Ustawa o kredycie konsumenckim ma wobec tego z jednej strony w odpowiedni sposób chronić interesy kredytobiorców i normować ich relację z bankiem. Z drugiej natomiast stabilizować cały rynek kredytów konsumenckich i pozwalać na jego właściwe funkcjonowanie.

Szukasz najtańszego kredytu?
Porównaj

Ewolucja Ustawy o kredycie konsumenckim

Warto mieć także świadomość, że powstanie nowej wersji Ustawy o kredycie konsumenckim było związane z implementacją europejskich dyrektyw, mających na celu ujednolicenie standardów udzielania kredytów konsumenckich na terenie całej Wspólnoty. Tekst uchwalony 12 maja 2011 roku wszedł w życie 18 grudnia, zastąpił przy tym poprzednią Ustawę o kredycie konsumenckim z 20 lipca 2001 roku. Akt prawny podlegał przy tym dalszym nowelizacjom, dotyczącym m.in. bardzo istotnych z perspektywy klienta maksymalnych kosztów pozaodsetkowych.

Czym jest kredyt konsumencki?

Rynek kredytów jest oczywiście bardzo zróżnicowany, a dostępne na nim produkty pozwalają na realizację różnych marzeń i planów. Pewne problemy kredytobiorców wzbudza również określenie, czym są kredyty konsumenckie. Ich definicja znajduje się przy tym w Ustawie o kredycie konsumenckim. Zgodnie z nią umowa o kredyt konsumencki dotyczy następujących zobowiązań:

Art. 3. 1. Przez umowę o kredyt konsumencki rozumie się umowę o kredyt w wysokości nie większej niż 255 550 zł albo równowartość tej kwoty w walucie innej niż waluta polska, który kredytodawca w zakresie swojej działalności udziela lub daje przyrzeczenie udzielenia konsumentowi.

W związku z tym za kredyt konsumencki uważa się przede wszystkim:

  • Umowę kredytu w rozumieniu prawa bankowego,
  • Umowę pożyczki,
  • Umowę o odroczenie terminu spełnienia świadczenia pieniężnego (jeżeli wiąże się z dodatkowymi kosztami),
  • Umowę o kredyt odnawialny.

Jak widać, samo pojęcie kredytu konsumenckiego w świetle Ustawy o kredycie konsumenckim jest wobec tego dosyć rozbudowane i obejmuje nie tylko kredyty zaciągane w bankach, ale także część pożyczek udzielanych przez firmy pożyczkowe, a także zakupy ratalne (z wyłączeniem rat z RRSO 0%) czy limit w rachunku.

Obowiązek informacyjny kredytodawcy

Jednym z najważniejszych aspektów Ustawy o kredycie konsumenckim jest zdefiniowanie praw i obowiązków stron umowy o kredyt konsumencki, a więc kredytodawcy (najczęściej banku, firmy pożyczkowej) oraz kredytobiorcy (konsumenta, czyli osoby fizycznej, która nie dokonuje czynności prawnej w związku ze swoją działalnością zawodową lub działalnością gospodarczą). Ustawa o kredycie konsumenckim w znacznym stopniu skupia się przy tym na odpowiedniej ochronie praw konsumenta nie tylko po zawarciu umowy, ale także na zdecydowanie wcześniejszym etapie porównania poszczególnych ofert. Do obowiązków kredytodawcy należy między innymi umieszczanie w materiałach reklamowych:

  • W sposób jednoznaczny, zrozumiały i widoczny stopy oprocentowania wraz ze wszystkimi opłatami ponoszonymi przez kredytobiorcę,
  • RRSO, czyli rzeczywistą roczną stopę oprocentowania,
  • Wysokości całkowitej kwoty kredytu,
  • Wysokość rat,
  • Informacji o potencjalnej konieczności wykupienia np. dodatkowych ubezpieczeń.

Rozszerzony obowiązek informacyjny dotyczy także momentu poprzedzającego podpisanie umowy. Zgodnie z Ustawą o kredycie konsumenckim kredytodawca jest zobowiązany do przekazania na trwałym nośniku m.in. danych o:

  • Rodzaju kredytu,
  • Czasie obowiązywania umowy,
  • Stopie procentowej, warunkach jej zmiany,
  • Całkowitej kwocie kredytu,
  • Terminach i sposobie wypłaty kredytu,
  • RRSO oraz całkowitej kwocie do zapłaty,
  • Zasadach i terminach spłaty zobowiązania,
  • Innych kosztach ponoszonych przez kredytobiorcę,
  • Kosztach zobowiązania przeterminowanego,
  • Prawach konsumenta do odstąpienia od umowy,
  • Prawach konsumenta do spłaty kredytu konsumenckiego przed terminem i jej zasadach,
  • Wynikach weryfikacji informacji na temat klienta w bazach.
Szukasz najtańszego kredytu?
Porównaj

Ocena ryzyka kredytowego

Ważnym obowiązkiem instytucji regulowanym przez Ustawę o kredycie konsumenckim jest również konieczność przeprowadzenia oceny ryzyka kredytowego. Ta zakłada natomiast badanie zdolności kredytowej klienta i zapoznanie się z jego historią kredytową, a więc sposobem, w jaki do tej pory regulował swoje zobowiązania. Wpływa to w oczywisty sposób na to, jak prezentuje się cała procedura kredytowa, oraz kto może liczyć na uzyskanie kredytu. Jeżeli klient będzie dysponował zbyt niską zdolnością kredytową, nie uda mu się uzyskać kredytu konsumenckiego. Należy mieć jednak świadomość, że decyzja odmowna może być również uwarunkowana problemami z regulowaniem innych zobowiązań, które miały miejsce w przeszłości. Dzięki rozbudowanym procedurom oceny ryzyka udaje się jednak z jednej strony zachować stabilność całego sektora oraz portfela kredytowego konkretnego banku, z drugiej natomiast zadbać o bezpieczeństwo finansowe klienta, który mógłby np. mieć problemy z regulowaniem zobowiązań w związku z przekredytowaniem.

Poradniki