Świat jest pełen tajemnic i nierozwikłanych zagadek, które przysparzają nam planety i nasz naturalny satelita – Księżyc, który jako jedyny w Układzie Słonecznym nie otrzymał imienia. Jego fazy to pełnia, nów oraz kwadry. Ich kształt wynika z wielkości widocznej z Ziemi oświetlonej części tego ciała niebieskiego. Pomiędzy kolejnymi nowiami Księżyca opływa 29 dni 12 godzin i 44 minut, co stanowi 29,530589 dnia. Tak określona jednostka czasu nosi nazwę miesiąca synodycznego, określanego także księżycem. To nie bagatelna jednostka czasu. Określa m.in. cykl płodności kobiety. Jest on dłuższy od okresu obiegu naszego naturalnego satelity wokół Ziemi o 2,214229 dni.
Ten krótki wstęp był niezbędny, aby przedstawić Czytelnikom teorię spiral Carolana. Kalendarz spiralny pozwala na pomiar czasu w sposób odmienny od tego, jaki stosujemy na co dzień, tzn. kalendarz gregoriański, który jest oparty na ruchu Ziemi wokół Słońca. Podstawą budowy kalendarza spiralnego jest ciąg liczb Fibonacciego oraz liczba Φ wynosząca w przybliżeniu 1,618.
Ciąg Fibbonacciego można podzielić na dwa ciągi – liczb parzystych i nieparzystych. Największe znaczenie mają daty utworzone na podstawie jednostek, które wynikają z tego samego rodzaju ciągu.
Zastosowanie kalendarza spiralnego pozwala na znalezienie prawidłowości, jakie mają miejsce w umiejscowieniu w czasie pewnych zachowań ludzkich – także związanych z inwestowaniem na rynku finansowym. Wpływ ciał niebieskich na zachowania ludzkie znajduje potwierdzenie w wynikach najnowszych badań. Jak wynika z proporcji stosowanych przez budowniczych starożytności, istniała na ten temat wiedza, która była gromadzona przez wielki.
Na zachowania ludzkie mają wpływ czynniki zewnętrzne tu, na Ziemi oraz poza nią. O wpływie naszego satelity na Ziemię można przekonać się obserwując przypływy morza, a niektórych wrażliwych ludzi siłą grawitacji wyciąga z łóżka.
Okazuje się, że ma on również wpływ na sytuacje na giełdach. Zmiany kursów akcji są wypadkową zachowań wielu ludzi (dziś już miliardy mieszkańców naszego globu inwestuje w różny sposób). Jeżeli Księżyc z odległości 384 tysięcy kilometrów potrafi podnieść ogromne masy wody na wysokość nawet do 2 metrów to czyż nie może również oddziaływać na stan naszych umysłów?
Ale sięgnijmy do przykładów. Pomiędzy obydwoma krachami giełdowymi z 1929 oraz 1987 r. upłynęło 21.176,3 dni, tj. 58 lat i 10 dni. Stanowi to 717,1 księżycowych miesięcy synodycznych. Liczba 717,1 jest pierwiastkiem kwadratowym z liczby 514229, która jest 29-tym wyrazem ciągu Fibbonacciego.
Inny przykład dwóch zdarzeń na rynkach finansowych powiązanych ciągiem Fibonacciego, to krach z 1799 r., który z Hamburga przelał się na całą Europę oraz drugi krach, który miał miejsce w Stanach Zjednoczonych w 1857 r. Okres czasu, jaki dzieli te daty liczy 58 lat. Inny krach miał miejsce w 1942 r., tj. nastąpił po 717 miesiącach księżycowych od paniki, jaką spowodowało bankructwo domu maklerskiego syna prezydenta Granta z 1884 r. Podobnych prawidłowości można doszukiwać się również pomiędzy ważnymi wydarzeniami historycznymi.
Dodaj komentarz
