Zlecenie typu OCO w rzeczywistości stanowi kombinację dwóch zleceń. Jeśli jedno ze zleceń zostanie wykonane po osiągnięciu określonej ceny na rynku, wówczas zlecenie powiązane zostanie automatycznie anulowane. Jedno ze zleceń może dotyczyć kupna natomiast drugie sprzedaży. Tego typu zlecenie pozwala na zawarcie transakcji przy bardziej korzystnym dla inwestora scenariuszu rynkowym.
Przykład:
Kurs EURUSD wynosi 1,5650. Na rynku jest marazm i nie wiadomo, w którym kierunku pójdzie kurs. Istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że po przebiciu linii oporu na poziomie 1,5700 lub wsparcia na poziomie 1,5600 zapoczątkowany trend będzie kontynuowany. Inwestor składa więc zlecenie typu „jedno kasuje drugie”, które w rzeczywistości składa się z dwóch zleceń: kupna euro po kursie 1,5700 EURUSD oraz sprzedaży euro po kursie 1,5600 EURUSD. Dopóki kurs będzie znajdować się w kanale cenowym wyznaczonym tymi kursami zlecenie pozostaje nieaktywne. Jednak w przypadku osiągnięcia kursu górnego zostanie automatycznie zawarta transakcja kupna po kursie 1,5700 EURUSD, a i zlecenie sprzedaży będzie anulowane. W sytuacji odwrotnej, kiedy kurs spadnie do dolnego poziomu zostanie otwarta krótka pozycja po kursie 1,5600 EURUSD. W takiej sytuacji zlecenie kupna będzie anulowane.
Zlecenia „po realizacji” (ang. If Done)
Jest to również kombinacja dwóch zleceń, lecz drugie jest aktywowane dopiero po zrealizowaniu zlecenia podstawowego. Zlecenie typu „po realizacji” jest wykorzystywane najczęściej do otwarcia pozycji na wybranym poziomie. Zlecenie powiązane służy później do zamknięcia pozycji na innym poziomie. Zlecenie takie zwalnia inwestora do ciągłego śledzenia sytuacji na rynku.
Przykład:
Inwestor przewiduje, że w średnim terminie będzie następować osłabienie franka szwajcarskiego wobec złotego, jednak aktualny kurs 2,1510 CHFPLN jest zbyt niski, aby zajmować krótką pozycję. Uważa, że korzystnie będzie wejść na rynek, zajmując krótką pozycję, przy kursie 2,1530 CHFPLN. Mogą w najbliższym czasie wystąpić niewielkie zwyżki kursu franka i warto je wykorzystać – rozważa inwestor. Aby zabezpieczyć się przed poniesieniem dużej straty w przypadku dużego wzrostu kursu CHFPLN składa zlecenie typu „If done” ustalając limit sell-stop równy 2,1530 CHFPLN oraz limit buy-stop 2,1540 CHFPLN, akceptując niewielki margines straty. Po osiągnięciu poziomu kursu 2,1530 CHFPLN zostanie otwarta krótka pozycja w kontrakcie na franki. Jeżeli jednak prognoza okaże się nietrafna - nastąpi silne wzmocnienie się franka, wówczas po osiągnięciu kursu 2,1540 CHFPLN, krótka pozycja zostanie zamknięta ze stratą 10 pips.
Potrójne zlecenie warunkowe
Jeżeli jedno zlecenie zostanie zrealizowane, dwa pozostałe zlecenia zostają aktywowane jako zlecenie OCO. W tym zleceniu zostanie zrealizowana tylko jedna dyspozycja. Tego rodzaju zlecenie wykorzystuje się w celu:
- określenia zysku lub straty z danej pozycji,
- otwierania pozycji na poziomach traktowanych, jako punkty zwrotne na rynku.
Ponadto inwestorzy mogą korzystać z następujących rodzajów zleceń:
- Zlecenie jednodniowe (ang. Day Order, „DO”)
- Zlecenie ważne do momentu wykonania lub anulowania przez inwestora (ang. Good Till Cancel, „GTC”) - Zlecenie ważne do określonego dnia, jeżeli w międzyczasie nie zostaje anulowane lub zrealizowane (ang. Good Till Date, „GTD”).
Jak widać, współczesne platformy transakcyjne pozwalają na stosowanie strategii inwestycyjnych dostosowanych do możliwości i preferencji każdego inwestora. Wybierając strategię można opierać się na analizie technicznej, określając linie wsparcia i oporu a następnie ustalać na platformie odpowiednie limity cenowe. Daje to możliwość racjonalnego inwestowania na trudnym i niebezpiecznym rynku walutowym.
Jan Mazurek
Dodaj komentarz
